เปิดร้านรับซื้อของเก่าในโลกเซียน ขอแค่พี่สาวเซียนทั้งหลายช่วยวางมาดหน่อย

ตอนที่ 1 ศิษย์น้องช่างงามเหลือเกิน อดใจไม่ไหว

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【ผู้ยังไม่บรรลุนิติภาวะโปรดหลีกเลี่ยง ส่วนนักศึกษามหาวิทยาลัยเชิญตามสบาย】

【ขอความกรุณาท่านหยานจู๋ทั้งหลายช่วยกดติดตามและติดตามตอนต่อไปให้มากๆ กดติดตามตอนก็ยิ่งดี การให้คะแนนห้าดาวจะทำให้ทุกส่วนของร่างกายยาวขึ้นสิบบล็อก】

————

“ศิษย์พี่ ช้าๆ หน่อย”

“วางใจได้ ข้าอ่อนโยน ไม่ทำให้พังหรอก”

ลู่เซวียนเหลือบมองศิษย์น้องหญิงชุดแดงผู้งดงามยั่วยวนตรงหน้า ก่อนจะก้มลงตรวจดูกระบี่วิเศษที่นางส่งให้

เขางอนิ้วดีดเบาๆ ตัวกระบี่ส่งเสียงกังวาน กระแสพลังวิญญาณหมุนเวียนอย่างคล่องแคล่วนับว่าใช้ได้

“กระบี่วิเศษระดับล่าง มาตรฐานทั่วไป ใบมีดมีรอยบิ่นเล็กๆ สองจุด วิญญาณกระบี่ค่อนข้างกระจัดกระจาย”

ลู่เซวียนวางกระบี่ลงบนเคาน์เตอร์ “หินวิญญาณยี่สิบก้อน รับไว้”

หลิวหงล้วนเบิกตากลมโต “ยี่สิบ? ศิษย์พี่ล้อเล่นหรือ! ตอนข้าซื้อกระบี่เล่มนี้ ใช้เงินตั้งห้าสิบหินวิญญาณ!”

“นั่นเป็นราคากระบี่ใหม่ ดูรอยสึกหรอบนตัวกระบี่สิ พลังวิญญาณแทบจะสลายหมดแล้ว” ลู่เซวียนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ “ยี่สิบหินวิญญาณ ก็นับว่าเห็นแก่ที่ศิษย์น้องหน้าตาดีแล้ว”

“เจ้า—”

หลิวหงล้วนอึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ใบหน้ากลับแดงเรื่อเล็กน้อย แล้วยังคงพยายามสร้างความสนิทสนม “ข้าชื่อหลิวหงล้วน ศิษย์สำนักลั่วเซีย ศิษย์พี่เรียกอะไร?”

“ลู่เซวียน”

“ศิษย์พี่ลู่ ดูสิ กระบี่เล่มนี้ แม้จะสึกหรอบ้าง แต่แก่นแท้ยังอยู่ รับรองว่าซ่อมแซมแล้วขายได้ราคาดีแน่นอน” หลิวหงล้วนท้าวแขนลงบนเคาน์เตอร์ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย “เพิ่มอีกหน่อยเถอะ สามสิบหินวิญญาณได้ไหม?”

ลู่เซวียนกวาดตามองคอเสื้อสีขาวเผยอของนาง แต่สีหน้าไม่หวั่นไหว

ชาติก่อนและชาตินี้ทำธุรกิจรับซื้อของเก่า อะไรใหญ่โตที่ไม่เคยเห็น?

“ศิษย์น้อง กฎคือกฎ ร้านเล็กๆ ของข้าทำกำไรน้อย รับราคาสูงเกินไปก็ขาดทุน” เขายกถ้วยชาขึ้นจิบ “ยี่สิบหินวิญญาณ หากไม่ขาย ก็ไปถามที่จู่เป่าก๋อตรอกข้างๆ ได้ พวกเขารับราคาต่ำกว่านี้ด้วยซ้ำ”

หลิวหงล้วนเริ่มร้อนใจ “ข้าก็แค่รีบรวบรวมหินวิญญาณซื้อยาบ่มพลังวิญญาณต่างหาก! ขาดอีกแค่สามสิบหินวิญญาณ ศิษย์พี่ช่วยข้าหน่อยเถอะ...”

