“กวาดล้าง”
สองคำเย็นชาไร้ความรู้สึกของฉินเลี่ยส่งผ่านหูฟังนำเสียงทางกระดูก ราวกับกระแสไฟฟ้าอุณหภูมิลบห้าสิบองศา พุ่งเข้าสู่ปลายประสาทของสมาชิกหน่วย “ภูตผี” ทุกคนในพริบตา
ไม่มีเสียงตอบรับ
ไม่มีการยืนยัน
มีเพียงการลงมือ
ในดวงตาของนกจาบฝนที่เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง เธอได้เห็นภาพที่ยากจะลืมเลือนไปตลอดชีวิต
แรด งูเห่า กิ้งก่าเขียว และแมวเงา ซึ่งก่อนหน้านี้ยังยืนนิ่งอยู่เบื้องหลังฉินเลี่ยราวกับรูปปั้นทั้งสี่ ทันทีที่คำสั่งของฉินเลี่ยถูกส่งออกไป ก็ราวกับถูกลบหายไปจากโลกแห่งความจริง อันตรธานไปในอากาศ!
พวกเขาไม่ส่งเสียงใด ๆ ไม่ก่อให้เกิดแม้แต่สายลม เพียงแปรเปลี่ยนเป็นเงาสี่สายที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างสมบูรณ์!
นี่ต่างหากคือท่วงท่าที่แท้จริงของ “ภูตผี”!
ซุ่มซ่อน ล่าสังหาร ลงมือครั้งเดียวปลิดชีวิต!
“โฮก!”
เสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่ไม่เหมือนเสียงมนุษย์พลันดังขึ้นจากปีกด้านข้าง!
ร่างกำยำราวหอคอยเหล็กของแรดพุ่งทะยานประหนึ่งกระสุนปืนใหญ่ที่หลุดออกจากลำกล้อง กระแทกต้นไม้โบราณขนาดใหญ่ที่คนสองคนต้องโอบจึงจะรอบจนหักโค่น!
เขาใช้วิธีที่ป่าเถื่อนและไร้เหตุผลที่สุด เปิดทางตรงมุ่งสู่ปีกข้างของศัตรูให้ตัวเอง!
เขาไม่ยิงปืน เพราะรู้ว่าเสียงปืนจะรบกวนการลอบเคลื่อนที่ของเพื่อนร่วมทีม
เขาเพียงใช้ร่างกายอันน่าสะพรึงกลัวของตนเป็นเครื่องทุบทำลายประตูเมืองที่ทรงพลังที่สุด ดึงความสนใจของศัตรูเอาไว้
เป็นอย่างที่คาด ลูกดอกเป่าพิษหลายสิบดอกที่ซ่อนอยู่ในเงามืดหันเปลี่ยนทิศทันที พุ่งเข้าใส่ร่างใหญ่โตของเขาราวห่าฝน
ทว่าลูกดอกอาบยาพิษเหล่านั้นเมื่อปักลงบนเสื้อเกราะกันกระสุนมาตรฐานที่มีคำว่า “INTERPOL” พิมพ์อยู่ กลับส่งเสียงทึบ ๆ เพียงไม่กี่ครั้ง ไม่อาจแม้แต่จะขูดผิวหนังให้ถลอกได้
“เข้ามาเลย! ไอ้พวกเศษสวะ! ปู่แรดของพวกแกอยู่ตรงนี้!” แรดทุบอกตัวเองอย่างบ้าคลั่ง คำรามกึกก้องสะเทือนไปทั้งป่า ราวกับสัตว์ยักษ์แห่งสงครามตัวจริง ดึงดูดทั้งความเกลียดชังและกระสุนทั้งหมดให้มารวมอยู่ที่ตน
ส่วนยมทูตตัวจริงได้ย่างกรายเข้ามาอย่างเงียบเชียบจากอีกสามทิศทางแล้ว
“ฟ่อ——”