ยามดึกสงัด ภายในห้องชุดชั้นบนสุดบนชั้นยี่สิบแปดของจวินหลินเจียงผัน เงียบสงัดไร้สรรพเสียง
นอกหน้าต่างกระจกเต็มบาน แสงนีออนทั่วเมืองเจียงหนานค่อย ๆ ดับลง
มีเพียงแสงจันทร์ไม่กี่สายที่ลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านซึ่งปิดไม่สนิท สาดลงบนเตียงใหญ่ในห้องนอนหลักที่ยับยู่ยี่
ภายในห้องอบอวลไปด้วยบรรยากาศคลุมเครือที่ยากจะอธิบาย
ฉู่หว่านหนิงนอนตะแคงอยู่บนที่นอนนุ่ม ร่างของเธอถูกผ้าห่มผืนบางคลุมไว้ครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชวนตะลึง
เธอหลับสนิท หางตายังมีคราบน้ำตาที่ยังไม่แห้ง คิ้วขมวดเล็กน้อย และครางเบา ๆ โดยไม่รู้ตัวเป็นครั้งคราว
เห็นได้ชัดว่าการออกกำลังกายหลังมื้ออาหารอย่างหนักหน่วงนานกว่าสองชั่วโมง ทำให้เธอหมดแรงจนแทบไม่เหลือ
หลินฝานพิงหัวเตียง พลางเล่นปอยผมของฉู่หว่านหนิงที่กระจายอยู่ข้างกาย
พลังฟื้นตัวจากสมรรถภาพร่างกายระดับเทพนั้นเรียกได้ว่าผิดมนุษย์ผิดมนา เมื่อครู่สำหรับเขายังไม่ถึงขั้นวอร์มอัปด้วยซ้ำ
เพียงคิดวูบเดียว เขาก็เรียกหน้าต่างระบบที่มีเพียงตัวเองมองเห็นขึ้นมา
【โฮสต์: หลินฝาน】
【ภรรยาที่ผูกพัน: ฉู่หว่านหนิง】
【แต้มอารมณ์ปัจจุบัน: 1350】
เมื่อเห็นตัวเลขบนหน้าต่าง หลินฝานก็ยกมุมปากขึ้นอย่างพึงพอใจ
วุ่นวายมาทั้งวัน ในที่สุดก็มีแต้มพอสุ่มรางวัลสักครั้งแล้ว!
เขาไม่ลังเล รีบเรียกในใจทันทีว่า “ระบบ เปิดสุ่มรางวัลทองคำ”
【ติ๊ง! ใช้แต้มอารมณ์ 1000 แต้ม เริ่มสุ่มรางวัลทองคำ】
วงล้อขนาดมหึมาที่เปล่งแสงสีทองเจิดจ้าปรากฏขึ้นกลางห้วงจิตของเขา เข็มเริ่มหมุนอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อความเร็วของวงล้อค่อย ๆ ลดลง ลำแสงสีทองเจิดจ้าสองสายก็พุ่งออกมาจากวงล้ออย่างฉับพลัน ตรงเข้าสู่ส่วนลึกในจิตสำนึกของหลินฝาน