สิ้นเสียงพูด หลินเสี่ยวเชียนก็เผ่นหนีไปอย่างรวดเร็ว
【ยินดีด้วย ท่านผู้ครองร่างทำรายการค้าสำเร็จ! ยอดซื้อขาย 45 หินวิญญาณ ได้รับเงินคืนเป็นพลังบำเพ็ญ +45!】
【รางวัล ม้วนร้อยทรัพย์ 1 แผ่น!】
ลู่เซวียนมองแผ่นหลังของนางที่วิ่งห่างออกไป ก่อนก้มมองเคาน์เตอร์แล้วลูบจมูก
“...ทำไมข้ารู้สึกเหมือนโดนหลอกเลย?”
เขาครุ่นคิดอยู่นาน รู้สึกว่ายัยเด็กนี่คงจงใจแน่
เริ่มจากใช้ผลแดงเพลิงล่อความสนใจเขา จากนั้นก็เพิ่มราคาต่อรองยื้อกันอยู่พักหนึ่ง แล้วสุดท้ายค่อยโยนเหยื่อล่อว่า “คืนนี้มาหาข้า”
ทุกย่างก้าวแม่นยำ ถึงขั้นดูเป็นธรรมชาติกว่าหูเหนียงเหนียงที่เป็นนักเจนสนามเสียอีก
จุดประสงค์ก็แน่นอนว่าเพราะคราวก่อนนางได้ลิ้มรสความหวานจากเขา
เพียงคืนเดียวก็เทียบได้กับการบำเพ็ญอย่างยากลำบากหลายเดือนของนาง
“เรียนรู้เรื่องไม่ดีมาเสียแล้ว”
ลู่เซวียนเก็บผลแดงเพลิงลงในเคาน์เตอร์ พลางยิ้มแล้วส่ายหน้า
แต่...คืนนี้มาก็มาเถอะ
พอดีจะได้เปลี่ยนคนมาชาร์จพลังบ้าง
หลังหลินเสี่ยวเชียนจากไป ร้านก็กลับมาเงียบสงบ
ลู่เซวียนหยิบผลแดงเพลิงบนโต๊ะขึ้นมา แล้วนำกล่องหยกเนื้อเนียนอุ่นใบหนึ่งออกมาเก็บรักษาไว้อย่างระมัดระวัง
ผลแดงเพลิงอายุร้อยปีชั้นดีเช่นนี้ หากกินเองก็น่าเสียดายเกินไป แถมยังเพิ่มพลังบำเพ็ญได้ไม่มาก เก็บไว้รอผู้ซื้อที่เหมาะสมแล้วค่อยขายในราคาสูงดีกว่า
ช่วงบ่ายมีการซื้อขายเพียงรายการเดียว รับซื้อกระบี่บินชั้นต่ำมาได้หนึ่งเล่ม
เมื่อเห็นว่าใกล้ยามเย็นแล้ว ลู่เซวียนก็คิดจะเก็บข้าวของปิดร้าน แล้วแวะไปหอหล่ออาวุธสักครั้ง
ผู้มาเยือนก้าวเดินอย่างไม่เร่งรีบ ชายกระโปรงปัดพื้นเบา ๆ ทุกย่างก้าวแฝงกลิ่นอายชวนให้บอกไม่ถูก
ลู่เซวียนเงยหน้าขึ้นมอง เห็นหญิงงามวัยกลางคนยืนอยู่หน้าประตู
กระโปรงยาวสีบัวห่อหุ้มเรือนร่างอวบอิ่มได้สัดส่วน เอวคอดเพรียว สะโพกกลมกลึง