"นายหมายความว่าผู้อำนวยการเจียงจากฝ่ายอาคารสถานที่เป็นอาที่แท้ ๆ ของเจียงเวยเหรอ?!"
จางซิ่นโจวตกใจมากหลังจากได้ยินข่าวนี้
สวี่เย่พยักหน้า "ใช่แล้ว ถ้าเจียงเวยช่วยเป็นสะพานเชื่อมให้ เรื่องนี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว พรุ่งนี้เราไปดูเครื่องตัวอย่างตู้ขายของอัตโนมัติที่โรงงานกัน"
จางซิ่นโจวถามด้วยความสงสัย "แล้วเจียงเวยจะช่วยเราทำไมล่ะ?"
"เธอก็จะมาเข้าร่วมด้วย"
"หืม ว่าไงนะ?"
จางซิ่นโจวเบิกตากว้าง "นายหมายความว่า นางงามประจำมหาวิทยาลัยเจียงเวยจะมาเริ่มธุรกิจกับพวกเราด้วยเหรอ?"
สวี่เย่หัวเราะ "นั่นเป็นข้อเรียกร้องของเธอ ถ้าฉันไม่ตกลง ฝั่งผู้อำนวยการเจียงก็คงตกลงยาก แต่เธอบอกว่าจะลงเงินหนึ่งแสน ถือว่าข้อเสนอนี้ไม่ขาดทุนเลยนะ เพราะตอนนี้พวกเราก็ขาดเงินอยู่ด้วย"
จางซิ่นโจวยังรู้สึกว่าเหลือเชื่อ เขางุนงง "แต่ทำไมเธออยากมาเข้าร่วมล่ะ เราก็ไม่ค่อยได้สนิทอะไรกันนี่นา"
"คงเพราะคิดว่าโครงการนี้ทำเงินได้ละมั้ง"
คืนนั้นผ่านไปอย่างสงบ เช้าวันรุ่งขึ้น สวี่เย่ก็พาจางซิ่นโจวตรงไปยังโรงงานผลิตตู้ขายของอัตโนมัติ ทางโรงงานผลิตตู้ขายของอัตโนมัติทั้งหมดสามรุ่น
รุ่นแรกเป็นรุ่นพื้นฐานที่สุด ข้างในใส่น้ำกับเครื่องดื่มได้ จ่ายเงินด้วยการสแกนคิวอาร์โค้ด แล้วกดปุ่มตรงกับเครื่องดื่ม ก็จะมีขวดตกลงมาหนึ่งขวด
รุ่นที่สองเพิ่มฟังก์ชันที่ใช้งานง่ายขึ้นมาอีกหน่อย แล้วก็หลังจากสแกนโค้ด จะมีหน้าซื้อสินค้าเด้งขึ้นมาในมือถือ