คนอื่นไม่มีแรง แต่ถงฮว่ามี ตอนที่คนอื่นพักผ่อน เธอยังเก็บทรัพยากรอยู่ ถ้าคำนวณแบบนี้ หลังจากอัปเดต ถ้ากระดานจัดอันดับคิดตามทรัพยากรจริง เธอก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ติดอันดับ
จินตนาการนั้นสวยงาม การเก็บทรัพยากรก็สะใจ แต่ก็แอบน่าเบื่ออยู่บ้าง หลังจากว่ายวนไปมาหลายรอบ ถงฮว่าก็ง่วงแล้ว
ถงฮว่าหาวนอน ช่วงมีประจำเดือนก็เหนื่อยง่าย เธอหามุมนอนสบาย ๆ บนโซฟา นอนขดตัว ห่มผ้าผืนเล็ก สายตากวาดมองไปมา เอ๊ะ นี่มันก็มีแรงงานสำเร็จรูปอยู่แล้วนี่นา?
ยื่นมือถือให้จี้ชวน น้ำเสียงของถงฮว่าเจือความง่วง "ฉันง่วงมาก ขอนอนพักสักหน่อย นายช่วยเก็บทรัพยากรให้หน่อยได้ไหม?"
"ได้ เธอนอนพักให้สบายเถอะ" จี้ชวนยิ้มอ่อนโยน รับมือถือมาด้วยความเต็มใจ ในฐานะที่ชอบเล่นเกมเหมือนกัน ลองกด ๆ ดูก็รู้ว่าต้องทำยังไง
ถงฮว่าก็นอนอยู่ไม่ไกลจากเขาแล้วหลับตาลง แววตาของจี้ชวนละจากเกม จ้องมองใบหน้าเล็ก ๆ ขาวเนียนแทบไร้รูขุมขนของถงฮว่าอย่างเงียบ ๆ คิ้วโก่งเหมือนภูเขาไกล ๆ โอบล้อมด้วยม่านหมอก ขนตายาวทอดลงบนเปลือกตาเหมือนผีเสื้อกระพือปีก จมูกเล็กเรียวสวย ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเหมือนกลีบซากุระ ดูเหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบยังไงยังงั้น
มองต่อไปไม่ได้แล้ว
เขาชักสายตากลับมา เกมนี้เล่นคนเดียวสองบัญชีก็ไม่หนักหนาอะไร ในเมื่อฮว่าฮว่าชอบเล่น งั้นตัวเองต้องเก่งขึ้นมาหน่อย จะได้พาฮว่าฮว่าบินได้
สิ่งหนึ่งที่เขาไม่รู้คือ ตั้งแต่ที่เขารับมือถือของถงฮว่ามา ค่าโชคบนแผงข้อมูลของถงฮว่าก็กลายเป็น 13
ต้องบอกเลยว่า คนที่มีค่าโชคสูงก็มักจะเจอเรื่องไม่คาดฝันมากตามไปด้วย หลังจากจี้ชวนเปิดหีบสมบัติเงินเสร็จ ก็เดินตามปากถ้ำหาทางออก ดันไปเจอทางเข้าดันเจี้ยนลับเข้า ส่วนหลิงอากาศของเขาก็ยังเหลือเวลาอีกไม่น้อย
