"พี่ๆ! นั่นหมาป่าแดง!"
"การเล่นต่อจากนี้พี่ๆ ต้องอัดหน้าจอไว้เรียนแบบเฟรมต่อเฟรมเลยนะ!"
"เริ่มสอนเลย!"
พูดจบ เฉินอวี้ก็เปิดกล้องแดงของจี18 เล็งไปที่ข้างกล่องขนส่งทางอากาศอย่างมั่นคง
ส่วนหมาป่าแดงตัวนั้นไม่ได้รู้สึกถึงอันตราย กำลังสไลด์อย่างสนุกสนานไปกินของในภาชนะต่างๆ บนตู้คอนเทนเนอร์
กินไปด้วย พูดไปด้วย
"ฉันหล่อจะตาย!"
แชตเห็นฉากตลกๆ แบบนี้ ก็วิ่งวุ่นกันไปหมด
"หมาป่าแดงอย่าเข้ามานะ! รีบไปจุดอพยพเถอะไอ้บ้า!"
ส่วนมากยังเป็นคำทักท้วง
"ในรอบโหดขนาดนี้ยังเคลียร์แมพได้ ต้องใส่ชุดเกียร์ครบ 6 ชิ้นแน่ ๆ สตรีมเมอร์นี่จะแค่เอาปืนมากรีดเล่น ๆ ให้เขาหรือไง?"
"สตรีมเมอร์ ปืนพกกระบอกนี้จะสู้เขาไหวจริงเหรอ? รอบนี้โหดไม่เบาเลยนะ ถ้ายิงไม่ตายในพริบตาไม่จบเห่รึไง!"
"หมาป่าแดงตัวนี้ต้องมีทีมอยู่แน่ๆ ยิงเขาเสร็จแล้วจะหนียังไง?"
...
ในห้องไลฟ์ของหวังฮ่าวอวี้ ไวส์ ตอนนี้เขาอารมณ์ดีมาก
ไม่ใช่เพราะได้ของจากฮ่าวเทียนเท่านั้น แต่รวมถึงการเล่นสุดเพี้ยนของตัวเองด้วย
เขารู้ดีว่า ถ้าวันนี้ตอนกลางวันคลิปการเล่นของเขาถูกตัดต่อออกมาเป็นคลิปสั้น มันจะต้องเป็นกระแสไม่น้อยเลยทีเดียว
"ฉันหล่อจะตาย!"
เขาเปิดกระเป๋าเป้ ตอนนี้รายได้ของเขาขึ้นไปถึง 7 ล้านแล้ว
ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นเจ้าหมาป่าบิลลี่ ที่พกเข้าเกมมาแล้วยัดไว้ในช่องประกัน เกิดไอเดียปิ๊งขึ้นมา
หยิบเอ็มเจ็ดออกมา เล็งไปที่ทหารโล่ด้านหน้า ยิงไปหนึ่งนัด เขาก็เปิดกระเป๋าเป้อย่างมั่นใจเพื่อตรวจดูเจ้าหมาป่าบิลลี่
แต่ที่น่าอายคือ ทหารโล่ไม่ได้ตาย กลับยิงขาเขาหักซะงั้น
"รอบนี้เป็นบัญชีดำพี่ๆ คงเพราะผมฆ่าเยอะไป ระบบจ้องจับผิดผมชัวร์!"
ไม่นานเขาก็กวาดของบนตู้คอนเทนเนอร์จนเกลี้ยง ลงมาที่พื้น ตั้งใจจะกินกล่องขนส่งทางอากาศใบสุดท้าย