ใต้น้ำ
อันหลานไม่หยุดพักแม้แต่น้อย อาศัยพลังวารีดำดิ่งไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม เมื่อแน่ใจว่าเหนือผิวน้ำไม่มีความผิดปกติใด ๆ แล้ว จึงค่อยโผล่ขึ้นมาอีกครั้ง
ถึงกระนั้น เขาก็ยังไม่คลายความระแวดระวัง
หลังขึ้นฝั่ง เขายังวิ่งอยู่เหนือผิวน้ำต่อไปอีกหลายชั่วยาม ระหว่างทางข้ามแม่น้ำ ทะเลสาบ และหนองบึงนับไม่ถ้วน ในที่สุดจึงหยุดลง
เขาไม่ได้ย้อนกลับไปทางเดิม
เหตุผลง่ายมาก
เขาสังหารบุตรชายคนโตของราชันเหยี่ยวสวรรค์ ทั้งยังเกือบก่อความวุ่นวายจนค่ายใหญ่ของอ่าวเหยี่ยวสวรรค์พลิกฟ้าคว่ำดิน บัดนี้ราชันเหยี่ยวสวรรค์คงแค้นเขาจนแทบอยากถลกหนังเลาะกระดูก
แม้อันหลานจะมั่นใจว่าตนมีวิธีเอาชีวิตรอด แต่ก็ไม่อยากถูกผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปฐพีสมบูรณ์ไล่ตามติด ๆ ตลอดเวลา
ยิ่งไปกว่านั้น ราชันเหยี่ยวสวรรค์ยังมีเหยี่ยวเขียวอสูรที่บินได้ตัวนั้นอีกด้วย
หนึ่งคนหนึ่งเหยี่ยวค้นหาพื้นที่แหล่งน้ำจากบนฟ้า ย่อมเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าการเดินทางบนพื้นดินของอันหลานมาก ทั้งยังมีทัศนวิสัยที่แทบไม่มีสิ่งใดบดบัง หากร่องรอยของเขาถูกเปิดเผยอีกครั้ง คงไม่ง่ายนักที่จะสลัดอีกฝ่ายให้หลุด
ส่วนเชลยที่เขาช่วยออกมาจากค่ายสาขาก่อนหน้านี้...
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ อันหลานก็ได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ
ตอนนี้ยังกลับไปไม่ได้
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากช่วย แต่หากย้อนกลับไปตอนนี้ มีแต่จะทำให้คนเหล่านั้นเดือดร้อน
คนที่ราชันเหยี่ยวสวรรค์อยากสังหารที่สุดในยามนี้ก็คือตัวเขา
ตราบใดที่เขาไม่ปรากฏตัว เชลยธรรมดาเหล่านั้นก็ไม่ได้มีคุณค่าอะไรนักสำหรับอ่าวเหยี่ยวสวรรค์ อย่างน้อยพวกเขายังมีโอกาสรอดชีวิตหากหลบซ่อนตัว