แม้หลีเมิ่งจะชะลอท่าทางลงแล้ว แต่ถงฮว่าที่เพิ่งฝึกแบบนี้เป็นครั้งแรกก็ยังรู้สึกว่ามันเร็วเกินไปอยู่ดี
เธอเค้นสมองนึกท่าที่หลีเมิ่งเพิ่งแสดงเมื่อครู่ ก่อนจะเลียนแบบซ้ำหนึ่งรอบ โดยตัดท่าดาบหมุนกลับออกไป
หลีเมิ่งกล่าวว่า “เต้นได้ไม่เลวเลย”
ถงฮว่า: …
หลีเมิ่งเดินฉับ ๆ มาหาถงฮว่า แล้วช่วยปรับท่าทางให้
ค่าสถานะร่างกายของถงฮว่ามีมากพอ เมื่อหลีเมิ่งคอยแก้ท่าให้อย่างต่อเนื่อง ท่วงท่าของเธอก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้าง
ถงฮว่ารู้สึกว่าท่าของตัวเองมีแต่รูปแบบ ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ ไม่คล่องแคล่วเหมือนหลีเมิ่งเลย
ระหว่างเหวี่ยงดาบซ้ำแล้วซ้ำเล่า จู่ ๆ เธอก็นึกแผนการขึ้นมาได้
“เราทำสัญญากันได้ไหม?” ถงฮว่าเก็บดาบแล้วหันไปมองหลีเมิ่ง
หลีเมิ่งหยุดยืน จ้องถงฮว่าด้วยสายตาคมกริบ “สัญญาอะไร?”
ถงฮว่าหยิบม้วนสัญญาออกมา แล้วเขียนด้วยพลังจิต
[เผ่ามนุษย์-ถงฮว่าจะเอาชนะเผ่าหลีหั่ว-หลีเมิ่งภายใน 5 นาทีข้างหน้า
หากล้มเหลว เผ่ามนุษย์-ถงฮว่าจะเชื่อมโยงท่าทางกับเผ่าหลีหั่ว-หลีเมิ่งเป็นเวลา 1 ชั่วโมง และทำพฤติกรรมทุกอย่างให้ตรงกับเผ่าหลีหั่ว-หลีเมิ่ง
หากสำเร็จ เผ่าหลีหั่ว-หลีเมิ่งจะทำพฤติกรรมทุกอย่างให้ตรงกับเผ่ามนุษย์-ถงฮว่าเป็นเวลา 1 ชั่วโมง
ระหว่างการเชื่อมโยง ทั้งสองฝ่ายห้ามทำร้ายตนเองหรือฆ่าตัวตาย ห้ามโจมตีอีกฝ่าย ห้ามนำสิ่งของใด ๆ ออกจากอุปกรณ์เก็บของ และห้ามขโมยอุปกรณ์ของอีกฝ่าย
ผู้ละเมิดสัญญาจะมีพลังลดลงเหลือ 0.000001% และไม่อาจเพิ่มขึ้นได้อีกตลอดกาล]
หลังอ่านจบ ดวงตาของหลีเมิ่งก็เป็นประกาย นี่เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ช่วยให้ถงฮว่าเข้าใจท่วงท่าได้อย่างรวดเร็ว
หลังเซ็นสัญญา ถงฮว่าก็เข้าโจมตีหลีเมิ่งอย่างเต็มกำลัง เธออยากรู้ว่าระหว่างพวกเธอมีช่องว่างมากแค่ไหน