ข้ามภพรัวๆ: แต่ฉันดันใช้ชีวิตได้ดีที่สุด

ตอนที่ 45 ลูกสาวนายทุน 42

6 นาที· 1.5K คำ

นางรู้สึกจิตใจสั่นไหว เปิดพื้นที่เก็บของโดยตรง จิตนึกกวาดทั่วทั้งบ้านทันที

วินาทีถัดมา ทุกสิ่งภายในบ้านที่ขยับได้ พกพาไปได้ ถูกยกออกไปจนหมดเกลี้ยงในพริบตา

เฟอร์นิเจอร์ โต๊ะเก้าอี้ ตู้ เตียงนอน เสื้อผ้า เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน หม้อไก่ถ้วยชาม ของจุกจิก แม้แต่ของประดับบนขอบหน้าต่าง ของเก่ามุมห้อง ทุกอย่างที่ขยับได้ ไม่เหลือแม้ชิ้นเดียว ถูกนางเก็บเข้าพื้นที่เก็บของอย่างเรียบร้อย

บ้านที่เคยมีเครื่องเรือนครบครัน ว่างเปล่าไปกว่าครึ่งในทันใด เหลือเพียงผนัง ประตูหน้าต่าง เตาไฟ ตู้ติดผนัง ที่รื้อถอนไม่ได้ติดเป็นโครงสร้างแข็ง

ยืนยันว่าในบ้านไม่มีสิ่งใดที่พกพาได้อีก หลี่เหยาจึงวางใจสนิท ขยับจิตเรียกเจ้าระบบในหัว

"255 ยืมมีดพร้าอันพอดีมือหน่อย"

วินาทีถัดมา มีดพร้าคมวาววับ หนาหนัก คมกริบ ปรากฏขึ้นในมือนางอย่างไม่มีเสียง มือถือแล้วหนักแน่น คมมีดคมกริบ พลังฟาดทำลายเกินกว่าไม้ทั่วไป โดยเฉพาะเหมาะสำหรับงานทุบทำลายโครงสร้างแข็งติดบ้าน

เมื่อคนจะไป บ้านต้องไม่ปล่อยให้คนชั่วที่หมายตาประโยชน์ใดๆ

เก็บให้เกลี้ยง แล้วทุบให้แหลก ใครก็อย่าหวังได้ประโยชน์จากบ้านสกุลหลี่แม้แต่น้อย!

หลี่เหยากำมีดพร้า ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยกมือฟาดลงกับประตูหน้าต่างไม้ของห้องโถงใหญ่ทันที!

"แกร็ก!"

เสียงแตกกระจ่างใสดังขึ้นกะทันหัน

หน้าต่างไม้ที่แข็งแรง ถูกฟาดจนแตกบิดเบี้ยว ลูกกรงหน้าต่างหัก กระจกแตกกระจายร่วงลง พื้นเกลื่อนกลาด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป