จัดการธุระเรียบร้อยแล้ว ถงฮว่ากับจี้ชวนก็ขึ้นรอกสลิงมุ่งหน้าไปยังเขาลูกที่เจ็ดเพื่อหาเรือ
จี้ชวนเคยปะทะกับฉลามเสือประหลาดตรงชายฝั่งเขาลูกที่เจ็ด น่าจะอยู่แถวนั้น
ทั้งสองเปิดตะเกียงมือถือส่องทาง เดินฝ่าป่าพลางแหวกทางลงจากเขา จี้ชวนสังเกตทิศทางแล้วเดินไปทางซ้าย เรือยังอยู่ที่เดิม แต่ถูกหิมะกลบไปเกินครึ่ง เขาจึงขุดมันออกมา
ถงฮว่าพบว่ายานพาหนะเลเวล 2 ของจี้ชวนไม่เหมือนของเธอ นอกจากมีแคปซูลพักผ่อน 2 ห้องแล้ว หัวเรือยังมีไฟดวงหนึ่งด้วย ไม่ต้องใช้เหรียญอสงไขย ก็สั่งเปิดปิดได้จากห้องบังคับเรือ
【เรือไซลัส: เลเวล 2, ความเร็วในการเดินเรือ: 2 นอต/ชั่วโมง, ค่าความทนทาน: 2000】
ถงฮว่าจำได้ว่าตอนเรือของเธอเลเวล 2 นั้นไม่มีค่าความทนทาน เรือของจี้ชวนดีกว่าของเธอมาก แต่การรวบรวมวัตถุดิบเพื่ออัปเกรดก็ยากกว่ามากเช่นกัน
หลังจัดการเรื่องเรือเรียบร้อย จี้ชวนก็กล่าวลาถงฮว่า
เขาอยากพูดอะไรอีกหลายอย่าง เช่น ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็ให้มาหาเขา หรือไม่ก็ให้ดูแลตัวเองดี ๆ
แต่จู่ ๆ ก็ตระหนักว่าคำพูดพวกนั้นไร้สาระ ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการเพิ่มความแข็งแกร่ง มีเพียงเมื่อแข็งแกร่งขึ้นแล้วเท่านั้น ถึงจะช่วยถงฮว่าได้
เขาจึงกลืนคำพูดที่เหลือลงคอ
“แล้วเจอกันนะ ฮว่าฮว่า” จี้ชวนยืนนิ่งอยู่บนเรือ สายตาอ่อนโยนไล้ผ่านเรือนผมและดวงตาคู่คมที่โค้งขึ้นของเธอ ไม่อาจตัดใจละสายตาได้แม้แต่นิดเดียว
ถงฮวายิ้ม โบกมือให้เขาจากฝั่ง “แล้วเจอกันนะ”
เธอมองออกว่าจี้ชวนกำลังเดือดดาล หลายเรื่องไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ถงฮว่ารู้ว่าเขาจะไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่นอน