ฟู่เหยียนฉี่ยกหนังสือที่วางปิดหน้าออก ก่อนเหลือบมองอู่เยว่อย่างเกียจคร้าน
หญิงสาวตรงหน้ามีแววตากระจ่างใส มองเขาด้วยความสงสัยเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจขึ้นมา
「สวัสดีค่ะ คุณคือฟู่เหยียนฉี่ นักพรตฟู่ที่รองหัวหน้าทีมพูดถึงใช่ไหมคะ」
ฟู่เหยียนฉี่พยักหน้า 「เรียกชื่อผมก็พอ」
อู่เยว่หยิบสมุดคัดอักษรที่กว่าจะหาเจอจากชั้นหนังสือออกมา วางรวมกับพจนานุกรมอักษรจีนตัวเต็ม แล้วเก็บทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัวชั่วคราว
เธอเดินไปหยุดตรงหน้าฟู่เหยียนฉี่ 「ฉันชื่ออู่เยว่ค่ะ
ขอถามหน่อยได้ไหมคะ ช่วยดูให้ทีว่าตอนนี้พลังจิตของฉันเป็นยังไงบ้าง」
ฟู่เหยียนฉี่ลุกขึ้น อู่เยว่เห็นเขากัดปลายนิ้วจนเลือดซึม แล้วแตะเลือดที่ปลายนิ้วลงบนดวงตา
แสงสีแดงวาบผ่านดวงตา เธอพลันเหมือนตกอยู่ในพื้นที่พิเศษ ภาพคลังหนังสือรอบตัวเลือนพร่าไปหมด
ฟู่เหยียนฉี่มองเธอ ราวกับมองทะลุเปลือกนอกลงไปถึงส่วนลึกของวิญญาณ
แต่เมื่อแววสงสัยและตื่นตะลึงปรากฏในดวงตาของเขา ภาพลวงตาทั้งหมดก็สลายวับไปในพริบตา
พร้อมกันนั้น ฟู่เหยียนฉี่กลับกระอักเลือดออกมาต่อหน้าอู่เยว่
อู่เยว่ถึงกับมึนงง รีบถามว่า 「คุณไม่เป็นไรใช่ไหม」
บาปแล้ว บาปแล้ว แค่ตรวจดูการผนึก ทำไมถึงทำเอาคนกระอักเลือดได้ล่ะ
ฟู่เหยียนฉี่นิ่งเงียบ ก่อนส่ายหน้า 「ไม่เป็นไร แค่มีบางอย่างขัดขวางไม่ให้ผมตรวจสอบ
มันแข็งแกร่งมาก เป็นสิ่งที่ผมไม่มีทางเอื้อมถึง ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ยังห่างไกล ผมไม่อาจหยั่งรู้ได้แม้แต่น้อย
พลังนี้ดุดันและกร้าวแกร่ง คอยปกป้องคุณจนคนนอกไม่มีช่องให้ฉวยโอกาส แต่ก็เป็นไปได้จริงอย่างที่เจี้ยนสุยอวี้คาดไว้