"แฟนเหรอ..."
พ่อสวี่และจางหงอึ้งไปพร้อมกัน สวี่เย่ที่กำลังคีบเส้นหมี่เตรียมกินก็ชะงัก เขารีบเสริมว่า "ไม่ใช่ คือ...คือว่า..."
สวี่เย่กำลังจะอธิบาย
จางหงก็ขัดขึ้นมาทันควัน "กินเสร็จแล้วเอามาวางไว้ที่อ่างล้างนะ"
"โอ้"
จางหงดึงสามีกลับเข้าห้องทันที
สองสามีภรรยากระซิบกระซาบกันอยู่บนเตียง
"เรื่องของลูก ทำไมไม่ถามให้รู้เรื่องรู้ราวบ้างล่ะ"
"ถามให้รู้เรื่องไปทำไม เข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็ปล่อยเขาไปเถอะ"
"เพิ่งเปิดเทอมเดือนเดียวเอง มีแฟนแล้วเนี่ยนะ"
"ที่ไหนมีแฟนตอนมหาวิทยาลัยกัน"
"ไม่ได้มีตอนอยู่มหาวิทยาลัยเหรอ"
"พอแล้วๆ อย่าถามมากไปเลย ฉันแทบจะรอให้เขามีแฟนเร็วๆ แล้วเรียนจบจะได้แต่งงาน จะได้ลาออกมาเลี้ยงหลานอยู่บ้าน"
"อย่างน้อยก็น่าจะถามว่าที่บ้านเด็กผู้หญิงเขาทำอะไรนะ"
"นอนเถอะๆ อย่าจู้จี้"
สวี่เย่กินหมี่หมดอย่างรวดเร็ว แล้วกลับเข้าห้อง นอนลงบนเตียง
เขาหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาเฉินชิงชิง "ถึงยัง"
เฉินชิงชิง "ถึงแล้ว"
สวี่เย่ "งั้นนอนแต่หัวค่ำเลยนะ"
เฉินชิงชิง "พรุ่งนี้สายๆ ทำอะไร"
สวี่เย่ "มีหนังคอมเมดี้เรื่องหนึ่งเข้าช่วงวันชาตินี้ พรุ่งนี้บ่ายไปดูไหม"
เฉินชิงชิง "อือ"
เฉินชิงชิง "นายมาหาฉัน"
สวี่เย่ "ได้"
สวี่เย่ "ฝันดีนะ"
เฉินชิงชิง "ฝันดีจ้ะ"
ในบ้านพักตากอากาศหมู่บ้านจัดสรรหงเย่
เจียงเหม่ยหลินเห็นเฉินชิงชิงวางโทรศัพท์แล้วถึงกล้าถามว่า "ชิงชิงจ๊ะ แม่อยากต้มเกี๊ยวซ่าสักชามให้กินไหม"