พังหมดเลย
วินาทีที่สวี่เย่กระแทกประตูเดินออกไป ความคิดนี้ก็ผุดขึ้นในหัวของเฉินหานซง
เขาไม่คิดว่าสวี่เย่จะปฏิเสธ
ยิ่งไม่คิดว่าเขาจะมีท่าทีแข็งกร้าวถึงเพียงนั้น
เด็กอายุสิบแปดปี อาศัยอะไรนักหนา?
เฉินหานซงก็ไม่ได้โกรธ หากสวี่เย่ไม่มีความสัมพันธ์อันคลุมเครือกับลูกสาวของตนแล้ว ต่อให้เขาจะมองสวี่เย่ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเลยก็ยังได้
เพราะที่ผ่านมา คนที่กล้าพูดกับเขาด้วยท่าทีแข็งกร้าวเช่นนี้ในอาณาจักรของเขา มีสวี่เย่เป็นคนแรก
แต่ประเด็นสำคัญคือ เฉินหานซงนั้นติดใจเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างสวี่เย่กับลูกสาวของเขามาก
แม้เขากับเจียงเหม่ยหลินจะหย่ากันไปแล้ว แต่เฉินชิงชิงก็ยังเป็นแก้วตาดวงใจของเฉินหานซงตลอดมา มิฉะนั้นในคืนวันเกิด เขาคงไม่ยกเลิกงานเลี้ยงสำคัญนั้น แล้วไปฉลองวันเกิดให้เฉินชิงชิงหรอก
นี่ก็โทษเฉินหานซงไม่ได้หรอก
คนเป็นพ่อ ลูกสาวย่อมมีสถานะในใจที่ไม่มีใครแทนที่ได้เสมอ
สวี่เย่น่ะเป็นใคร?
ก็แค่เด็กจบใหม่ฐานะธรรมดา ไม่มีเส้นสายอะไรเลย
หากเฉินชิงชิงประกาศออกไปว่าอยากมีแฟน พรุ่งนี้เฉินหานซงก็สามารถแนะนำชายหนุ่มดีเด่นที่บ้านมีทรัพย์สินหลายร้อยล้านให้เธอได้หลายคน
ดังนั้นหลังจากเจียงเหม่ยหลินบอกว่า ทั้งสองคนมีแผนจะไปเรียนมหาวิทยาลัยที่เซี่ยงไฮ้ เขาก็เกิดความคิดอยากให้สวี่เย่เปลี่ยนมหาวิทยาลัย
เฉินหานซงถอนหายใจ หยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาเจียงเหม่ยหลิน
"เมื่อกี้ฉันคุยกับไอ้หนูนั่นแล้ว ดูเหมือนเรื่องนี้ฉันจะทำพังไปแล้ว"
"คุณพูดยังไงนะ?"
เฉินหานซงเล่าบทสนทนาที่เพิ่งเกิดขึ้นให้เจียงเหม่ยหลินฟัง พอฟังจบ เจียงเหม่ยหลินก็โกรธทันควัน "ฉันบอกคุณแล้วว่าเขาไม่เหมือนนักเรียนม.ปลายทั่วไป คุณก็ยังจะทำท่าแข็งกร้าวอยู่ได้ ดีเลย คราวนี้อยากทำให้ดูดีกลับทำให้แย่ลงแล้วไง!"