คนผู้นั้นกลับเป็นไป๋ชิงซวง!
นางยังคงสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวจันทร์ ท่วงท่ากระบี่ดุดันเย็นเยียบ ทุกกระบวนล้วนกดดันหมายเอาชีวิต
อีกฟากหนึ่งก็เป็นสตรีเช่นกัน
นางสวมชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีแดงเข้ม รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น เอวคาดกระดิ่งเงินเม็ดเล็กจิ๋วไว้พวงหนึ่ง
ชายกระโปรงถูกคมพรายรบแห่งดาบฟันขาดไปกว่าครึ่ง เผยให้เห็นขาเรียวยาวเหยียดตรงสองข้าง
หมอกสีแดงคล้ำบางเบาปกคลุมใบหน้าไว้กว่าครึ่ง จนมองเห็นโฉมหน้าไม่ชัด มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่เผยออกมา
ดวงตาคู่นั้นงดงามจนชวนตะลึง เพียงมองแวบเดียวก็ยากจะลืมเลือน
เมื่อต้องเผชิญกับแหกระบี่ของไป๋ชิงซวงที่หนาแน่นไร้ช่องว่าง นางกลับสามารถฉวยโอกาสจากช่องว่างระหว่างคมพรายรบแห่งดาบได้ทุกครั้ง ทุกก้าวเหยียบลงตรงตำแหน่งที่กระบี่อ่อนกำลังที่สุดพอดี
วิชาตัวเบาของนางพิสดารยิ่ง บางคราวเบาหวิวดุจสายลม บางคราวอ่อนหยุ่นดุจอสรพิษ
หลายครั้งที่คมพรายรบแห่งดาบแทบจะสัมผัสร่าง นางจึงค่อยพลิกกายหลบอย่างแผ่วเบา และคาดเดาแนวทางกระบี่ของไป๋ชิงซวงได้ทุกครา
แต่ลู่เซวียนมองเพียงไม่กี่ครั้งก็รู้ว่านางบาดเจ็บแล้ว
หัวไหล่ สีข้าง และด้านนอกต้นขา... ชุดคลุมวิญญาณหลายจุดถูกคมพรายรบแห่งดาบฉีกขาด เลือดที่ซึมออกมาแผ่กระจายบนผ้าสีแดงเข้ม ยิ่งทำให้สีผ้าคล้ำลงไปอีกหลายส่วน
การเคลื่อนไหวของนางค่อย ๆ เชื่องช้าลง ลมหายใจก็ถี่กระชั้น ไม่คล่องแคล่วรับมือได้อย่างสบายเหมือนเมื่อแรกอีกแล้ว
ไป๋ชิงซวงเห็นได้ชัดว่าจับสังเกตได้ ท่วงท่ากระบี่ยิ่งดุดันขึ้น ไล่ต้อนทีละก้าวไม่เปิดโอกาสให้นางผ่อนคลาย
ในชั่วขณะที่นางถูกคมพรายรบแห่งดาบสายหนึ่งกวาดฟันเข้าที่สีข้างจนร่างเซถลา ปีศาจหญิงกลับหยุดย่างก้าวหลบหลีกขึ้นมาอย่างกะทันหัน