เขาข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจลงอย่างแข็งขัน บนใบหน้าเผยเพียงรอยยิ้มซาบซึ้งบางเบา “แบบนี้จะไม่ลำบากคุณเกินไปหน่อยเหรอ เพื่อเรื่องของผมน่ะ…”
“ไม่ลำบากเลย”
เซี่ยชิงหยางส่ายหน้า มองใบหน้าคมคายที่อยู่ใกล้เพียงแค่นี้ อารมณ์ก็พลอยดีขึ้นด้วย “เราเป็นเพื่อนกัน อีกอย่างคุณเองก็เป็นคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับโครงการนี้ จู่ ๆ ก็ถูกเปลี่ยนตัวออก ผิดปกติวิสัยทั้งในแง่ทางการและส่วนตัว”
“ถ้าอย่างนั้นต้องขอบคุณคุณมากจริง ๆ!”
เว่ยจิ่งกล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงจริงใจ ในใจปักธงแน่วแน่แล้ว
ไม่ว่าครั้งนี้จะสำเร็จหรือไม่ เส้นสายของเซี่ยชิงหยาง เขาต้องยึดไว้ให้แน่น
นี่ไม่ได้เกี่ยวพันแค่สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน แต่ยังเกี่ยวพันถึงการเลื่อนขั้นทางชนชั้นและการเข้าถึงทรัพยากรในอนาคตของเขา
ทางบ้านของตนอาจมีเงินอยู่บ้าง แต่ต่อหน้ากลุ่มทุน (ตระกูลอภิมหาเศรษฐี) ตัวจริง ก็ไม่มีความหมายใด ๆ
หลังจากทั้งสองแยกย้ายกันไป เซี่ยชิงหยางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ติดต่อผู้ช่วยของตน
ปลายสายดังเสียงชายที่เฉียบขาดและสุขุม “คุณหนูใหญ่”
“ผู้ช่วยจาง” เซี่ยชิงหยางออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติ “มีเรื่องหนึ่งช่วยฉันจัดการหน่อย เพื่อนร่วมชั้นของฉันคนหนึ่ง นักศึกษาคณะคณิตศาสตร์ชื่อเว่ยจิ่ง เดิมทีผ่านคัดเลือกให้เข้าทีมมหาวิทยาลัยในการแข่งขันคณิตศาสตร์ประยุกต์ระดับประเทศ แต่เพิ่งได้รับแจ้งชั่วคราวว่าถูกเปลี่ยนตัวออก เปลี่ยนเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่ด้อยกว่าเขาทุกด้าน คุณช่วยติดต่อไปทางคณะกรรมการจัดการแข่งขัน สอบถามเหตุผลเฉพาะหน่อย ดูว่าจะแก้ไขความผิดพลาดนี้ได้หรือไม่”
เธอหยุดไปเล็กน้อย “ความสามารถของเว่ยจิ่งโดดเด่นมาก เป็นตัวเก็งที่จะคว้าแชมป์ การจัดวางแบบนี้ไม่ยุติธรรมต่อทั้งมหาวิทยาลัยและตัวเขาเอง”
ผู้ช่วยจางรับคำอย่างคล่องแคล่ว
เซี่ยชิงหยางคิดเพียงว่าเรื่องนี้จะสำเร็จในไม่ช้า