เสี่ยวจิ่วบินวนไปมาอยู่ข้าง ๆ อย่างร้อนใจ
เย่ซิงฉือกัดฟันแน่น เหงื่อหยดจากขมับ สายตาจับจ้องความเร็วที่หนวดเส้นนั้นลดต่ำลงมาไม่วางตา
อีกนิดเดียว!
เธอเก็บเครื่องเก็บเกี่ยวติดเลื่อยไฟฟ้าที่อยู่หน้ารถเข้าไปอย่างฉับพลัน
เหยียบคันเร่งจนมิด มือหนึ่งหักพวงมาลัยสุดแรง อีกมือควบคุมเบรกมือให้ล็อกล้อหลัง ก่อนจะดริฟต์หักท้ายรถ
ท้ายรถเฉียดขอบหีบสมบัติไปพอดี
【เหรียญทอง +100】
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหู ขณะเดียวกันเสียงลมหวีดหวิวก็ฟาดลงมาจากเหนือศีรษะ
เงาดำทะมึนค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น
ตามการเคลื่อนไหวของหนวด เส้นแยกลึกสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนพื้นข้างหน้า
“เจ้านาย! ขับต่อไปไม่ได้แล้ว ถ้าไปต่อจะตกลงไปในรอยแยก!”
เสี่ยวจิ่วตรวจพบรอยแยกขนาดใหญ่นั่นแทบจะทันที
ระบบขับขี่อัตโนมัติก็ส่งเสียงเตือนถี่รัวขึ้นมาเช่นกัน
เงาดำปกคลุมพาหนะของเธอ
หากไม่พุ่งเข้าไปในรอยแยก สิ่งที่รอเธออยู่ก็มีเพียงชะตากรรมถูกทับจนแบน
เสียงลมหวีดหวิวโถมลงมา แม้เย่ซิงฉือจะเตรียมใจไว้แล้ว ฝ่ามือก็ยังชื้นเหงื่อ
สายตาเธอเลื่อนไปยังพื้นดินที่ยกตัวขึ้นด้านข้าง ฝั่งหนึ่งเป็นทางลาด อีกฝั่งเป็นหน้าผาสูงหนึ่งเมตร เธอกัดฟันตัดสินใจ
สู้ตาย!
เธอปลดเข็มขัดนิรภัย แล้วหันกลับไปมองเสี่ยวจิ่วแวบหนึ่ง
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเสียงนั้นคือหนวดกำลังจะฟาดลงมา
“เสี่ยวจิ่ว เร่งความเร็วเต็มที่!”
เย่ซิงฉือหยิบเชือกเส้นหนึ่งออกมาอย่างคล่องแคล่ว ผูกปลายข้างหนึ่งไว้รอบเอว อีกปลายคล้องเข้ากับเบาะคนขับ