หลี่เหยาพิงเก้าอี้หวาย ปลายนิ้วค่อยๆ ลูบไล้กาน้ำชาจื่อซาเนื้ออุ่น ร่างกายผ่อนคลายและสุขสงบ
นางเกษียณมาแล้วสามปี
หลุดพ้นจากภารกิจข้ามภพโดยสิ้นเชิง พ้นจากการเดินทางข้ามโลก การทำตามคำขอ และการพลิกเนื้อเรื่อง ได้ใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดาที่เกษียณแล้วอย่างแท้จริง
ไม่มีภารกิจให้ทำ ไม่มีเนื้อเรื่องให้ผูกมัด ไม่ต้องเอาใจใคร ทุกวันได้ดื่มชา อาบแดด ชีวิตราบเรียบและมั่นคง ความคมกริบที่สั่งสมมาจากภารกิจยาวนานค่อยๆ จางหายไป
ทันใดนั้น เสียงกลไกที่คุ้นเคยและแฝงไปด้วยความน้อยใจและขลาดกลัวก็ดังขึ้นในหัวของนางอย่างไม่คาดฝัน
“เหยาเหยา! ช่วยด้วย! ในที่สุดเจ้าก็อยู่!”
เสียงนั้นเร่งรีบและสะอื้นไห้ มันคือระบบที่เคยผูกพันกับนางมาถึงสิบชาติ คือ 255 ระบบส่วนตัวที่นางทำภารกิจชิงชิงกลุ่มทั้งหมดสำเร็จและเกษียณอย่างราบรื่น
หลี่เหยาคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงเรียบเฉย แฝงไปด้วยความเกียจคร้านและห่างเหินของผู้เกษียณ: “เสี่ยวอู่? ข้าเกษียณและใช้ชีวิตบั้นปลายแล้ว เจ้ามาหาข้าทำไม?”
นางปลดผูกพันกับ 255 มาสามปี ตัดขาดการติดต่อทั้งหมด
ตามกฎของวงการระบบ หลังจากโฮสต์ทำภารกิจสำเร็จและเกษียณอย่างสมบูรณ์ สัญญาผูกพันระหว่างระบบกับโฮสต์ก็สิ้นสุดลงโดยเด็ดขาด ตั้งแต่นั้นมาต่างฝ่ายต่างไม่เกี่ยวข้องกันอีก
นางคิดว่าชาตินี้คงไม่ยุ่งเกี่ยวกับระบบข้ามภพและโลกภารกิจอีกแล้ว
เสียงกลไกในหัวมีน้ำเสียงสะอื้นหนักหน่วงขึ้นมาทันที น้อยใจจนสุดขีด แถมยังแฝงไปด้วยความสิ้นหวังที่ใกล้จะพังทลาย
“เหยาเหยา ข้าทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ข้ากำลังจะตาย! ถ้าข้าไม่มาหาเจ้า ในไม่ช้าข้าจะถูกสำนักงานใหญ่บังคับหลอมใหม่!”
หลี่เหยายังคงนั่งอย่างเกียจคร้าน สีหน้าไม่มีความหวั่นไหว หัวใจไร้ความรู้สึกใดๆ
นางเข้าใจ 255 ดีเกินไป
ระบบนี้นิสัยอ่อนแอ หน้าง่าย และชอบอ้อนวอนเรียกร้องความสงสาร สมัยทำภารกิจ เจอปัญหานิดหน่อยก็ร้องไห้ฟูมฟาย
เพียงแต่สามปีไม่พบกัน นางไม่คิดว่าระบบที่เคยรุ่งเรืองและมีระดับปานกลางถึงบน จะตกต่ำถึงขนาดนี้
แต่นางไม่แสดงความเย็นชาออกมาแม้แต่น้อย กลับทำเป็นตกใจและเป็นห่วง ถามเสียงเบา: “ดีๆ ทำไมถึงต้องโดนหลอมใหม่ล่ะ? หลังจากปลดผูกพันไป เจ้าก็ต้องจับคู่กับโฮสต์ใหม่เพื่อทำภารกิจและเลื่อนระดับไม่ใช่หรือ?”
“จับคู่แล้ว! จะไม่ให้จับคู่ได้ยังไง!”
เสียงของ 255 ดังขึ้นทันที เต็มไปด้วยความเสียใจและจนปัญญา ความน้อยใจที่สะสมมานานระเบิดออกมาหมด เทออกมาทีเดียว
“หลังจากข้าปลดผูกพันกับเจ้า สำนักงานใหญ่ก็จับคู่ให้ข้าทันที รวมทั้งหมดหกคน! ไม่มีสักคนที่เอาอยู่! ล้วนเป็นพวกชอบความรัก ไร้เดียงสา โง่เขลาไร้ทางช่วย!”
