บุกรุกระบบข้อมูลคอมพิวเตอร์ของรัฐ?
คดีอาญาร้ายแรง?!
คำสองสามคำนี้หลุดจากปากเจ้าหน้าที่ตำรวจ แต่ละคำฟังดูแปลกหูและน่าสะพรึงกลัว
เว่ยจิ่งมองพวกเขาอย่างไม่เชื่อสายตา
สมองของเขาว่างเปล่าชั่วขณะ เสียงหึ่งดังก้องในหู
เว่ยจิ่งเอาแต่โอ้อวดตนเป็นอัจฉริยะ เพิ่งจะวางมาดสั่งสอนคนอื่นจากที่สูง แต่พริบตาเดียวตำรวจก็มาตามถึงตัว!
“ไม่... เป็นไปไม่ได้! พวกคุณต้องเข้าใจผิดแน่!”
เขารับหมายเรียกมาดูโดยไม่รู้ตัว อ่านข้อความข้างบนแล้วก็ส่ายหัวแรงๆ
“ผมเป็นนักศึกษาคณะคณิตศาสตร์มหาวิทยาลัยปักกิ่ง! ช่วงนี้ผมอยู่ที่มหาวิทยาลัยตลอด เตรียมวิทยานิพนธ์กับแข่งแบบจำลองคณิต ผมไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับระบบของรัฐอะไรเลย! คุณตำรวจครับ พวกคุณจับผิดตัวหรือเปล่า?!”
เจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบที่เป็นหัวหน้าชุดมีสีหน้าเรียบเฉย “จะผิดตัวหรือไม่ คุณรู้แก่ใจดีที่สุด เฉียนเหว่ยคนนี้ คุณรู้จักใช่ไหม?”
ใจของเว่ยจิ่งร่วงวูบ
ตอนแรกเขายังคิดว่าเฉียนเหว่ยคงส่งข่าวคราวมาแล้ว
แต่ผลกลับกลายเป็นว่า...
ถูกจับได้แล้วงั้นเหรอ?!
เกิดอะไรขึ้น!
เว่ยจิ่งกัดฟันแน่น รู้ดีว่าตำรวจต้องมีหลักฐานในมือแน่ ที่พิสูจน์ได้ว่าตนกับเฉียนเหว่ยติดต่อกัน ตอนนี้จะปฏิเสธก็ไร้ความหมาย
“ผมรู้จักคนที่ชื่อเฉียนเหว่ยจริงๆ”
เขาจงใจทำสีหน้างุนงง “แต่เราไม่เคยเจอหน้ากันเลยสักครั้ง ยิ่งไม่เคยทำเรื่องผิดกฎหมายด้วยกัน!”
เว่ยจิ่งยื่นบัตรคืน “ถ้าพวกคุณจะตัดสินว่าผมผิด ก็ขอให้แสดงหลักฐานด้วย!”
“คุณเว่ย” เจ้าหน้าที่หัวหน้าชุดขัดจังหวะ “คุณมีสิทธิ์แต่งตั้งทนายความเพื่อให้ความช่วยเหลือทางกฎหมายแก่คุณในระหว่างการช่วยสอบสวน แต่ตอนนี้ เชิญไปกับพวกเราก่อน”