ไทเฮาทรงเกรงว่าพระสนมจางจะเผลอพูดอะไรออกมา จนถูกอวี่เหวินหยวนจับพิรุธได้
จึงตรัสช่วยแก้ต่างอย่างรวดเร็วว่า “นี่เป็นมงคลสองประการที่หาได้ยาก ฝ่าบาทคงทรงยินดีจนไม่กล้าเชื่อกระมัง หมอหลวง จงไปตรวจชีพจรพระสนมจางอีกครั้ง”
หมอหลวงทำตาม เมื่อตรวจแล้วก็ยังได้ชีพจรเช่นเดิม นางตั้งครรภ์แล้ว
“กราบทูลฝ่าบาท ไทเฮา พระสนมจางทรงพระครรภ์จริง อีกทั้งอายุครรภ์มากกว่าพระสนมเจาอยู่ครึ่งเดือนพ่ะย่ะค่ะ”
ไทเฮาทรงคลายพระขนง “ดูท่าพระสนมจางจะทรงครรภ์พระโอรสองค์โตของฮ่องเต้แล้ว”
นางเน้นคำว่า “องค์โต” ก็เพื่อข่มเด็กในครรภ์ของชาจิ่วให้เหนือกว่า
ชาจิ่วนิ่งเงียบ พลางลอบติดต่อกับระบบ
“อาถ่ง เจ้ารับรองได้หรือไม่ว่า นอกจากข้าจะใช้ไอเทมแล้วจึงจะให้กำเนิดบุตรแก่อวี่เหวินหยวนได้ คนอื่นล้วนตั้งครรภ์ไม่ได้?”
ระบบยอมรับ “ใช่ ตามระดับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของโลกใบเล็กในยามนี้ นอกจากท่านแล้ว คนอื่นล้วนทำไม่ได้”
ชาจิ่วตะลึง
เพื่อให้กลับมาเป็นที่โปรดปราน พระสนมจางถึงกับทำทุกวิถีทางจริง ๆ
สีหน้าเคร่งขรึมของชาจิ่วในสายตาพระสนมจาง กลับถูกเข้าใจว่าเป็นความเสียใจ กลัดกลุ้ม และโกรธแค้น
พระสนมจางที่เดิมยังกระวนกระวายอยู่บ้าง ในที่สุดก็ได้ลิ้มรสความสะใจจากการแก้แค้นและความภาคภูมิใจที่มารดามีบุตรเป็นที่พึ่ง
นางเชิดคาง ส่งสายตาท้าทายไปยังชาจิ่ว ลืมไปสิ้นว่าเด็กคนนี้ได้มาด้วยวิธีการอันน่าอับอายเพียงใด
ไทเฮาตรัสอย่างเนิบช้า “ในเมื่อพระสนมจางตั้งครรภ์แล้ว ก็ควรได้รับเกียรติยศบ้าง มิสู้คืนตำแหน่งและฐานันดรฮุ่ยกุ้ยเฟยให้ น้องคิดว่าอย่างไร?”
ถ้วยชาในมือพระสนมซูแทบถูกบีบจนแตก
อุตส่าห์เหยียบพระสนมจางลงไปได้แล้ว ทั้งยังกุมอำนาจฝ่ายในไว้ หรือยามนี้ต้องยกคืนให้นางอีกครั้ง?
แต่อวี่เหวินหยวนกลับไม่ไว้หน้ากันแม้แต่น้อย ตรัสถามต่อหน้าทุกคน “เรื่องคืนตำแหน่งเอาไว้ก่อน เจิ้นเคยโปรดปรานพระสนมจางเมื่อใด?”