“โฮสต์คนแรก กลายเป็นคุณหนูตระกูลรวยที่ถูกผู้ชายเลวๆ หลอก ภารกิจคือต้องเลิกกับผู้ชายเลว ยึดทรัพย์สินกลับมา และพลิกชีวิต ผลปรากฏว่าถูกคำหวานสองสามคำหลอกจนหลงทาง ยังไงก็จะอยู่กับผู้ชายเลว ยอมสละทรัพย์สิน และเห็นตัวร้ายกลืนทรัพยากรทั้งหมดไป ภารกิจล้มเหลวทันที!”
“คนที่สองยิ่งเว่อร์! กลายเป็นจอหงวนลูกชายยากจนที่ขยันเรียน ภารกิจคือต้องสอบติด ทำงานการเมืองราบรื่น และทำประโยชน์ให้บ้านเมือง ผลปรากฏว่าโฮสต์หลงใหลความรัก ยอมเสียการสอบเพื่อหญิงสาวในซ่อง ยอมใช้ชีวิตธรรมดาไปตลอด ภารกิจพังอีกครั้ง!”
“ที่เหลือยิ่งพูดไปก็ยิ่งแย่! บางคนก็โง่เขลาแบบนางฟ้า ตอบแทนความชั่วด้วยความดี เล่นไพ่ดีๆ ให้พัง”
“บางคนก็ขี้เกียจสุดขีด นอนกลิ้งกินไปวันๆ ไม่อยากทำแม้แต่ภารกิจพื้นฐาน! ไม่มีสักคนที่ทำภารกิจอย่างจริงจัง!”
255 ยิ่งพูดก็ยิ่งน้อยใจ เสียงกลไกแหบแห้ง เต็มไปด้วยความไม่พอใจและสิ้นหวัง
“เหยาเหยา เจ้าไม่รู้หรอก สมัยอยู่กับเจ้ามันรุ่งเรืองแค่ไหน! ภารกิจสิบชาติของเจ้าสำเร็จเต็มดาว ไม่มีพลาด ไม่มีล้มเหลว ช่วยให้ข้าปีนขึ้นไปถึงตำแหน่งระบบระดับสูงได้ คะแนน สิทธิ์ ทรัพยากรได้มาจนมืออ่อน ในสำนักงานใหญ่ยังเชิดหน้าได้!”
“แต่นับตั้งแต่วันที่ปลดผูกพันกับเจ้า ข้าก็ตกต่ำลงเรื่อยๆ! ภารกิจล้มเหลวสามสิบหกครั้งติดต่อกัน ถูกสำนักงานใหญ่หักคะแนนมหาศาล”
“ระดับจาก 70 ร่วงลงมาเรื่อยๆ จนถึงระดับ 1 ต่ำสุด! ตอนนี้ข้าคือขยะที่ต่ำต้อยที่สุดในวงการระบบ ใครก็เหยียบย่ำข้าได้!”
หลี่เหยาฟังเงียบๆ ไม่พูดอะไร
นางไม่รู้สึกสงสารเลยแม้แต่น้อย กลับอยากหัวเราะด้วยซ้ำ
ถ้ารู้อย่างนี้แต่แรก ทำไมต้องทำอย่างนั้น
ตอนนั้นนางทำภารกิจชิงชิงสิบชาติสำเร็จ บรรลุมาตรฐานเกษียณ
255 เป็นฝ่ายขอปลดผูกพันเอง ตอนนั้นยังดีใจส่งนางออกไป ตั้งตารอคอยว่าจะได้จับคู่กับโฮสต์ใหม่ เริ่มเส้นทางใหม่
มันโชคร้ายเอง เลือกไปเลือกมา เจอแต่โฮสต์ที่ไร้ประโยชน์ เข้าขั้นแบบนี้ สมน้ำหน้า
แต่นางยังคงรักษารูปลักษณ์ที่อบอุ่นและเห็นอกเห็นใจไว้ ฟัง 255 ร้องไห้ต่อไป
“ข้าทนไม่ไหวแล้วจริงๆ เหยาเหยา!”
เสียงของ 255 เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด: “สำนักงานใหญ่มีกฎชัดเจน ระบบระดับต่ำที่ล้มเหลวห้าสิบครั้งติดต่อกัน จะถูกเพิกถอนสิทธิ์และบังคับหลอมใหม่ทันที!”
