วันเปิดเทอมวันแรก: ผมแต่งงานกับศาสตราจารย์สาวทรงเสน่ห์

ตอนที่ 1 พอได้แล้วกลับไม่รับผิดชอบหรือ? อย่าหวังว่าจะหย่า!

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เมืองเจียงหนาน ห้องสวีตชั้นบนสุดของโรงแรมฮิลตัน

แสงอรุณส่องลอดช่องหน้าต่างบานสูง ตกกระทบบนเตียงใหญ่ที่ยุ่งเหยิง

ถุงน่องขาด เสื้อเชิ้ตกระดุมหลุด และเสื้อผ้าชั้นในสีดำกระจัดกระจายอยู่บนพรม

หลินฝานลืมตาขึ้น รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

เขาเหลือบมองไปด้านข้าง เห็นหญิงสาวคนหนึ่งนอนอยู่ข้างกาย

ฉู่หว่านหนิง ศาสตราจารย์รับเชิญอายุน้อยที่สุดของคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเจียงหนาน และเป็นภรรยาตามกฎหมายที่เพิ่งจดทะเบียนกับเขาเมื่อวาน

ผ้าห่มบางคลุมร่างไว้เพียงครึ่งเดียว ผิวขาวผ่องเปล่งประกายอ่อน ๆ ใต้แสงเช้า เรียวขาทอดไขว้กัน เอวคอดบาง และทรวดทรงอวบอิ่มสะดุดตา

แม้ยามหลับ ใบหน้าประณีตนั้นก็ยังเจือความเย็นชาอย่างที่เห็นเป็นประจำ

ทว่ารอยแดงตรงหางตาและริมฝีปากที่บวมเล็กน้อย เผยให้เห็นว่าเมื่อคืนผ่านเรื่องหนักหนามาเพียงใด

ความทรงจำเหลือเชื่อของเมื่อวานผุดขึ้นมาในหัวหลินฝานอย่างรวดเร็ว

เมื่อวานเขาลากกระเป๋าเดินทางมารายงานตัวที่มหาวิทยาลัยเจียงหนาน เพิ่งมาถึงหน้าประตูก็พบหญิงสาวคนหนึ่งเมามายไม่ได้สติ

หญิงสาวคนนั้นคือฉู่หว่านหนิง เพราะถูกแม่ผู้เอาแต่ใจเร่งรัดให้แต่งงานมานาน เมื่อวานยังถูกบังคับให้ไปดูตัว เธอจึงโมโหจนหนีไปดื่มเหล้าฝรั่งในบาร์หมดไปครึ่งขวด

ชะตากรรมก็ช่างเหลวไหลเช่นนี้เอง

ฉู่หว่านหนิงออกจากบาร์แล้วคว้าตัวหลินฝานที่เดินผ่านไว้แน่น ยืนกรานจะลากเขาไปสำนักงานกิจการพลเรือนให้ได้

เดิมทีหลินฝานคิดจะโทรแจ้งตำรวจ แต่จู่ ๆ ก็มีเสียง “ติ๊ง” ดังขึ้นในหัว ก่อนเสียงกลไกเย็นชาแบบระบบจะตามมา

【ติ๊ง! ระบบเอาใจภรรยาเชื่อมต่อสำเร็จ ตรวจพบว่าเจ้าของระบบกำลังเผชิญทางเลือก】

【ทางเลือกที่หนึ่ง: ผลักหญิงสาวที่เมาออกไป รับบัตรคนดีหนึ่งใบ】

【ทางเลือกที่สอง: ไปจดทะเบียนกับเธอ เปิดใช้งานระบบเอาใจภรรยาอย่างเป็นทางการ และรับแพ็กเกจมือใหม่: สมรรถภาพร่างกายระดับเทพ】

หลินฝานชะงักไปสองวินาที ก่อนดวงตาจะเป็นประกายทันที

ยังต้องเลือกอีกเหรอ?

หลินฝานหยิบบัตรประชาชนแล้วตามศาสตราจารย์สาวคนงามที่เมามายไปสำนักงานกิจการพลเรือนอย่างไม่ลังเล

ตราประทับสีแดงประทับลงไป ทั้งสองก็กลายเป็นสามีภรรยาตามกฎหมาย

หลังจดทะเบียนเสร็จ ฤทธิ์เหล้าของฉู่หว่านหนิงเริ่มเล่นงาน เธอลากเขาเข้าโรงแรมห้าดาวแห่งนี้ทันที

เรื่องหลังจากนั้นก็เป็นไปตามสถานการณ์

เพราะได้รับสมรรถภาพร่างกายระดับเทพเป็นรางวัลจากระบบ หลินฝานจึงเหมือนเทพสงครามที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ความอึดเหนือมนุษย์และการฟื้นตัวอันน่าทึ่งทำให้เขาผ่านค่ำคืนอันหนักหน่วงมาได้

หลินฝานขยับความคิด เรียกหน้าต่างระบบที่มีเพียงเขามองเห็นขึ้นมา

【เจ้าของระบบ: หลินฝาน】

【ภรรยาที่เชื่อมต่อ: ฉู่หว่านหนิง】

【แต้มอารมณ์ปัจจุบัน: 500】

ออกแรงไปตั้งมากเมื่อคืน ได้มาแค่ 500 แต้มเองเหรอ?

หลินฝานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

กฎของระบบเขียนไว้ชัดเจน ขอเพียงภรรยาเกิดอารมณ์ด้านบวกหรือมีความสุขอย่างเต็มที่ ก็จะได้รับแต้มอารมณ์

ทุก 1,000 แต้มสามารถสุ่มรางวัลทองคำได้หนึ่งครั้ง ของรางวัลมีทั้งทักษะระดับเทพ เงินก้อนโต และทรัพย์สินชั้นยอด

ภรรยาคนนี้ทั้งร้อนแรงและซื่อตรงต่อความรู้สึก แต่แต้มอารมณ์ยังไม่พอให้สุ่มรางวัลเลย

ระหว่างที่กำลังคิด เสียงขยับตัวแผ่วเบาก็ดังมาจากข้างกาย

ขนตายาวของฉู่หว่านหนิงสั่นไหว ก่อนเธอจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

อาการปวดหัวจากการเมาค้างทำให้เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่แล้วความทรงจำก็ทำให้เธอตื่นเต็มตาในทันที

ภาพเหตุการณ์เหลวไหลเมื่อคืนย้อนกลับมาในหัวราวกับฉายหนัง

การถูกเร่งให้แต่งงาน การลากคนจากกลางถนนไปสำนักงานกิจการพลเรือน การจดทะเบียนสมรส...

รวมถึงเรื่องเมื่อคืน ตอนที่เธออยู่ใต้ร่างชายหนุ่มซึ่งอายุน้อยกว่าเธอเกือบสิบปี เผยท่าทีเหลวไหลและร้องขอให้หยุดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฉู่หว่านหนิงผุดลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มบางเลื่อนหล่น เผยให้เห็นเนินอกวับแวม

เธอร้องตกใจ รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดถึงกระดูกไหปลาร้า ใบหน้าซีดเผือด ก่อนถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนกและอับอายโกรธเกรี้ยว

“หลับตา ห้ามมอง!”

ฉู่หว่านหนิงกัดริมฝีปากแดง พยายามทำใจให้สงบ จากนั้นคว้ากระเป๋าแอร์เมสจากโต๊ะข้างเตียง ค้นหาอย่างลนลาน ก่อนหยิบบัตรธนาคารสีดำออกมาแล้วโยนลงบนหมอนตรงหน้าหลินฝาน

“รหัสคือแปดหกตัว ข้างในมีเงินห้าแสน”

ฉู่หว่านหนิงพูดเสียงเย็น “เมื่อวานฉันดื่มมากไปจนขาดสติ เงินนี่ถือเป็นค่าชดเชยให้คุณ”

หลินฝานไม่ได้หยิบเงิน เขาเอนพิงหัวเตียง มองเธออย่างสนอกสนใจ

“เอาเงินไป แล้วแต่งตัวให้เรียบร้อย”

ฉู่หว่านหนิงหลบสายตาหลินฝาน หันหน้าไปอีกทาง “เช้านี้เราไปสำนักงานกิจการพลเรือนเพื่อทำเรื่องหย่ากัน เรื่องเมื่อคืนกับเรื่องจดทะเบียนก็ให้ถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น!”

ห้าแสน

สำหรับนักศึกษาทั่วไป นับเป็นเงินก้อนโตอย่างแน่นอน

แต่หลินฝานกลับไม่สะทกสะท้าน

ได้ประโยชน์แล้วคิดจะหนีงั้นเหรอ?

ของดีมาถึงปากแล้ว จะปล่อยให้หลุดมือไปง่าย ๆ ได้ยังไง!

“ศาสตราจารย์ฉู่”

หลินฝานเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน “คุณคิดว่ามีเงินแล้วจะซื้อชีวิตสมรสของคนอื่นให้จบได้ตามใจหรือไง?”

ฉู่หว่านหนิงขมวดคิ้ว “คิดว่าน้อยไปเหรอ? ฉันเพิ่มให้อีกแสนก็ได้!”

“คนหนุ่มสาวควรรู้จักพอ คุณกับฉันอยู่กันคนละโลก เรื่องวุ่นวายนี้ควรจบได้แล้ว”

“เรื่องวุ่นวาย?”

หลินฝานหัวเราะเบา ๆ “เมื่อวานบนถนน คุณต่างหากที่ยืนกรานจะลากผมไปจดทะเบียนให้ได้”

พูดจบ หลินฝานหยิบบัตรธนาคารขึ้นมาแล้วโยนลงบนพรม “ตอนแต่งงานคุณเป็นคนตัดสินใจ แล้วทำไมตอนหย่าคุณถึงจะเป็นคนตัดสินใจฝ่ายเดียว?”

