เย่ซิงฉือกวาดตามองข้อความในห้องแชต ก่อนหัวเราะเย็นชา
【เย่หล่านซิงเหอ: @คนมีสติในโลกมนุษย์ ฉันแค่บอกทุกคนว่าฉันได้เนื้อพวกนั้นมาจากไหน มีวงป้องกันอยู่แท้ ๆ ยังโดนทำร้ายจนเป็นแบบนี้ได้ ก็ได้แต่บอกว่านายมันโง่เอง】
【เย่หล่านซิงเหอ: ใครไม่พอใจก็มาหาฉันดวลตัวต่อตัวได้เลย หรือจะให้ฉันไปหาพวกนายก็ได้เหมือนกัน [การ์ดระบุตำแหน่ง×4]】
【เย่หล่านซิงเหอ: อีกเรื่องหนึ่ง ฉันรับแลกการ์ดอัปเกรดยานพาหนะกับการ์ดระบุตำแหน่ง ใครสนใจทักส่วนตัวมา】
หลังส่งข้อความสามข้อความ ห้องแชตทั้งห้องก็เงียบกริบไปสามวินาที
ไม่มีใครพูดอะไรสักคน
【ปีศาจเฒ่าเฮยซาน: สุดยอด】
【อาปู้: สุดยอดมาก ลูกพี่!】
【เฟิงเซิงสุ่ยฉี่: สุดยอดมาก ลูกพี่!】
คำว่า ‘สุดยอดมาก ลูกพี่’ เรียงกันเป็นพรืด คนที่ก่อนหน้านี้โวยวายให้เย่ซิงฉือชดใช้ต่างพากันเงียบกริบ ไม่กล้าพูดอะไรอีก
【คนมีสติในโลกมนุษย์: เย่หล่านซิงเหอ ในฐานะคนอันดับหนึ่งของเขต นายยังรังแกคนอื่นแบบนี้ ไม่กลัวคนทั้งเขตจะโกรธแค้นหรือไง?】
【เย่หล่านซิงเหอ: ถ้ากากก็ฝึกให้มาก】
อีกด้านหนึ่ง ชายหนุ่มชกพวงมาลัยรถแทรกเตอร์อย่างแรง
“บัดซบ!”
เขากลัวว่าเย่ซิงฉือจะบุกมาฆ่าจริง ๆ
ความอัดอั้นตันใจจุกแน่นอยู่ในอก กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น
【ผู้เล่นเย่หล่านซิงเหอใช้การ์ดระบุตำแหน่งกับคุณแล้ว】
คนมีสติในโลกมนุษย์หดรูม่านตา สีหน้าตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด
ทันใดนั้นก็มีทางเชื่อมเข้าสู่ทางหลวงขนานปรากฏขึ้นข้างถนนของเขา