พูดจบ เธอก็เหมือนแมวน้อยที่แอบกินปลาสำเร็จ หมุนตัววิ่งออกไปไม่กี่ก้าว แล้วเปิดประตูรถเข้าไปอย่างคล่องแคล่ว
มองดูท่วงท่าที่ว่องไวของหญิงสาว เซี่ยจิงลูบแก้มที่ถูกเธอจูบ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
อาหลวงพยักหน้าให้เขา แล้วไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ
เซี่ยจิงมองเฟอร์รารี่แล่นออกไปท่ามกลางเสียงเครื่องยนต์คำราม ก่อนหันไปบอกผู้ช่วย “ไปกันเถอะ”
“………”
เจียงฉู่ขับรถออกจากตัวเมืองอย่างระมัดระวัง
เธอประหม่าตลอดทาง กลัวว่าจะทำให้รถหรูราคาแพงระยับนี่เป็นรอยขีดข่วน และไม่มีกะจิตกะใจจะชมท่าทีของคนเดินถนนเลย
จนกระทั่งรถรอบข้างค่อยๆ เบาบางลง
เธอถึงได้ผ่อนคลายขึ้นมาก
ด้านหนึ่งของถนนเป็นสนามกอล์ฟที่ราบเรียบทอดยาว ต้นหญ้าเขียวขจี อีกด้านหนึ่งเป็นลำน้ำใสแจ๋วคดเคี้ยว ภูเขาลูกไกลๆ พร่าเลือนในหมอกยามเช้า
“คุณเจียงครับ ก่อนเข้าโค้งลองแตะเบรกนิดนึงนะครับ ระบบขับเคลื่อนสี่ล้อของรถคันนี้ฉลาดมาก คุณไม่ต้องพยายามปรับพวงมาลัยมาก แค่เวลาเหยียบคันเร่งก็ทำให้หนักแน่นหน่อย…”
“ค่ะ!”
ก่อนหน้านี้เจียงฉู่คุ้นเคยกับรถเก๋งหนักแน่นมากกว่า
ตอนนี้เปลี่ยนมาขับซูเปอร์คาร์ปลั๊กอินไฮบริด ความรู้สึกที่ถูกผลักดันไปข้างหน้าอย่างรุนแรงทุกครั้งที่เหยียบคันเร่ง ทำให้โดพามีนในร่างกายของเธอหลั่งพลุ่งพล่าน
“สุดยอดไปเลย!”