10 โมงตรง ถงฮว่าก็ส่งคนตามรายชื่อเข้าไปในดันเจี้ยนลับ
เมื่อเรียกแผนที่ภูมิประเทศของเกาะเหมียนซิงขึ้นมา ก็เห็นจุดสีแดงมากมายในพื้นที่แยกต่างหากแห่งหนึ่ง ทั้งยังขยายภาพเพื่อดูได้ว่าคนข้างในกำลังทำอะไร
「ในดันเจี้ยนลับนี่มีอะไรบ้าง?」
「ในสัญญาเขียนไว้แล้วไม่ใช่เหรอ ว่ามาจับปลาไง」
「น้ำสีฟ้านี่ดูเหมือนมีสรรพคุณพิเศษนะ ในสัญญาก็ไม่ได้เขียนว่าห้ามเอาน้ำกลับไปด้วยนี่นา คิดว่าฉันตักกลับไปสักหน่อยได้ไหม…」
「เฮ้ อย่าหาเรื่องสิ ถ้าจะเอาก็เอาไปเอง ฉันจะตกปลาแล้ว」
「…」
ถงฮว่าไม่ได้ห้าม
ปลาที่แม่น้ำดาราร่วงมีจำนวนมากได้เพราะผลเร่งการขยายพันธุ์ของต้นไม้ดาราร่วง บวกกับการเร่งความเร็วพันเท่าที่ถงฮว่าปรับไว้ หากนำน้ำออกไปจากที่นี่ ก็เป็นแค่น้ำในแม่น้ำธรรมดาที่มีสีต่างออกไปเท่านั้น
บทลงโทษเมื่อผิดสัญญาหนักหนา คนปกติย่อมไม่หาเรื่องใส่ตัวโดยเจตนา
แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนไม่ปกติอยู่บ้าง
「ฉันจับจองที่ตรงนี้ก่อนแล้ว เบียดมาทำไม!」
「เขียนชื่อไว้หรือไง? ฉันจะตกตรงนี้ มีปัญหาไหม!」
「ไอ้**!」
「แกนั่นแหละไอ้**!」
「แกนั่นแหละ!」
「…」
มีสองคนทะเลาะกันเพราะแย่งที่กัน แต่เนื่องจากสัญญาห้ามไว้ จึงไม่มีใครกล้าลงไม้ลงมือ
คนหนึ่งฉวยช่องโหว่ ผลักอีกฝ่ายที่กำลังด่าทออยู่ให้ตกน้ำ
「ตูม!」
「ช่วยด้วย! ฉันว่ายน้ำไม่เป็น…」
ถงฮว่ามองแล้วปวดหัว จำต้องเข้าไปในดันเจี้ยนลับและหิ้วคนที่ตกน้ำขึ้นมา
「อันดับหนึ่ง…ท่านเทพ! แค่ก ๆ… เป็นเขา เขาหาเรื่องก่อน! เขาผลักผม! ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ…」