ส่วนทางฝั่งติ้งรั่วหานทางปลายสายโทรศัพท์ ยังอยู่ในสภาพตื่นเต้นสุดขีดทั้งคน
เธอกอดหมอนกลิ้งไปมาบนเตียงอยู่หลายรอบ กว่าจะได้หายใจหายคอและทำให้หัวใจที่แทบจะกระโดดออกมานอกอกสงบลงได้เล็กน้อย
เธอรีบเปิดแชทส่วนตัวกับหวังฉินทันที
[ติงติง: ชินชิน! ชินชินเห็นรึยัง! พี่โจวบอกว่าจะส่งให้เราคนละหนึ่งชุด! ทั้งเซ็ตเลยนะ!]
[แม่ๆม่าจั้ง: เห็นแล้ว ฉันแทบจะโยนโทรศัพท์ทิ้งไปแล้วเมื่อกี้ มือสั่นจนพิมพ์อะไรไม่ถูกราชอง]
[ติงติง: เธอน่ะ... ฉันร้องไห้เลยนะ! จะมีนางฟ้าแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย! เธอไม่เพียงแต่ทุ่มเทเงียบๆ คนเดียว ยังคอยดูแลความรู้สึกของแฟนคลับตัวเล็กๆ อย่างเราอีก! ฮือ ๆ ชาตินี้ฉันจะไม่ถอนตัวเป็นแฟนคลับเด็ดขาด!]
หวังฉินดูข้อความที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายตกใจของติ้งรั่วหาน เธอเย็นชากว่าเล็กน้อย และคิดไปถึงปัญหาที่ลึกซึ้งกว่านั้นได้อย่างรวดเร็ว
[แม่ๆม่าจั้ง: รั่วหาน เธอเคยคิดไหมว่า แค่พี่โจวคนเดียวคงไม่พอ]
[ติงติง: ? หมายความว่ายังไง? ตอนนี้พี่โจวคนเดียวเทียบเท่าบริษัทหนึ่งเลยนะ!]
[แม่ๆม่าจั้ง: เธอดูสิ พี่โจวรับผิดชอบเรื่องโปรโมทและกระแสระดับบนสุด แต่รายการเซอร์ไวเวอร์แบบเรา การดูแลข้อมูลในแต่ละวัน เช่น การคุมคอมเมนต์ การต่อต้านข่าวลบ การทำเรตติ้ง ก็สำคัญมากเหมือนกัน]
[แม่ๆม่าจั้ง: ตอนนี้กระแสคนทั่วไปของฉินฟานถูกเปิดขึ้นแล้ว แต่แฟนคลับที่มาชมเยอะเกินไป ยังไม่มีการรวมกลุ่ม ถ้าโดนกองทัพวอเตอร์มีองค์กรจากค่ายอื่นบุกมา พวกเราคงแตกสลายได้ง่ายๆ]
ติ้งรั่วหานใจเย็นลงทันที
หวังฉินพูดถูก พวกเธอจะมานอนอยู่บนความดีความชอบของสาวแฟนไซต์เศรษฐินีคนเดียวไม่ได้
[ติงติง: เธอหมายความว่า... ให้พวกเรามาจัดการกันเอง?]
[แม่ๆม่าจั้ง: ใช่ เรามาเปิดแฟนไซต์สนับสนุนกัน รับผิดชอบเรื่องการทำข้อมูลและการรวมกลุ่มแฟนคลับที่มาชมโดยเฉพาะ พี่โจวรับผิดชอบเรื่องหาเงินเลี้ยงครอบครัว! สวยหล่ออย่างเทพ ส่วนพวกเรารับผิดชอบคุ้มกัน! ทำได้ทุกอย่าง!]