“เป็นไปได้อย่างไร!”
“รองหัวหน้าพรรคเล่า?”
“รีบไปเชิญหัวหน้ากองใหญ่เร็ว!”
ค่ายน้ำพลันโกลาหลไปทั่ว
แต่พรรคดาบโลหิตในยามนี้จะยังเหลือยอดฝีมือที่ไหนอีก?
เผยว่านซานไม่อยู่
สือพั่วเทียนตายแล้ว
หัวหน้ากองจำนวนมากก็ทยอยเสียชีวิตที่ท่าเรือและหมู่บ้านเฉวียนเมื่อหลายวันก่อน
ผู้ที่เหลือเฝ้าค่ายน้ำ มีเพียงหัวหน้ากองด่านผิวหนังสองสามคนกับหัวหน้ากองใหญ่หนึ่งคน และโจรน้ำธรรมดาอีกกลุ่มหนึ่ง
ด้วยกำลังเช่นนี้ ย่อมไม่มีทางต้านทานได้เลย
“ยิง!”
หัวหน้ามือปราบใหญ่หลี่ออกคำสั่ง
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ห่าธนูพุ่งลงมาก่อน
เหล่าโจรน้ำที่เพิ่งรวมตัวกันบนกำแพงค่ายถูกยิงล้มลงเป็นแถบในพริบตา
จากนั้นเรือของสามตระกูลใหญ่ก็พุ่งชนท่าเรือ เหล่าผู้คุ้มกันชั้นยอดทะลักขึ้นฝั่งอย่างท่วมท้น
ซุนเยว่ซานถึงกับไม่ชักดาบ เพียงซัดฝ่ามือเดียวก็ทำให้ประตูค่ายแตกร้าว
“ฆ่า!”
คนกว่าสามร้อยกรูกันเข้าไปทันที
หัวหน้ากองไม่กี่คนที่เหลือของพรรคดาบโลหิตยังคิดจะจัดกำลังต่อต้าน แต่คนหนึ่งเพิ่งพุ่งออกมา ก็ถูกโจวว่านชวนแทงด้วยกระบี่จนสิ้นใจ
เมื่อคนที่เหลือเห็นภาพนี้
ขวัญก็แตกกระเจิงโดยสิ้นเชิง
“หนีเร็ว!”
“รองหัวหน้าพรรคไม่อยู่ หัวหน้ากองก็ไม่อยู่ ต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่!”
“สู้ไม่ไหวหรอก!”
“จบแล้ว จบกันหมดแล้ว!”
“รีบหนี!”
บางคนกระโดดลงน้ำ
บางคนมุดหนีเข้าไปในป่า
ส่วนบางคนโยนอาวุธทิ้งแล้วคุกเข่าลงกับพื้น
อันหลานถือทวนเจิ้นเยว่ บุกเข้าไปในค่ายเช่นกัน
เมื่อเผชิญหน้ากับโจรน้ำธรรมดาที่แม้แต่ด่านผิวหนังก็ยังไม่ผ่าน เขาแทบไม่ต้องใช้วิชาทวนอย่างจริงจัง เพียงกวัดแกว่งทวนหนัก 920 ชั่ง คนตรงหน้าหลายคนก็ถูกฟาดกระเด็นออกไป
การต่อสู้ครั้งนี้แทบไม่มีอะไรให้ลุ้น
ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม
การต่อต้านในค่ายใหญ่ของพรรคดาบโลหิตก็สิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์
เมื่อทุกคนบุกลึกเข้าไปในค่ายน้ำ สิ่งต่าง ๆ อีกมากมายก็ค่อย ๆ ปรากฏให้เห็น
สิ่งแรกที่พบคือกระท่อมไม้หลายหลังในค่ายด้านใน ซึ่งถูกลงกลอนแน่นหนา
ปัง!
ดาบฟันแม่กุญแจเหล็กขาดสะบั้น
พอผลักประตูเปิด เสียงร้องด้วยความตื่นตระหนกก็ดังมาจากข้างในทันที
คนหลายสิบเบียดเสียดกันอยู่ในห้องแคบ ๆ
มีทั้งบุรุษ
สตรี
แม้แต่เด็กอายุเพียงสิบกว่าปีก็ยังมีหลายคน