สือพั่วเทียนตวัดดาบในมือออกไปติด ๆ กันแทบจะเป็นสัญชาตญาณ จึงปัดป้องรับการโจมตีด้วยทวนทั้งห้าครั้งไว้ได้ ร่างกายของเขาถูกแรงสะเทือนผลักให้ถอยกรูดไม่หยุด
พละกำลังของอีกฝ่ายมากเกินไปจริง ๆ
ทุกครั้งที่รับทวน
สือพั่วเทียนก็รู้สึกประหนึ่งมีก้อนหินมหึมาหนักพันจินฟาดลงบนคมดาบอย่างรุนแรง
ทุกกระบวนท่าทำให้เขาสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามแห่งความตาย
ดูเหมือนจะต้านไม่ไหวได้ทุกเมื่อ เมื่อเผชิญกับวิชาทวนอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้...เขาไม่มีเวลาคิดด้วยซ้ำ ทุกการป้องกันล้วนเป็นไปตามสัญชาตญาณ
หลังรับทวนไปห้าครั้ง
มือทั้งสองข้างของเขาก็เริ่มชา
เหงื่อชุ่มเสื้อผ้า ขาทั้งสองข้างเริ่มอ่อนแรง
สิ่งที่ทำให้สือพั่วเทียนหวาดหวั่นที่สุดคือพละกำลัง เขาบรรลุด่านกระดูกขั้นสมบูรณ์แล้ว เรี่ยวแรงใกล้เคียงหนึ่งหมื่นจิน
แต่ชายตรงหน้ากลับมีพละกำลังเหนือกว่าเขามาก!
แรงมหาศาลถึงเพียงนี้ ต้องเป็นผู้ฝึกยุทธ์ด่านโลหิตแน่นอน! ผู้ฝึกยุทธ์ด่านกระดูกไม่มีทางมีเรี่ยวแรงมากขนาดนี้
แต่หมู่บ้านต้าเจ๋อมีผู้ฝึกยุทธ์ด่านโลหิตอยู่เพียงไม่กี่คน ต่อให้เขาไม่เคยพบหน้าทุกคน ก็ยังเคยได้ยินชื่อคนส่วนใหญ่
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่เด็กหนุ่มอายุสิบกว่าปีตรงหน้าจะเป็นคนเหล่านั้น
เขาคืออันหลาน ผู้สังหารเผยชิงจริง ๆ หรือ?!
อายุสิบกว่าปี!
ผู้ฝึกยุทธ์ด่านโลหิตวัยสิบกว่าปีอย่างนั้นหรือ?
สือพั่วเทียนไม่กล้าเชื่อเลย
จะมีสัตว์ประหลาดเช่นนี้ได้อย่างไร!
คนผู้นี้เป็นใครกันแน่ โผล่มาจากที่ใด? มาจากที่ใดกันแน่?
หากเป็นผู้ฝึกยุทธ์ด่านกระดูกขั้นสมบูรณ์เหมือนกัน สือพั่วเทียนยังกล้าสู้สุดชีวิต แต่เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ฝึกยุทธ์ด่านโลหิต แถมยังเป็นผู้ที่เหนือกว่าเขาทั้งความเร็วและพละกำลังเช่นนี้