การเลิกงานรอบแสดงครั้งแรกวุ่นวายยิ่งกว่าตอนเข้าอีก
ประตูอาคารแสดงสดเพิ่งเปิด ฝูงชนก็ไหลทะลักออกมาเหมือนเขื่อนแตก
อุณหภูมิบนจัตุรัสกับตอนบ่ายไม่ใช่ระดับเดียวกันเลย
ตอนกลางวันเที่ยงๆ ยังมี 26-27 องศา แดดแผดเผาจนเหงื่อซึม ตอนนี้พลบค่ำแล้ว ลมกระโชกเข้ามาเป็นระลอก อุณหภูมิที่รู้สึกได้ลดลงไปเหลือ 12-13 องศา
แฟนๆ หลายคนที่ใส่เสื้อแขนสั้นมาร้านก็สั่นสะท้านทันทีที่ก้าวออกมา
“หนาวจะตาย!”
“ใครจะไปคิดว่าอุณหภูมิจะต่างกันขนาดนี้ ฉันเอาเสื้อคลุมไว้ที่โรงแรม!”
ฝั่งตะวันตกของจัตุรัส กำแพงดอกไม้ยังอยู่
กุหลาบไล่เฉดสีระหว่างน้ำเงินเข้มกับขาวบริสุทธิ์ยามกลางคืนสวยกว่าตอนกลางวันเสียอีก ขอบกลีบที่มีชั้นสีม่วงนั้นส่องประกายความฝันภายใต้แสงไฟสีอบอุ่น
แฟนๆ ของเด็กฝึกหัดคนอื่นๆ หลายคนเดินผ่าน ก็แวะหยุดยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเวอร์ชันกลางคืน
เจียงเวิ่นอวี๋นั่งอยู่บนเก้าอี้พับ นิ้วเรียวพิมพ์ข้อความบนหน้าจอมือถืออย่างรวดเร็ว
ในกลุ่มแฟนคลับมีข้อความใหม่เด้งขึ้นมา
[ฟานสิงเหวยโจว: ดอกไม้บนกำแพงดอกไม้ ใครอยากได้ก็เด็ดได้เอง ไม่จำกัดแค่แฟนคลับฉินฟาน แฟนๆ ของเด็กฝึกหัดคนอื่นที่ผ่านไปมาก็เอาได้ตามใจ แจกจนกว่าจะหมด]
ข้อความถูกส่งออกไปสามวินาที
ในกลุ่มก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามทั้งจอ
[ติ๊งต่องติ๊งต่อง: หา?? กำแพงดอกไม้นั้นน่ะ??]
[แม่มะเจียง: พี่โจว พูดจริงเหรอ นั่นกุหลาบนำเข้าจากเอกวาดอร์นะ!]
[omgเธอทำให้ฉันตกใจ: แท่งละหกสิบหยวนแบบนั้น? แจกฟรี?]