ในหอพัก บรรยากาศกำลังคึกคัก
หวังพั่งจื่อเห็นหลินฝานไม่ยอมตอบตกลง ก็ร้อนใจจนเกาหัวแกรก ๆ ก่อนจะขยับเข้ามาคล้องไหล่หลินฝานไว้หมับ «พี่หลิน ทำแบบนี้ไม่สนุกเลยนะ!»
«พวกเราเป็นเพื่อนร่วมห้องที่อยู่ใต้ชายคาเดียวกันแท้ ๆ นายไม่ยอมให้พวกเราเห็นแม้แต่พี่สะใภ้ หรือกลัวว่าพวกเราจะเอาเรื่องน่าอายของนายไปแฉกันแน่?»
หลี่คั่วถือหวีส่องกระจก จัดทรงผมพลางช่วยเสริม «นั่นสิ พี่หลิน สุดสัปดาห์นี้ต้องเลี้ยงที่ร้านอาหารเสฉวนหน้าประตูมหาวิทยาลัยแล้วล่ะ»
«ถ้าคิดว่าเงินไม่พอ มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง ถือว่าต้อนรับพี่สะใภ้ก็แล้วกัน»
จ้าวซื่อเงยหน้าขึ้น ดันแว่นกรอบดำบนสันจมูก «หลินฝาน การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิต ถึงจะเร็วไปหน่อย แต่พวกเราก็ควรได้เจอกันสักครั้ง จะได้พลอยรับโชคดีไปด้วย»
ขณะที่ทุกคนกำลังพูดจ้อไม่หยุด จู่ ๆ ก็มีเสียงปังดังขึ้น ประตูหอพักถูกใครบางคนถีบเปิดจากด้านนอก
จากนั้นหม่า六กับซุนเอ้อร์โก่วก็เดินกร่างเข้ามา
หม่า六ถือกะละมังพลาสติกอยู่ในมือ กวาดตามองไปรอบห้องอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่หลินฝาน
หวังพั่งจื่อขมวดคิ้ว สีหน้าพลันเคร่งขรึมลง