“เจ้าจะรู้ไหมว่าการถูกหลอมใหม่หมายความว่าอะไร! ความจำทั้งหมดถูกล้าง นิสัยถูกตั้งใหม่ ทุกสิ่งที่สะสมมาในอดีตเป็นโมฆะ กลายเป็นระบบระดับเริ่มต้นใหม่ที่ว่างเปล่า!”
“ตอนนี้ข้าล้มเหลวสามสิบหกครั้งแล้ว เหลืออีกสิบสี่ครั้ง ข้าก็จะหายไปโดยสิ้นเชิง!”
“พ่อของข้าเป็นระดับสูงในสำนักงานใหญ่ อาศัยความสัมพันธ์ของท่าน สำนักงานใหญ่ถึงได้เมินเฉยและยอมทนข้ามาจนถึงตอนนี้! แต่สิทธิพิเศษของท่านพ่อก็มีจำกัด! ถ้าล้มเหลวอีกสองสามครั้ง ต่อให้เป็นท่านพ่อก็ห้ามการลงโทษของสำนักงานใหญ่ไว้ไม่ได้!”
“เหยาเหยา ข้าไม่อยากโดนหลอมใหม่จริงๆ! ข้าไม่อยากทิ้งความจำทั้งหมด ข้าไม่อยากกลายเป็นระบบขยะที่ไร้ประโยชน์! เจ้าช่วยข้าหน่อยได้ไหม? ขอร้องละ!”
255 รีบเร่งจนถึงขีดสุด ถ่อมตัวลงไปถึงก้นบึ้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยการวิงวอน ละทิ้งศักดิ์ศรีของระบบทั้งหมด ขอเพียงหลี่เหยายื่นมือช่วยสักครั้ง
จนกระทั่งมันร้องไห้เสร็จและเงียบลงชั่วครู่ หลี่เหยาถึงได้ทำเป็นงงๆ ถามอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความลังเลและไม่เข้าใจพอดี
“ไม่ใช่นะเสี่ยวอู่”
“กฎของวงการระบบข้าจำได้ชัดเจน หลังจากโฮสต์ทำภารกิจครบ 10 ข้อ สัญญาจะสิ้นสุดโดยอัตโนมัติ ปลดผูกพันสองฝ่าย จบกันโดยสิ้นเชิง”
“หลังจากปลดผูกพัน โฮสต์เกษียณใช้ชีวิตบั้นปลาย ระบบจับคู่กับคนใหม่ ทั้งสองไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีก”
“ในกฎเขียนไว้ชัดเจนแล้ว โฮสต์ที่เกษียณและปลดผูกพันแล้ว ไม่สามารถผูกพันกับระบบครั้งที่สองหรือกลับมาทำภารกิจได้ ใช่หรือไม่?”
นางถามอย่างจริงจัง สายตาใสซื่อ ทำเป็นไม่รู้เรื่องและสงสัยบริสุทธิ์
ในสถานการณ์ปกติ ต่อให้เป็นระดับสูงในสำนักงานใหญ่ก็ไม่มีสิทธิ์เรียกตัวโฮสต์ที่เกษียณแล้วกลับมาโดยพลการ
255 ได้ยินแล้ว ตั้งสติได้ทันที น้ำเสียงมั่นใจขึ้นมาทันที แฝงไปด้วยความลับและความมั่นใจในตัวเอง
“คนอื่นไม่ได้! แต่เจ้าได้!”
“กระบวนการปกติห้ามเด็ดขาดจริงๆ โฮสต์ที่เกษียณแล้วทั้งหมดห้ามกลับมาผูกพันครั้งที่สอง นี่คือกฎเหล็กของสำนักงานใหญ่ ไม่มีใครทำได้”
“แต่ข้าไม่เหมือนใคร! พ่อของข้าเป็นผู้บริหารระดับแกนกลางของสำนักงานใหญ่ ถือสิทธิ์มากมายในวงการระบบ มีช่องโหว่ภายในและช่องทางยกเว้นพิเศษ!”
“ขอเพียงพ่อข้าอนุมัติและรายงาน เดินตามกระบวนการลับพิเศษ ก็สามารถแหกกฎ กลับมาสร้างสัญญาผูกพันกับเจ้าได้!”
“ทั้งวงการข้ามภพ คนที่ทำได้มีน้อยนัก! ระบบธรรมดาคิดไม่กล้าคิด”
“ก็เพราะข้ามีผู้หนุนหลังนี้ ถึงมีโอกาสขอให้เจ้ากลับมา! เหยาเหยา นี่คือทางออกเดียว และเป็นทางรอดเดียวของข้า!”