ฉู่หว่านหนิงชะงัก เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่านักศึกษาเฟรชชี่จะกล้าพูดกับเธอแบบนี้

“อย่ามาหาเรื่องไม่เลิกนะ!”

ฉู่หว่านหนิงขึ้นเสียง พยายามกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกในใจ “เราไม่มีพื้นฐานความรักเลย การแต่งงานนี้เป็นโมฆะ!”

“มีพื้นฐานความรักหรือเปล่า เมื่อคืนก็พิสูจน์ไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”

หลินฝานขยับตัวรวดเร็ว กดฉู่หว่านหนิงลงกับเตียง

“คุณจะทำอะไร? ปล่อยฉัน!”

ฉู่หว่านหนิงหน้าซีดเผือด ยกมือทั้งสองข้างดันอกหลินฝานสุดแรง

แต่หลินฝานมีสมรรถภาพร่างกายระดับเทพ พละกำลังเหนือกว่าคนทั่วไปมาก แรงของฉู่หว่านหนิงจึงไม่อาจเทียบได้

“ปล่อยเหรอ? ศาสตราจารย์ฉู่ ตอนนี้คุณเป็นภรรยาที่จดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายของผมนะ”

หลินฝานมองเธอจากด้านบน แววตาร้อนแรง “ในเมื่อภรรยาไม่คิดจะรับผิดชอบ สามีอย่างผมก็คงต้องช่วยให้คุณทบทวนเรื่องเมื่อคืนสักหน่อย”

“หลินฝาน! คุณบ้าไปแล้วหรือไง! ฉันเป็นอาจารย์ของคุณนะ!”

ฉู่หว่านหนิงทั้งอับอายทั้งโกรธจนขอบตาแดง

เธอไม่เคยคิดเลยว่าชายหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้าน ดูไม่มีพิษภัยคนนี้จะมีแรงมากขนาดนี้

“อ้อ? อาจารย์เหรอ?”

หลินฝานก้มลง กระซิบข้างหูเธอ “งั้นอาจารย์ฉู่ช่วยสอนผมหน่อยสิ คนที่พอได้แล้วกลับไม่รับผิดชอบ วิชานี้ต้องทำยังไงถึงจะสอบตก?”

ฉู่หว่านหนิงสะท้านไปทั้งร่าง ความรู้สึกวาบหวิวแล่นจากใบหูไปทั่วร่างในพริบตา

มือทั้งสองที่เคยขัดขืนสุดกำลังค่อย ๆ หมดแรงลงโดยไม่รู้ตัว

หลินฝานไม่เปิดโอกาสให้เธอพูดต่อ ก้มลงปิดปากเธอไว้

ฉู่หว่านหนิงเบิกตากว้าง ตั้งใจจะกัดเขา แต่หลินฝานหลบได้อย่างคล่องแคล่ว ก่อนรุกล้ำเข้ามา

สมรรถภาพร่างกายระดับเทพไม่ได้มอบเพียงความอึด แต่ยังทำให้ควบคุมร่างกายได้อย่างเหนือชั้น

หลินฝานรู้ดีว่าจุดอ่อนของฉู่หว่านหนิงอยู่ตรงไหน

เพียงไม่นาน ฉู่หว่านหนิงก็ต้องเศร้าใจเมื่อพบว่าร่างกายของตัวเองซื่อตรงยิ่งกว่าคำพูด

อุณหภูมิในห้องค่อย ๆ สูงขึ้นอีกครั้ง

ความโกรธและความตื่นตระหนกสุดท้ายก็แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนระทวย ภายใต้แรงกระตุ้นจากสัมผัสอันรุนแรง

“หลินฝาน... อย่า... ขอร้อง...”

เสียงของฉู่หว่านหนิงอ่อนลงอย่างสิ้นเชิง เจือเสียงสะอื้น หางตาพร่าเลือนด้วยหยาดน้ำ

ในขณะนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบในหัวหลินฝานดังรัวไม่หยุดราวกับปืนกล

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าภรรยาฉู่หว่านหนิงมีอารมณ์ผันผวนอย่างรุนแรง แต้มอารมณ์ +50!】

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าภรรยาฉู่หว่านหนิงมีความสุขอย่างเต็มที่ แต้มอารมณ์ +100!】

【ติ๊ง! แต้มอารมณ์ +80!】

【ติ๊ง! แต้มอารมณ์ +120!】

เมื่อเห็นตัวเลขบนหน้าต่างระบบพุ่งสูงราวกับติดจรวด มุมปากของหลินฝานก็ยกขึ้นเรื่อย ๆ

【แต้มอารมณ์ปัจจุบัน: 1,000!】

ทะลุหลักหนึ่งพันแล้ว!

“อาจารย์ฉู่ เรื่องหย่ายังจะพูดอยู่ไหม?”

“ไม่... ไม่พูดแล้ว...”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป