เย่ซิงฉือหัวเราะเบา ๆ ก่อนชักกระบี่สั้นออกจากไหล่ของเขา แล้วตวัดมือกลับกรีดคออีกฝ่าย
ดวงตาของชายคนนั้นเบิกกว้างฉับพลัน เขายกมือข้างเดียวกุมลำคอ เสียงที่เปล่งออกมาจากปากมีเพียง “แค่ก ๆ...”
ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็แน่นิ่งไป
เย่ซิงฉือจึงยกเท้าออก แล้วค้นกระเป๋าชายคนนั้น ได้การ์ดอัปเกรดยานพาหนะ 4 ใบ การ์ดซ่อมยานพาหนะ 2 ใบ ไฟแช็กหนึ่งอัน และบุหรี่ครึ่งซอง
เธอเก็บของใส่กระเป๋าตัวเอง ลากศพชายคนนั้นไปทิ้งไว้ข้างทาง ก่อนโยนเข้าไปในหมอกดำ
【สังหารผู้เล่น “เมามายแล้วพักพิง” สำเร็จ ได้รับค่าความชั่ว +10】
เย่ซิงฉือชะงักเมื่อได้ยินเสียงระบบ
“นี่ฉันป้องกันตัวโดยชอบนะ เข้าใจไหม?”
【ในเกมไม่มีคำว่าป้องกันตัวโดยชอบ การฆ่าผู้เล่นที่ไม่มีค่าความชั่วจะได้รับค่าความชั่ว ส่วนการฆ่าผู้เล่นที่มีค่าความชั่วจะได้รับค่าความยุติธรรม】
“ถ้าค่าความชั่วของฉันสูงเกินไป จะมีผลอะไรไหม?”
เผื่อหลังจากนี้มีคนอื่นคิดจะฆ่าเธอ เธอก็ไม่มีทางไม่ตอบโต้ ถามให้รู้ไว้ก่อนย่อมดีกว่า
【ไม่มีผลอะไรเป็นพิเศษ แต่ถ้าค่าความชั่วสะสมถึงระดับหนึ่ง คุณอาจกลายเป็นคนชั่วร้ายสุดขีด และมีโอกาสถูกผู้เล่นตั้งค่าหัวหรือไล่ล่า】
เธอไม่อยากกลายเป็นคนชั่วร้ายสุดขีด แต่ถ้ามีใครคิดจะฆ่าเธอ เธอก็ไม่มีทางออมมือให้
ถึงอย่างนั้นเย่ซิงฉือก็ไม่ได้เสียใจ หากย้อนเวลากลับไปได้ เธอก็ยังเลือกฆ่าชายคนนั้นเหมือนเดิม
เธอหันกลับไปเก็บไม้เบสบอลกับมีดสั้นที่ตกอยู่บนพื้น
แล้วตรวจดูคุณสมบัติของไอเทม