นางดวงตาแดงก่ำ เสียงสั่นเครือเล็กน้อย ยื่นมือไปดึงชายเสื้อของลู่เซวียนแล้วแกว่งเบาๆ

กลอุบายนี้ลู่เซวียนคุ้นเคยดี

สิบปีก่อนเขาทะลุมิติมาสู่โลกบำเพ็ญเซียน เข้าเป็นศิษย์สำนักเทียนหยาน คิดว่าตนเองมีพรสวรรค์โดดเด่น คงได้เหาะเหินเดินอากาศในไม่ช้า

แต่เพราะพื้นฐานร่างกายย่ำแย่ บำเพ็ญมาสิบปีก็เพียงขั้นฝึกปราณชั้นสอง

ครึ่งปีก่อนถูกไล่ออกจากสำนัก เปิดร้านยวี่เป่าไจในตลาด ทำธุรกิจรับซื้อของวิเศษมือสอง

ช่วงนี้เขาเห็นคนแสร้งทำน่าสงสารมามากเพียงใด?

มีบ้างที่บอกอาจารย์ป่วยหนัก มีบ้างที่บอกสัตว์วิเศษบาดเจ็บ มีบ้างที่บอกว่าถูกผู้ชายสารเลวหลอกจนพลังสลาย ฝีมือการแสดงแต่ละคนล้วนสุดยอด

“ศิษย์น้อง ไม่ใช่ว่าข้าไม่ช่วย แต่ช่วยไม่ได้” ลู่เซวียนดึงแขนเสื้อกลับ “ยี่สิบหินวิญญาณ นี่เป็นราคาสูงสุดแล้ว หากเจ้าขาดเงินจริง ก็กลับไปหาใหม่ ดูว่ายังมีของอื่นที่เอามาจำนำได้อีกหรือไม่”

หลิวหงล้วนกัดริมฝีปาก นิ่งเงียบไปชั่วครู่

นางจ้องลู่เซวียนอยู่สองสามอึดใจ จู่ๆ ก็ถามคำถามที่ไร้สาเหตุ “ศิษย์พี่มีคู่ชีวิตหรือยัง?”

ลู่เซวียนชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่มี”

ด้วยระดับพลังและวัยของเขา ผู้ใดกันที่หญิงบำเพ็ญคนไหนจะตาบอดติดตาม?

“เช่นนั้นศิษย์พี่อยู่ตัวคนเดียว... ไม่เหงาบ้างหรือ?”

เสียงของหลิวหงล้วนลดต่ำลง นางเดินอ้อมเคาน์เตอร์มาอยู่ข้างๆ ลู่เซวียน ปลายนิ้ววางเบาๆ บนหลังมือของเขา

สัมผัสอุ่นๆ แผ่เข้ามา พร้อมกลิ่นหอมจางๆ ลอยอบอวล

คิ้วของลู่เซวียนเลิกขึ้นเล็กน้อย

“ศิษย์น้องหมายความว่าอย่างไร?”

“ความหมายก็คือ...” หลิวหงล้วนโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเขา พร้อมกับโอบแขนเขาไว้แน่น เสียงนุ่มนวลดังขึ้น “หากศิษย์พี่เพิ่มให้ข้าถึงสามสิบหินวิญญาณ คืนนี้ข้าน้อยจะอยู่เป็นเพื่อนศิษย์พี่... คุยเล่นสักหน่อย”

พูดจบนางก็หน้าแดงเอง หลบสายตาของลู่เซวียน

ลมหายใจของลู่เซวียนชะงักไปชั่วขณะ

แรงกดทับอันนุ่มนวลจากแขนขวา ทำให้เขาแทบจะทนไม่ไหว

เขาเป็นบุรุษปกติทั่วไป

แม้จะทะลุมิติมาสู่โลกบำเพ็ญเซียน แต่เพราะพรสวรรค์ต่ำต้อย ต้องขยันฝึกหนักทุกวัน จะว่าคู่ควบแม้แต่มือของหญิงบำเพ็ญก็ไม่เคยแตะต้อง

