“ฉันเหล่าจินไม่พูดอ้อมค้อมกับเธอแล้วกัน พอทำอุปกรณ์ 10 ชิ้นนี้เสร็จ ความชำนาญด้านตัดเย็บของฉันก็น่าจะเต็มพอดี คิดแค่ค่าเหนื่อย ชิ้นละ 50,000 เหรียญอสงไขย”
อุปกรณ์ 10 ชิ้นราคา 500,000 เหรียญอสงไขย ถือว่าถูกจริง ๆ
ถงฮว่าเคยไปถามราคาจากร้านอื่นมาแล้ว หากซื้อวัตถุดิบจากร้าน พวกเขาจะคิดค่าตีขึ้นรูปเพิ่มอีก 10% ของราคาวัตถุดิบ
อย่างวัตถุดิบราคา 2 ล้านเหรียญอสงไขยของร้านเทียนไฉ หากนำไปทำเป็นอุปกรณ์ แค่ชิ้นเดียวก็ต้องจ่าย 2.2 ล้านเหรียญอสงไขย
ถงฮว่าจ่ายเงินอย่างไม่ลังเล
ตามที่ถงฮว่าต้องการ เหล่าจินวัดขนาดแล้ววาดแบบแปลนสไตล์เรียบง่าย 3 ชุดให้เธอดูสด ๆ
ถงฮว่าถูกใจแบบสีขาวที่เข้ากับทุกชุด ไม่หวือหวาก็ไม่เป็นไร ขอแค่มีเอฟเฟกต์ก็พอ เสื้อคลุมเวทของเธอปกปิดอุปกรณ์ที่สวมใส่ไว้ได้ทั้งหมด จึงมองไม่ออกเลยว่าข้างในสวมอะไรอยู่ มีแค่ต่างหู กำไล และรองเท้าที่เห็นได้
หลังเลือกแบบแล้ว ถงฮว่าก็ถามด้วยความสงสัยว่า “แบบแปลนที่คุณวาดพวกนี้ พอทำออกมาแล้วจะเป็นสีขาวเหมือนกันไหม?”
เหล่าจินยกวัตถุดิบไปวางบนตู้ทางขวาของแท่นตีขึ้นรูป ก่อนตอบว่า “ใช่แล้ว นี่เป็นสกิลที่ช่างตัดเย็บระดับสูงเท่านั้นถึงจะปลดล็อกได้ ถ้าเอาวัตถุดิบระดับสุดยอดพวกนี้ให้ช่างตัดเย็บระดับกลางหรือต่ำทำล่ะก็ไม่ได้หรอก นอกจากแบบจะออกมาน่าเกลียดแล้ว ยังต้องระวังวัตถุดิบหายากระเบิดเสียหายด้วย”
ที่แท่นตีขึ้นรูปฝั่งซ้าย เหล่าจินเปลือยแขน ทุบสลับไปมา ค้อนวิญญาณขึ้นลงจนเกิดประกายสีทองระยิบระยับ เศษไฟกระเด็นลงพื้น แต่พอโดนแผ่นหินพิเศษก็สลายไปอย่างรวดเร็ว