มือกินแตงแถวสอง: อันดับหนึ่ง ระวังคนอื่นหมายหัวไว้นะ
เสี่ยวเฉินพลเมืองใจดี: โดดเด่นเกินไปหรือเปล่า
มือกินแตงมาทันที: พูดเหมือนมีใครพลังต่อสู้สูงกว่าอันดับหนึ่งอย่างนั้นแหละ
ตกปลาไม่เคยปวก: คนเดียวไม่ไหว แล้วสองคนล่ะ? สองคนไม่ไหว แล้วสามคนยังจัดการเธอไม่ได้อีกหรือไง?
ชอบกินแตงโมไม่เลือกข้าง: เจ้าเล่ห์จริง ๆ
เล่นไม่ค่อยเป็น: ตกปลาไม่เคยปวก นายมันน่ารังเกียจชะมัด!
เล่นไม่ค่อยเป็น: อย่าปล่อยให้คนอย่างตกปลาไม่เคยปวกชักจูงทุกคนไปผิดทาง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพวกนายจะไม่สังเกตว่าอันดับหนึ่งตั้งใจช่วยทุกคนให้ผ่านวิกฤต
เล่นไม่ค่อยเป็น: ทรัพยากรหายากพวกนี้ ใครจะมีความสามารถเอาออกมาได้ตั้งมากมาย แถมยังขายถูกขนาดนี้อีก?
ตกปลาไม่เคยปวก: แล้วทำไมเธอไม่เอาออกมาตั้งแต่แรก ถ้าเอาออกมาแต่แรก จะมีคนตายตั้งมากมายไปทำไม?
ตกปลาไม่เคยปวก: ทรัพยากรตั้งมากมายอยู่ในมือเธอ ก็มีแต่จะเสียเปล่า!
ตกปลาไม่เคยปวก: ทุกคนไม่คิดแบบนั้นเหรอ?
คำพูดของตกปลาไม่เคยปวกทำให้คนจำนวนมากพากันคล้อยตาม ที่ไหนมีคน ที่นั่นก็มีความขัดแย้ง
คนคนนี้จงใจยุยงให้คนอื่นรวมทีมมาฆ่าเธอ
หึ
หลินซือซือยังคงโต้แย้งอย่างสุดกำลังในห้องแชต
ตกปลาไม่เคยปวก: ฉันพูดผิดตรงไหน? พวกนายทุนแบบนี้ควรตายไปตั้งนานแล้ว มีทรัพยากรอยู่ในมือมากมาย แต่ไม่รู้จักแบ่งปันช่วยเหลือทุกคน รู้ไหมว่ามีกี่คนที่ตายเพราะไม่มีทรัพยากร?
พ่อแกสิ: พูดจาเหลวไหล เอาปลาของนายมาแบ่งฉันก่อนสิ
พ่อแกสิ: ถ้าไม่ให้ฉัน แล้วฉันอดตายขึ้นมา นายต้องรับผิดชอบนะ
ตกปลาไม่เคยปวก: อันดับหนึ่งมีทรัพยากรตั้งเยอะ ก็ไปขอเธอสิ มายุ่งอะไรกับฉัน
……
ถงฮว่าแชตส่วนตัวไปหาหลินซือซือ บอกให้เธออย่าโมโห อย่าไปมีเรื่องกับใครในห้องแชต เดี๋ยวเธอจัดการเอง