เหล่าลูกคุณหนูเศรษฐีต่างมองเธอด้วยความตื่นตะลึง
พวกเขาใช้ชีวิตมากว่า 20 ปี ในแวดวงเมืองหลวงเคยพบเห็นผู้คนหลากหลาย ทั้งพวกที่ชอบข่มเหงรังแก พวกชอบวางฟอร์ม และพวกที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ
แต่ว่า—
เด็กสาวคนหนึ่งที่มีแค่ความงามกับดีกรีการศึกษา กล้าพูดจาโอหังต่อหน้าคุณหนูตระกูลเซี่ย แถมยังเอ่ยถึงท่านผู้นำตระกูลเซี่ยด้วยความไม่เคารพถึงขนาดนี้!
คนแบบนี้ดูเหมือนจะเพิ่งเคยพบครั้งแรก
เพราะยังไงเสียพวกคนโง่ที่หัวสมองว่างเปล่าก็ไม่มีโอกาสได้เข้ามาในแวดวงของพวกเขาหรอก
หล่อนไปทำความรู้จักกับสปอนเซอร์ได้ยังไงกัน?
อาศัยแค่ใบหน้าอย่างนั้นเหรอ?
...ถึงจะดูแล้วอาจจริงอย่างว่าก็เถอะ
“เธอสมองมีปัญหาเหรอ?” มีคนกระซิบที่ข้างหูเพื่อน “เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังพูดกับใครอยู่?”
เพื่อนก็งงงันไปตาม ๆ กัน ทำได้เพียงส่ายหน้าด้วยความงุนงง
อีกหลายคนก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก
สายตาที่พวกเขามองเจียงฉู่ จากเดิมที่เต็มไปด้วยความรังเกียจและเยาะเย้ย ตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นความงุนงงสงสัยอย่างกับมองคนสติไม่ดี
ผู้หญิงคนนี้ จะเป็นพวกสมองไม่ดีจริง ๆ หรือไม่ก็—
ไม่ ไม่มีทางหรอก
เด็กสาวมหาวิทยาลัยที่มีคนเลี้ยงดู จะมีความมั่นใจอะไรได้?
คงคิดว่าตัวเองมีสปอนเซอร์คอยหนุนหลังแน่ ๆ
แล้วมาดูตอนนี้สิ ชายที่คอยหนุนหลังหล่อนอยู่ ก็ดูเหมือนจะเป็นแค่เสี่ยแก่บ้านนอกคนหนึ่ง แถมยังไม่เคยบอกหล่อนอีกว่าตระกูลเซี่ยน่ากลัวแค่ไหน
เซี่ยชิงหยางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “เจียงฉู่ เธอสติดี ๆ เถอะ”
หล่อนถือว่าตัวเองเป็นคนมีอารยะ ย่อมไม่มีทางพูดข่มขู่อะไรต่อหน้าสาธารณชน