หลินเสี่ยวอวี่บังเอิญเห็นประกาศล่วงหน้าของไลฟ์สัมภาษณ์นี้ เธอเคยติดตามฟู่จั๋วมาก่อน
ฟู่จั๋วมีแฟนคลับไม่น้อย แถมยังอัปเดตผลงานบ่อย เธอเคยสัมภาษณ์ทั้งนักแสดงนำและดาราดังที่มีชื่อเสียง แต่ส่วนใหญ่แล้วคนที่เธอสัมภาษณ์มักเป็นนักแสดงบทสมทบ
แน่นอนว่าไม่ใช่นักแสดงบทสมทบธรรมดาทั่วไป แต่เป็นคนที่มีฝีมือการแสดงยอดเยี่ยม แค่ปรากฏตัวในฉากสั้น ๆ เพียงหนึ่งหรือสองฉาก ก็พาคนดูอินไปกับตัวละครได้
หวังเหลียนฮวาเป็นคนประเภทหลัง
บนจอ หวังเหลียนฮวาไม่ได้ดูสะกดตาหรืออ่อนเยาว์มากนัก เธอไม่ได้แต่งหน้า ปรากฏตัวด้วยใบหน้าสด ถึงจะใช้ฟิลเตอร์ปรับผิวบาง ๆ ก็ยังเห็นร่องรอยของกาลเวลาบนใบหน้าได้ ทั้งริ้วรอยเล็ก ๆ ตรงหางตา ร่องแก้มทั้งสองข้าง และริ้วรอยตื้น ๆ บนหน้าผาก
แต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่อาจบดบังบุคลิกของเธอได้
หลินเสี่ยวอวี่อธิบายไม่ถูก รู้เพียงว่าหวังเหลียนฮวาดูสวย มองแล้วสบายใจ เธอจ้องหวังเหลียนฮวา ก่อนเริ่มพิมพ์ส่งข้อความในช่องแสดงความคิดเห็น
บนหน้าจอ ฟู่จั๋วถามว่า “ภาพชัดไหมคะ?”
“ชัดค่ะ”
ฟู่จั๋วทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเค ส่งสัญญาณให้ทีมงานเริ่ม เธอหันไปทางกล้องแล้วกล่าวเปิดรายการ
“สวัสดีทุกคนค่ะ ฉันฟู่จั๋ว วันนี้เราจะมาคุยกันถึงตัวละครที่กำลังเป็นประเด็นพูดถึงบนโลกออนไลน์ นั่นคือแม่ม่ายร้องไห้เรียกคนตายในเรื่องผู้พลิกเกม ตัวละครนี้ปรากฏตัวไม่ถึงห้านาที แต่หลายคนดูจบแล้วก็ยังจำเธอได้ วันนี้เราเชิญนักแสดงผู้รับบทนี้ คุณหวังเหลียนฮวามาพูดคุยกันค่ะ คุณหวัง ทักทายผู้ชมหน่อยนะคะ”
หวังเหลียนฮวายิ้มให้กล้องอย่างเก้อเขินเล็กน้อย “สวัสดีค่ะ ฉันหวังเหลียนฮวา”
ฟู่จั๋วถามว่า “คุณหวังคะ ก่อนอื่นอยากถามว่าคุณได้บทนี้มาได้ยังไงคะ?”
หวังเหลียนฮวาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “ตอนนั้นข้าเพิ่งมาถึงที่นี่ได้ไม่นาน ไม่รู้อะไรสักอย่าง พอดีเจอจิวเพ่ย์...อ้อ เขาเป็นผู้จัดการของข้า เขาบอกว่ากองถ่ายกำลังรับนักแสดงประกอบ แถมยังเลี้ยงข้าว ข้าก็เลยไป พอไปถึง เขาให้ข้าเล่นเป็นศพ ข้าก็เล่นเป็นศพ ต่อมาก็ให้เล่นเป็นชาวบ้านหนีภัย ข้าก็เล่นเป็นชาวบ้านหนีภัย วันหนึ่งผู้กำกับคนหนึ่งมาบอกว่ามีบทแม่ม่ายร้องไห้เรียกคนตาย อยากให้ข้าลองดู ข้าก็เลยลอง”