อัดอั้นมาสิบปี จะบอกว่าไม่ไหวหวั่นก็คงจะโกหก

แต่เขาเป็นพ่อค้า

ขณะที่เตรียมจะปฏิเสธ จู่ๆ ในหัวก็มีเสียงดังติ๊ง

【ตรวจพบเจ้าของที่เข้าข่ายเงื่อนไข ระบบรับซื้อคืนเปิดใช้งานสำเร็จ!】

【ทุกครั้งที่เจ้าของทำการซื้อขายสำเร็จ จะได้รับผลตอบแทนการบำเพ็ญ 100% ของยอดเงิน และได้รับรางวัลม้วนร้อยทรัพย์!】

【ม้วนร้อยทรัพย์สามารถใช้แลกเปลี่ยนวิชา วิชาอภินิหาร ยาเม็ด และของวิเศษต่างๆ ในร้านค้าได้】

ลู่เซวียนมึนงงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความตื่นเต้น

สิบปีแล้ว

ในที่สุดเคล็ดวิชาทองคำก็ยอมเปิดใจให้เขาเสียที!

เขากวาดตามองใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติของหลิวหงล้วน ซึ่งยังคงมีรอยเขินอายจางๆ

ความเย้ายวนเต็มเปี่ยม

ลู่เซวียนคว้าเอวบางของนางเข้ามา “สามสิบก็สามสิบ ใครจะไปรู้ว่าศิษย์พี่ใจอ่อนเช่นนี้”

หลิวหงล้วนดีใจ รีบคว้ามือเขาไว้ “จริงหรือ! ห้ามกลับคำนะ!”

“ไม่กลับคำ แต่ว่าไม่ต้องรอถึงคืนนี้...”

ลู่เซวียนพลิกมือโอบนางเข้ามาในอ้อมแขน ก้มลงกระซิบบางอย่างข้างหู ดวงหูของหลิวหงล้วนแดงก่ำในทันที

“นี้... นี้กลางวันแสกๆ หากมีคนมาเห็นจะ...”

“ไม่เป็นไร แค่ปิดประตูก็จบ”

นางพูดยังไม่ทันจบ ลู่เซวียนยกมือขึ้น ประตูร้านก็ปิดลง

“เดี๋ยว... ข้ายังไม่ได้ถอดชุด...”

“ข้าช่วยเจ้าเอง”

ลู่เซวียนอุ้มนางขึ้นทันที แล้วเดินเข้าไปด้านใน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

หลิวหงล้วนนั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเคาน์เตอร์ ก้มลงจัดชุดบำเพ็ญที่ยับยู่ยี่เล็กน้อย ใบหน้ายังคงแดงก่ำไม่จางหาย

นางถลึงตาใส่ลู่เซวียนอย่างแรง “เจ้าเป็นสัตว์เดรัจฉานจริงๆ ว่าไว้แค่ครั้งเดียว แต่ผลสุดท้าย... ลุกขึ้นย่าง!”

“แค่กๆ อดใจไม่ไหวจริงๆ”

ลู่เซวียนก็รู้สึกผิดอยู่บ้าง “ศิษย์น้องช่างงามเหลือเกิน อดใจไม่ไหว”

“เลิกพูดจาเหลวไหล!” หลิวหงล้วนสูดหายใจเฮือกหนึ่ง แต่ก็ยังยื่นมือออกมา “หินวิญญาณล่ะ ว่าสามสิบแล้วนะ”

ลู่เซวียนนับหินวิญญาณระดับล่างสามสิบก้อนจากถุงเก็บของ แล้วผลักไปให้

ขณะนั้นเอง กระแสความอบอุ่นสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นจากจุดตันเถียนอย่างไม่ทันตั้งตัว ไหลผ่านทั่วร่างในพริบตา

ขีดจำกัดที่กั้นเขามาสามปี แตกสลายลงในชั่วพริบตา

【ยินดีด้วยเจ้าของที่ทำการซื้อขายรายแรกสำเร็จ! ยอดเงินจริง 30 หินวิญญาณ ได้รับผลตอบแทนการบำเพ็ญ +30!】

【ระดับพลังปัจจุบัน: ขั้นฝึกปราณชั้นสอง → ขั้นฝึกปราณชั้นสาม!】

ลู่เซวียนแทบหายใจไม่ทัน

แค่นี้... ก็ทะลวงได้?

