ทันทีที่เดินผ่านทางออก ถงฮว่าก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ที่นี่คือสถานที่เก็บโลงศพ
พื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล นอกจากกรวดทรายกับโลงศพเกือบ 1,000 ใบแล้ว ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นเลย—ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นนอกจากพวกผู้ซื้อ
โลงศพแต่ละใบไม่ได้ปิดฝาสนิท แต่แง้มไว้เพียงครึ่ง ๆ
ที่แปลกคือ ทั้งที่ฝาโลงเปิดอยู่ กลับมองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไร
[โลงศพ: ไม่ทราบข้อมูล]
“มาแล้วหรือ แขกทั้งหลาย” เสียงเลือนรางดังเข้าหู ได้ยินเพียงเสียงแต่ไม่เห็นตัว “เลือกโลงศพสักใบสิ”
ถงฮว่าหันกลับไปมองเล็กน้อย ทางเข้าเบื้องหลังหายไปแล้ว
ส่วนที่นี่ เธอยังไม่พบทางออกในตอนนี้
ถงฮว่าไม่ขยับ จี้ชวนก็ไม่ขยับเช่นกัน
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง “แขกไม่ต้องกังวล เลือกโลงศพสักใบตามใจตัวเอง เมื่อได้รับสิ่งของแล้วก็จะออกจากที่นี่ได้เอง”
ถงฮว่ารู้ดีว่าเรื่องคงไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เธอมองไปยังที่ไกล ๆ—ยังมีเผ่าพันธุ์ต่างถิ่นอีกหลายสิบตัวกระจัดกระจายอยู่
พวกมันกำลังคลำหาทางตามขอบเขตเพื่อหาทางออก
ถงฮว่ากับจี้ชวนไม่ได้เข้าไปปะปน เธอยืนนิ่งสังเกตอยู่เกือบ 3 นาที ก่อนเอ่ยเสียงเบาว่า “อาชวน ได้ยินเสียงอะไรไหม?”
จี้ชวนลังเล “...เหมือนเสียงเข็มนาฬิกาเดิน”
ขณะนั้น ปากทางเดินก็วูบวาบขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะมีเผ่าพันธุ์ต่างถิ่น 3 ตัวเข้ามาอีก
เผ่าพันธุ์ต่างถิ่นรูปร่างคล้ายแมลงที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเงยหน้าขึ้น ถามว่า “เหลือเวลาอีกเท่าไหร่?”
“แขกทั้งหลาย เหลือเวลาอีก 12 นาที” เสียงเลือนรางตอบ
“เร็วเข้า!” เผ่าพันธุ์ต่างถิ่นรูปร่างคล้ายแมลงตะโกนใส่พวกเดียวกันอีก 2 ตัวที่อยู่ข้าง ๆ