ถงฮว่าเลือกพาหนะเป็นฉลามน้ำแข็ง
ส่วนจี้ชวนเลือกเขี้ยวฉลามน้ำแข็ง เตรียมไว้ใช้อัปเกรดเรือ
ปลาก้างหยิบหนังสือสกิลแช่แข็ง ตั้งใจจะมุ่งหน้าบนเส้นทางสายควบคุมให้สุดทาง
เจิ้งจือจางเก็บดาบใหญ่ทันที แล้วเปลี่ยนไปใช้อาวุธอีกชิ้น—หนามกระดูกสันน้ำแข็ง
จวงรั่วฮว่าได้รับแก่นสัตว์อสูรฉลามน้ำแข็งสันคม หลังใช้การ์ดระบุค่าตรวจสอบ เธอก็ถอนหายใจออกมา เมื่อมีมันไว้ทำอุปกรณ์ สักทีนี้ตัวเองคงไม่เปราะบางขนาดนั้นแล้ว...
【ด่านสุดท้ายของชั้นที่สองกำลังจะเริ่ม เลเวลสัตว์อสูร = เลเวลของผู้เล่นทุกคน +60 โปรดเตรียมตัว นับถอยหลัง 3...2...1】
รอบด้านเงียบสนิท
ต้องกำลังจะก่อเรื่องแน่ ๆ
“กัง—กัง—กัง—”
“พรวด...” ปลาก้าง เจิ้งจือจาง และจวงรั่วฮว่ากระอักเลือดออกมาพร้อมกัน หมอกเลือดลอยคลุ้ง ถงฮว่าขมวดคิ้วแน่น เธอเสียโล่ไป 2,000 แต้ม
เธอฟื้นฟูเลือดให้เพื่อนร่วมทีมหลายคนแล้ว แต่ก็ยังหาเงาของสัตว์อสูรไม่พบ
“กัง—กัง—” ทั้งสามกระอักเลือดอีกครั้ง แต่สกิลฮีลของถงฮว่ายังไม่คูลดาวน์เสร็จ
อยู่ที่ไหนกัน...
ดวงตาทั้งห้าคู่กวาดมองหา ทว่ากลับไม่พบร่องรอยแม้แต่น้อย
“กัง—” แสงสีขาววาบขึ้นบนตัวปลาก้าง เจิ้งจือจาง และจวงรั่วฮว่า ครู่ต่อมา ค่าพลังชีวิตของพวกเขาก็ฟื้นกลับมาเต็มหลอด
การโจมตีไม่กี่ครั้งนี้พรากชีวิตพวกเขาไป ไอเทมตายแทนจึงทำงานโดยอัตโนมัติ
จวงรั่วฮว่ามีไอเทมตายแทนเพียงชิ้นเดียว คราวนี้ต่อให้เป็นเซียนก็ช่วยไม่ไหวแล้ว
ใบหน้าของเธอซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริก ในใจเต็มไปด้วยความขลาดกลัว
เมื่อคนใกล้ตาย ในใจไม่มีอะไรอื่น นอกจากคมมีด
จวงรั่วฮว่าอยากด่าตัวเองว่าละโมบเกินไป ทั้งที่ไม่มีฝีมือก็ยังดันทุรังสมัครเข้ามา แล้วยังอยากโทษถงฮว่าอีกว่าเหตุใดถึงไม่รีบรักษาเธอ เหตุใดถึงปกป้องเพื่อนร่วมทีมให้ดีไม่ได้ เหตุใดไม่บอกว่าที่นี่อันตรายขนาดนี้ ทำไมเพื่อนร่วมทีมถึงมีไอเทมตายแทนกันคนละสองชิ้น แต่เธอกลับมีแค่ชิ้นเดียว...
เธอไม่รู้ว่าเจิ้งจือจางก็มีไอเทมตายแทนแค่ชิ้นเดียวเหมือนกัน ในใจจึงโทษทุกคนที่พอจะโทษได้ไปทั่ว