พักปัญหาเชิงวิชาการอันลึกซึ้งนี้ไว้ก่อน แล้วมาหาวิธีรับมือกับปลาดุกยักษ์กันต่อ
“เจออะไรแล้ว!”
อู่เยว่จ้องดอกไม้ที่แผ่ไอร้อนออกมาไม่หยุดตรงหน้า ก่อนเรียกฟู่เหยียนฉี่ให้รีบมาดู “ดูดอกไม้นี่สิ รอบ ๆ มันไม่มีหญ้าขึ้นสักต้น พื้นดินก็แห้งผากมาก
แถมพอเข้ามาในเขตที่ดอกไม้นี่ขึ้นอยู่ ก็รู้สึกว่าอากาศแห้งลงทั้งบริเวณ”
ฟู่เหยียนฉี่ดึงอู่เยว่ออกมา แล้วปายันต์รวมวารีใบหนึ่งใส่ดอกไม้ ไอน้ำจำนวนมากพลันปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ดอกไม้เหล่านั้นดูดไอน้ำในอากาศอย่างบ้าคลั่งราวกับสุนัขเห็นกระดูก ทั้งดอกและใบสั่นระริกไม่หยุด
ไม่ถึงหนึ่งนาที ไอน้ำที่เกิดจากยันต์รวมวารีก็หายไปจนหมด
ทั้งสองสบตากัน “ใช่มันแน่!”
พวกเขาไปตามเจี้ยนสุยอวี้กับเสิ่นเชว๋ที่อยู่ใกล้ ๆ มา ทั้งสองคนเองก็พบความผิดปกติของดอกไม้ชนิดนี้จากที่อื่นเช่นกัน
เจี้ยนสุยอวี้กล่าวว่า “ดอกไม้พวกนี้ต้องการน้ำมากเป็นพิเศษ ถ้าไม่ได้รับน้ำเพียงพอ มันจะดูดความชื้นในอากาศไปจนหมด
รอบหมู่บ้านมีดอกไม้แบบนี้อยู่เต็มไปหมด มันไม่ทำร้ายคน แถมรูปร่างก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ พวกเราถึงต้องตามหากันอยู่นาน”
ฟู่เหยียนฉี่ถามว่า “เจอวิธีรับมือกับปลาดุกยักษ์แล้ว ต่อไปจะทำยังไง?”
เสิ่นเชว๋ตอบว่า “เอาดอกไม้ไปสักสองสามต้น แล้วไปสมทบกับเจี้ยเฉินและคนอื่น ๆ”
ฟ้าเริ่มมืด เจี้ยเฉิน ริชาร์ด อู๋ฉง และคนอื่น ๆ จับปลาดุกยักษ์ครบ 1,000 ตัวได้สำเร็จ
ก่อนมืด อู่เยว่ส่งปลาดุกยักษ์หนึ่งพันตัวให้หญิงหาปลา หญิงหาปลายังคงบอกให้อู่เยว่พรุ่งนี้เช้าแปดโมงมารับไข่มุกในท้องปลา
พอตกกลางคืน ผีอสูรทั่วทั้งดันเจี้ยนก็เปลี่ยนเข้าสู่โหมดโจมตีโดยอัตโนมัติ
คืนนี้ถ้ายังนอนอยู่นอกหมู่บ้าน พอปลาดุกยักษ์ขึ้นฝั่ง คงต้องปะทะกันอย่างดุเดือดแน่