เขาก้มมองมือของตัวเอง พลังวิญญาณในฝ่ามือหมุนเวียน หนาแน่นกว่าเดิมไม่รู้เท่าใด

เส้นลมปราณก็กว้างขึ้น พลังวิญญาณไหลเวียนอยู่ในนั้นอย่างคล่องแคล่ว รู้สึกสดชื่นราวกับน้ำที่อั้นไว้สามปีได้ปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น

ยังไม่ทันตื่นเต้น ก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนอีกครั้ง

【รางวัลม้วนร้อยทรัพย์ ×1!】

【ชุดของขวัญสำหรับมือใหม่เปิดใช้งานแล้ว จะรับหรือไม่?】

ลู่เซวียนใจสั่น เลือก “รับ” โดยไม่ลังเล

【ยินดีด้วยเจ้าของที่ได้รับ: ร่างกายหยางบริสุทธิ์โดยกำเนิด, วิชาชีวิตนิรันดร์หยวนพิน!】

【ร่างกายหยางบริสุทธิ์โดยกำเนิด: ความเร็วในการบำเพ็ญเพิ่มขึ้น 300% เมื่อร่วมหลับนอนจะสามารถส่งเสริมพลังให้คู่ครอง ดึงดูดเพศตรงข้ามได้เล็กน้อย】

【วิชาชีวิตนิรันดร์หยวนพิน: คัมภีร์การร่วมหลับนอน ประสานหยินหยาง รู้จักการเสริมพลังอย่างพอเหมาะ เมื่อสำเร็จจะทำให้อายุขัยเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว】

ลู่เซวียนมองตัวอักษรบนแผงแสง นิ่งไปสามวินาที

ร่างกายหยางบริสุทธิ์โดยกำเนิด!

สิ่งนี้เขาเคยเห็นในบันทึกของห้องเก็บหนังสือสำนักเทียนหยาน เป็นหนึ่งในร่างกายชั้นยอดของโลกบำเพ็ญเซียน!

ฝึกเร็วก็ไม่พอ ยังสามารถส่งเสริมพลังให้คู่ครองเมื่อร่วมหลับนอนได้อีก

พูดอีกนัยหนึ่ง ใครร่วมหลับนอนกับเขา ผู้นั้นก็ได้พลังบำเพ็ญฟรีๆ

ไม่ wonder ระบบนี้จึงเป็นระบบรับซื้อคืน ที่แท้ก็ให้เขาเป็นที่ชาร์จพลังเคลื่อนที่หรืออย่างไร?

ส่วนวิชาชีวิตนิรันดร์หยวนพิน ยิ่งเป็นคัมภีร์การร่วมหลับนอนชั้นยอด เรียกได้ว่าหาวไร้เจอ ง่วงก็มีหมอนหนุน

ระบบนี้ตั้งใจจะปั้นเขาให้เป็นที่ชาร์จพลังอันดับหนึ่งของโลกบำเพ็ญเซียนจริงๆ!

“ศิษย์พี่ลู่? ศิษย์พี่ลู่!”

เสียงของหลิวหงล้วนดึงเขากลับสู่ความเป็นจริง

นางโบกมือไปมาอย่างฉงนต่อหน้าต่อตาเขา “ทำไมเจ้าคิดอะไรเพลินอีกแล้ว?”

“ไม่มีอะไร” ลู่เซวียนยิ้มกว้างจนหุบไม่ลง “ว่าแต่ศิษย์น้อง หากรู้จักพี่สาวหรือน้องสาวคนอื่นที่มีปัญหาการเงิน ก็แนะนำมาที่ร้านข้าได้นะ”

เขาลดเสียงลงแล้วพูดเสริม “แนะนำมาหนึ่งราย ข้าให้ค่าตอบแทนสองหินวิญญาณ”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป