【เรื่องนี้ไม่มีเนื้อเรื่องหลัก】
【เนื้อเรื่องคือผู้ชายเอกโดนผู้หญิงนานาคนจับกิน...】
【ส่วนนางเอกจะตั้งใจฟิตพักตรวจขอคืนตัวผู้ชายเอกกลับมา เร้าใจสุด ๆ】
【จบเรื่อง】
【เฉลี่ยทุกหนึ่งถึงสองตอนจะมีนางเอกใหม่เพิ่มหนึ่งคน (◍•ᴗ•◍)ﾉ♡ เมี้ยว!】
【ถ้าชอบก็เพิ่มเข้าชั้นหนังสือกันเมี้ยว!】
……
……
“อึก... อ๊ะ!”
กลางถนน ท่ามกลางการจูบอย่างไม่สนอะไรทั้งนั้นของเซี่ยชิงหนิง โจวซวี่ที่เริ่มรับไม่ไหวอยู่แล้ว
“ชิงหนิง ฉัน... ฉันหายใจไม่ทันแล้ว...”
โจวซวี่เพียรดิ้นหลุดออกมาได้ ทั้งคนก็หมดแรงลอยเอาไว้ในอ้อมกอดของเซี่ยชิงหนิง
“ไหว... ไหวก็หมดแล้วเหรอ?”
“งั้นคืนนี้จะยังไงดีเนี่ย?”
“ฉันจองห้องพรีเซ็นเดนต์สวีทไว้ที่โรงแรมสปอร์ตันแท้ ๆ เลยนะ...”
เซี่ยชิงหนิงเป่าลมร้อนลงเบา ๆ ที่ข้างหูของโจวซวี่ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรื่อย ๆ
เซี่ยชิงหนิง
เธอเกิดมาสวยมาก
เส้นผมสีขาวบริสุทธิ์ยาวสลวยปล่อยหลวม ๆ ลงบนบ่า ยิ่งทำให้ผิวของเธอดูขาวซีดขึ้นไปอีก
แสงแดดร่วงลงมา
ดวงตาสีแดงคู่นั้นโดดเด่นนัก เวลาสายตากวาดผ่าน มันแล่ต้องความเฉยเมยและเย็นชาแบบธรรมชาติที่ติดตัวมาแต่เกิด
ทั้งใบหน้าไม่มีจุดไหนให้ติเลยสักอย่าง
คิ้วและดวงตางดงามจนร้อนแรง สันจมูกโด่งตรง ริมฝีปากแดงอมชมพู ต่อให้เธอดันหน้านิ่งเฉย ก็ยังสวยจนเอาตาไปตรงไหนไม่ได้
เธอตัวสูง ยืนอยู่กลางฝูงชนก็โดดเด่นกว่าคนทุกคน
ใต้กระโปรงสั้นคือขายาวตรงทั้งสองข้าง เส้นสายสมส่วนคมสะอาดตา
ถุงน่องสีดำรากตามรูปทรงของขาทั้งสอง ค่อย ๆ แนบแน่นและกระชับลงเรื่อย ๆ จนถึงข้อเท้า
ปลายเท้าสวมรองเท้าหนังสีดำหัวเรียบ ทั้งตัวยืนตรงสง่างาม แผ่ความกดดันที่สูงส่งและเย็นชาออกมา
เสียงพูดเพิ่งจบลง
แขนทั้งสองของเซี่ยชิงหนิงก็โอบกระชับเข้าหา แล้วดึงโจวซวี่ที่หมดแรงเข้ามากุมไว้ในอ้อมกอดอย่างแน่นหนา
ระยะห่างระหว่างทั้งสองถูกบีบให้หายไปภายในเสี้ยววินาที
โจวซวี่ที่ตั้งหลักยืนได้ไม่ดีนัก ถูกเธอโอบแรงเช่นนี้ ทั้งตัวเลยเกาะแนบชิดเซี่ยชิงหนิงเอาเสียเต็มบริบูรณ์
เรือนร่างของเธอสูงกว่าโจวซวี่อยู่พอสมควร
การกอดแบบนี้ ทำเอาร่างเกือบทั้งตัวของโจวซวี่จมอยู่ใต้ร่างของเธอ
หน้าอกอวบอิ่มสูงเต่งของเซี่ยชิงหนิงแนบสนิทกับอกบางของโจวซวี่
ผ่านผ้าบาง ๆ ของกันและกัน อุณหภูมิจากร่างของเซี่ยชิงหนิงส่งมาชัดเจน ร้อนซนจนน่าตกใจ
โจวซวี่แม้แต่จะรู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจเต้นสม่ำเสมอและมีแรงของเซี่ยชิงหนิงผ่านเสื้อผ้า
มือเรียวขาวของเซี่ยชิงหนิงไล่ลงมาตามหลังของเขาอย่างช้า ๆ
สุดท้าย มือข้างนั้นก็ประคองรอบเอวคมของโจวซวี่ไว้อย่างมั่นคง ปลายนิ้วรัดแรงขึ้นเล็กน้อย กดร่างของเขาให้แนบชิดกับตัวเองอีกหลายส่วน
ลมหายใจของโจวซวี่ขาดหายไปทันที
เขาสะดุ้งสั่นอยากถอยหลังไปครึ่งก้าว ขยายระยะห่างสักเล็กน้อย
แต่เซี่ยชิงหนิงไม่เหลือโอกาสให้เขาถอยเลยสักนิด
ขาของเธอก้าวออกไปด้านหน้าหนึ่งนิ้ว ตัดทางถอยของโจวซวี่ขาดจริง ๆ
“แ... แถวนั้น...”
ทั้งตัวของโจวซวี่แข็งทื่อไปเสี้ยววินาที ร่างกายพลอยเยื่อใยชาไปทั้งแรง ขาที่อ่อนปวกเปียกอยู่แล้วก็ยิ่งออกแรงไม่ถูก
เขาได้แต่ยกสองมือขึ้น คว้าผ้าที่ไหล่ของเซี่ยชิงหนิงไว้หลวม ๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองล้ม
เซี่ยชิงหนิงขมวดตาลงมา
ดวงตาสีแดงที่แผ่ทั้งความเย็นชาและความครอบงำอยู่ห่างจากใบหน้าของเขาเพียงคืบเดียว
เธอเอียงศีรษะลงเล็กน้อย ริมฝีปากเกือบลูบผ่านใบหูที่แดงก่ำของโจวซวี่ ลมหายใจทั้งหมดพ่นตกลงบนผิวลำคอของเขา
“ขาอ่อนแล้วสินะ?”
น้ำเสียงของเซี่ยชิงหนิงเลยต่ำ และแหบพร่าแบบเล่นอะไรบางอย่างอยู่
เวลาที่เธอพูด อกสั่นเบา ๆ ขึ้น
ความสั่นสะเทือนนั้นส่งผ่านแผ่นอกที่แนบชิดเข้ามาทั้ง ๆ ทีละนิดทีละหน่อย กระจายไปทั่วร่างของโจวซวี่
ลำคอของโจวซวี่ขยับกลืนลงคำเดียว ใบหูร้อนจนแทบหยดเลือด เมื่ออยู่ใต้สายตาของคนเดินผ่านไปมากลางถนน แม้แต่น้ำเสียงของเขายังพูดออกมาสั่นเครือ
“ชิงหนิง... อย่านะ ที่นี่มัน... ที่นี่มันอยู่กลางถนน...”
มือที่โอบเอวของเขาไว้ของเซี่ยชิงหนิงกลับรัดแน่นขึ้นอีก
เอวกับสะโพกและต้นขาของทั้งสองแนบสนิทเข้าหากัน ไม่เหลือแม้แต่เส้นเล็กเส้นน้อยให้แทรกผ่าน
เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มุมปากสีแดงเข้มโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มหนึ่งวง มองลงมาที่ชายหนุ่มที่หายใจพร่านั้นจากที่สูง
“กลางถนนมันยังไง?”
“ถ้ายืนไม่อยู่ก็กอดฉันไว้แน่น ๆ น่ะ”
“หรือว่า... นายอยากให้ฉันอุ้มนายไปโรงแรมเดี๋ยวนี้เลยงั้นเหรอ?”
โจวซวี่พิงอยู่ในอ้อมกอดของเธอ หัวสมองวุ่นวายจนไม่คิดอะไรออกเลย
เมื่อ 20 ปีก่อน เขาถ่ายทอดจิตมาเกิดในโลกนี้ตั้งแต่ยังอยู่ในครรภ์
นี่คือโลกที่กฎเกณฑ์แตกต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง
ผู้หญิงอยู่สูง ผู้ชายอยู่ต่ำ
อำนาจและสิทธิการนำทั้งหมดของสังคมอยู่ในมือของผู้หญิง และผู้หญิงยังเป็นประชากรส่วนใหญ่ของโลกอีกด้วย
ในโลกนี้ ฐานะของผู้ชายต่ำต้อยโดยธรรมชาติ
ส่วนโจวซวี่เกิดมาหล่อมาก คิ้วคมหน้างดงาม บุคลิกโดดเด่น
เซี่ยชิงหนิงเป็นเพื่อนสนิทที่โตด้วยกันมาแต่เด็กของเขา และก็สวยงามไม่แพ้กัน
พอยืนอยู่ด้วยกัน ในสายตาของคนอื่นพวกเขาแทบเป็นคู่แห่งฟ้าลิขิต
จุดที่เปลี่ยนรูปแบบความสัมพันธ์เดิมของทั้งคู่อยู่ที่วันนี้
วันนี้เซี่ยชิงหนิงเพิ่งเต็ม 20 ปี
ในโลกนี้ ผู้หญิงทุกคนเมื่อถึงอายุ 20 ปี ต้องไปที่หน่วยงานของรัฐเพื่อประเมินแบบองค์รวมที่จัดเตรียมไว้เฉพาะ
สังคมมีระบบคะแนนที่เข้มงวดสำหรับผู้หญิงทุกคน
ผู้หญิงทั่วไปคะแนนส่วนใหญ่แค่แกว่งอยู่รอบ 30 ถึง 40 คะแนน
แต่เซี่ยชิงหนิงในการประเมินวันนี้ ได้คะแนนมาทั้งหมด 79 คะแนน
คะแนนประเมินคือการประเมินองค์รวมทั้งหน้าตา รูปร่าง ความสามารถ ความมั่งคั่ง และสถานะทางสังคม ฯลฯ
ตามกฎของโลกนี้ ผู้หญิงต้องผ่านการประเมินอายุ 20 ปีอย่างเป็นทางการเท่านั้น
ถึงจะได้สิทธิสภาพของผู้ใหญ่อย่างแท้จริง และมีสิทธิที่จะร่วมเพศตลอดจนเป็นฝ่ายนำในความสัมพันธ์อันใกล้ชิดได้อย่างถูกกฎหมาย
ก่อนหน้านั้น การล่วงละเมิดขอบเขตไม่ว่าแบบใดล้วนถูกจำกัดอย่างเข้มงวด
พอได้คะแนนประเมินเมื่อไร ข้อจำกัดทั้งหมดจะถูกยกเลิกทันที
เซี่ยชิงหนิงดูเหมือนจะรอแม้แต่วินาทีเดียวไม่ไหว
ผลประเมินเพิ่งออกมาได้ไง เธอก็รีบทักโจวซวี่ออกมาเจอทันที
ไม่ใช่แค่ปล้ำจูบกลางถนน แถมห้องพรีเซ็นเดนต์สวีทชั้นบนสุดของโรงแรมยังจองไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้วอีกด้วย
“เซี่ยชิงหนิง”
“นาย... นายรีบไปหน่อยหรือเปล่า?”
เสียงหญิงสาวที่แฝงรอยยิ้มดังขึ้นเบื้องหลังของทั้งคู่โดยไม่มีปี่มีขอ
การกระทำของเซี่ยชิงหนิงสะดุดหยุดทันที
แขนที่โอบเอวของโจวซวี่ไว้ไม่ปล่อยลง กลับรัดแน่นขึ้นไปอีก
เธอขมวดคิ้วแน่น เอียงหน้าไปมองทางที่เสียงมาจาก
ห่างออกไปไม่กี่ก้าว
ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินมาหาพวกเขาอย่างอิดโรย
พอเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายชัด เซี่ยชิงหนิงก็ดันหน้ามืดลงทันที
ซูว่านถัง
เพื่อนสนิทที่โตด้วยกันมาแต่เด็กกับเธอ
และก็คือคนที่ตั้งแต่เดินออกจากศูนย์ประเมินของรัฐวันนี้ ก็เดินติดหางเธอมาตลอดทาง
ได้คะแนนประเมินแล้ว เซี่ยชิงหนิงอยากพาโจวซวี่กลับเป็นอย่างแรก ไม่แลตาคนอื่นเลยแม้แต่ครั้งเดียว
แต่ไม่ว่าเธอจะปฏิเสธเย็นชาแค่ไหน ซูว่านถังก็เดินตามมาไม่ห่างแม้แต่ก้าวเดียว
เซี่ยชิงหนิงขี้เกียจจะทะเลาะกับเธอกลางทาง จึงปล่อยให้เธอตามมาถึงตอนนี้
เวลานี้ ซูว่านถังเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าของทั้งคู่แล้ว
เธอก็สวยงามไม่แพ้กัน
ซูว่านถัง
เส้นผมหยิกยาวสีน้ำตาลเข้มปล่อยหลวม ๆ ลงมาที่หน้าอก ยิ่งช่วยให้ใบหน้าเธอออกสวยระเบิดร้อนแรง
ถ้าเซี่ยชิงหนิงคือความเย็นชา
ซูว่านถังก็คือความก้าวร้าวที่ไม่ซ่อนเร้นอะไรเลย
คิ้วและดวงตาเรียวยาว หางตาโค้งเฉียงขึ้นเล็กน้อย มุมปากเกิดมาก็มีรอยยิ้มเล่นอะไรบางอย่างอยู่เสมอ
เสื้อสีเข้มที่สวมอยู่ตัดเย็บพอดีตัวราวกับหลอม
ผ้าแนบแน่นกับหน้าอก ร่างที่อวบอิ่มสูงเต่งถูกลากเส้นออกมาโดยไม่ซ่อนแม้แต่นิดเดียว
ชายอกต่ำเล็กน้อย เผยผิวขาวละเอียดอ่อนกับกระดูกไหปลาร้าที่โค้งลึก
พอถึงเอว ผ้าก็กระชับเข้าหาอย่างรวดเร็ว เอวบางเพียงค้อมมือ ยิ่งตัดกันให้เส้นสายที่ยกขึ้นลงชัดเจนขึ้นไปอีก
ส่วนครึ่งล่างคือกระโปรงสั้นรัดสะโพกเอวสูงพอดีรูป
ชายกระโปรงแนบแน่นกับสะโพกกลมเต่ง ลากเส้นสัดส่วนเอวสะโพกที่โจมตีสายตาออกมาเต็ม ๆ
เธอยกมือข้างหนึ่งหย่อนแขนข้างตัวอย่างไม่ใส่ใจ ศูนย์ถ่วงเอียงไปข้างหนึ่งเล็กน้อย
แค่ยืนตั้งวาง ๆ แบบนี้ สะโพกกับเอวของเธอก็โค้งออกมาเป็นเส้นสายน่าจับตาอย่างเป็นธรรมชาติ
ชายกระโปรงร่วงอยู่เหนือต้นขา
ใต้ชายกระโปรง ขายาวตรงทั้งคู่เผยออกมาโดยไม่ปิดบังสักนิด เส้นสายกระชับ อวบอิ่มพอดี ๆ พอดีเป๊ะ
ผิวขาวของขาโดดเด่นใต้แดดเป็นพิเศษ
ตามจังหวะก้าวของเธอ ชายกระโปรงก็โยนเบา ๆ ทุกเส้นสายที่อวบแน่นทั้งตัวของเธอล้วนแผ่ความก้าวร้าวออกมาโจ่งแจ้ง
ความอ้วนอ่อนนุ่มเกลี้ยวเกลาผสมกับความร้อนแรง แผ่กลิ่นอายความเป็นผู้ใหญ่และเย้ายวนออกมาจนมองข้ามไม่ได้เลยจริง ๆ
และสำคัญที่สุดคือสายตาของเธอ
เวลานี้ สายตาของซูว่านถังกวาดข้ามเซี่ยชิงหนิงไป แล้วตกลงที่ตัวโจวซวี่
ดวงตายาวคู่นั้น เต็มไปด้วยความสนใจที่ไม่แสร้งทำเลยสักนิด
แขนของเซี่ยชิงหนิงรัดแรงขึ้นทันที ดึงโจวซวี่ในอ้อมกอดไปข้างหลังของตัวเองครึ่งนิ้ว
“มีอะไร?”
ซูว่านถังไม่ตอบ
เธอแค่มองเซี่ยชิงหนิงไปแวบหนึ่ง แล้วก็มองโจวซวี่ที่ถูกกุมไว้ในอ้อมกอดอีกแวบ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ
“ชิงหนิง”
“นายเพิ่งเต็ม 20 เมื่อกี้นี่ ยังไม่ทันได้อ่านคู่มือผู้ใหญ่สำหรับผู้หญิงใช่ไหม?”
คิ้วของเซี่ยชิงหนิงกระตุกขึ้นทันที
ซูว่านถังยกมือขวาขึ้นอย่างไม่รีบร้อน กดให้หน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้น
ตรงกลางหน้าจอ ตัวเลขสีแดงเข้มโดดเด่นสว่างขึ้นมา...
【80.00】
สีหน้าของเซี่ยชิงหนิงแข็งค้างไปทันที
เธอรีบก้มลงมองผลประเมินบนหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเอง
【79.00】
ต่างกันแค่หนึ่งคะแนน
แต่แทบต่างกันคนละชั้นฟ้า
ซูว่านถังมองสีหน้าตึงเครียดของเซี่ยชิงหนิง รอยยิ้มที่มุมปากยิ่งลึกขึ้น
“ดูเหมือนนายจริง ๆ ไม่ได้อ่านละเอียด”
“ตามข้อบังคับของจักรวรรดิ...”
“ในเรื่องสิทธิการครอบครองผู้ชาย ผู้หญิงที่มีคะแนนสูงกว่ามีสิทธิขาดเหนือคู่ของผู้หญิงที่คะแนนต่ำกว่า”
รอบ ๆ เงียบลง
เซี่ยชิงหนิงจ้องเธอเขม็ง
ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ว่างเปล่าผ่านไป เซี่ยชิงหนิงเหมือนเพิ่งได้สติ นิ้วที่โอบเอวโจวซวี่ไว้รัดแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
“นายหมายความว่าอะไร?”
ซูว่านถังไม่แยแสกับการซักถามของเซี่ยชิงหนิงเลย
เธอก้าวเดินเข้าไปหนึ่งก้าว ลดระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลงโดยตรง
สายตากวาดผ่านไหล่ของเซี่ยชิงหนิง แล้วปักหมุดลงที่ใบหน้าของโจวซวี่ตรง ๆ
กวาดผ่านกระดูกคิ้ว สันจมูกโด่งตรงของเขา
สุดท้ายตกลงอยู่ที่ริมฝีปากของโจวซวี่ที่แดงเพราะการจูบเมื่อกี้และแอ่นอ้าออกเล็กน้อย
ซูว่านถังมองอย่างพินิจพิเคราะห์
ครู่หนึ่งผ่านไป เธอจึงเงยสายตาขึ้นใหม่ รอยยิ้มในดวงตาแผ่ความครอบงำที่แจ้งชัดออกมา
“ความหมายมันยังไม่ชัดพอเหรอ?”
ซูว่านถังยกมือขวาขึ้น
ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะเบา ๆ ลงที่อกของโจวซวี่
“ตั้งแต่เดี๋ยวนี้ เขาเป็นของฉันแล้ว”