ในตอนนั้นเอง ฝูงสุนัขก็พลันแตกตื่นขึ้นมา
เพราะแม่สุนัขกำลังเป็นสัด รอลันจึงต้องปกป้องสิทธิ์ในการผสมพันธุ์ในฐานะจ่าฝูง
มันกัดคอซู่เฮ่อไว้แน่น สะบัดหัวอย่างรุนแรงราวกับสัตว์ป่าที่คลุ้มคลั่ง
ซู่เฮ่อถูกลากจนเซล้มลงกับพื้น ส่งเสียงร้องโหยหวนเป็นระยะ พลิกหงายท้องพยายามแสดงท่าทียอมแพ้สุดชีวิต
แต่รอลันก็ยังไม่ยอมปล่อยมันไป
หวานหลี่เห็นเลือดสีแดงฉานเปรอะเปื้อนสุนัขทั้งสองตัว เลือดบนพื้นก็ค่อย ๆ ซึมแผ่เป็นวง
สุนัขขี้ขลาดพวกนั้นพากันถอยหนีไปไกล หางหนีบแนบลำตัว
ส่วนสุนัขใจกล้าสองสามตัว ยีนรักการต่อสู้ในสายเลือดถูกปลุกขึ้นมาทันที พวกมันพุ่งเข้าไปช่วยรอลันกัดซู่เฮ่อ
หวานหลี่ร้องอุทานเบา ๆ แล้วยกมือปิดปาก
ซู่เฮ่อถูกสุนัขหลายตัวรุมโจมตี ภาพตรงหน้าโหดร้ายจนชวนให้ขนหัวลุก
พนักงานกับพี่หวังที่ได้ยินเสียงรีบพุ่งเข้าไป พยายามแยกสุนัขออกจากกัน
ฟู่เฟิงอันไม่สนใจท่าทีสง่างามตามปกติอีกต่อไป เขาตะโกนเรียกรอลันเสียงดัง ก่อนก้าวพรวดเข้าไปในฝูงสุนัขและพยายามไล่สัตว์ร้ายตาแดงก่ำพวกนั้นออกไป
หัวใจของหวานหลี่บีบรัดแน่น
เธอเคยศึกษาสุนัขพันธุ์นี้เป็นการส่วนตัว และเคยดูการแข่งสุนัขกัด สุนัขพันธุ์นี้มีสัญชาตญาณการต่อสู้รุนแรงมาก
ถ้าไม่มีคนเข้าไปห้าม ซู่เฮ่ออาจถูกกัดตายจริง ๆ
โชคดีที่ผ่านไปไม่กี่นาที ฝูงสุนัขก็ถูกแยกออกจากกันในที่สุด
หวานหลี่จึงกล้าเดินเข้าไปใกล้ คอของซู่เฮ่อถูกกัดเป็นแผลขนาดใหญ่ ขนบริเวณนั้นเปื้อนเลือดเป็นวงกว้าง เกรงว่าคงต้องวางยาสลบแล้วเย็บแผลกว่าสิบเข็ม