เฉินหย่วนเพิ่งเดินจากไป หนิวไหลก็รีบเรียกเจียงอวิ๋นหลิวมาทันที
คนที่มาพร้อมเจียงอวิ๋นหลิวยังมีลุงฝู พ่อบ้านใหญ่ของขบวนรถ และหัวหน้าฝ่ายทั้งสามคนด้วย
ประตูตู้รถเปิดออก ลมหนาวกรูกระหน่ำเข้ามา
เจียงอวิ๋นหลิวเหวี่ยงสุนัขประหลาดตัวหนึ่งที่มีไอสีดำคลุ้งออกมาจากม้วนภาพ มันตกลงบนทุ่งน้ำแข็งที่อยู่ห่างออกไป 100 เมตร
หนิวไหลที่รอแทบไม่ไหวเหนี่ยวไกทันที ปืนรัวเป็นชุด
นัดเดียวก็ระเบิดหัวสุนัขดำประหลาด ร่างมันฟุบลงกับพื้นแล้วสลายกลายเป็นไอสีดำ กระสุนที่เหลือถือว่าแถมให้
«อย่ายิงหัว ยิงลำตัว»
คราวนี้เจียงอวิ๋นหลิวเหวี่ยงออกมาพร้อมกันสามตัว
«รัว ๆ ๆ!»
«รัว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!»
ในบรรดาสามตัว มีตัวหนึ่งถูกยิงหัวระเบิดเหมือนเดิม ส่วนอีกสองตัวถูกยิงเข้าลำตัวจนเกิดรูโหว่ดำสนิท หมดสภาพจะเคลื่อนไหวในทันที
หนิวไหลตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ «หัวหน้าทีม เราต้องคว้าตัวเฉินหย่วนมาให้ได้! ถ้าได้เขาช่วย รถศึกอัสนีจะไม่ใช่แค่ของตั้งโชว์อีกต่อไป!»
หนิวไหลกระโดดลงจากรถศึกอัสนี «ผมจะไปเรียกเขามาเดี๋ยวนี้!»
สวี่หงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินชื่อเฉินหย่วนแล้วรูม่านตาก็หดวูบ หรือว่าที่กระสุนสังหารพวกประหลาดได้ เป็นเพราะเฉินหย่วนกันแน่?
เจียงอวิ๋นหลิวยกมือห้ามหนิวไหล «เรื่องนี้นายไม่ต้องยุ่ง ฉันมีแผนของฉัน»
«ได้!»
หนิวไหลเชื่อใจเจียงอวิ๋นหลิวอย่างหมดหัวใจ ไม่มีใครสั่นคลอนความเชื่อนั้นได้
เมื่อหัวหน้าทีมพูดแบบนี้ เขาก็เชื่อว่าเรื่องกระสุนพลังงานต้องสำเร็จแน่นอน
ถึงตอนนั้น รถศึกอัสนีที่เขาสร้างก็จะไม่ใช่ของเอาไว้โอ้อวดหรือใช้เดินทางอย่างเดียวอีกแล้ว แต่ยังเข้าร่วมการต่อสู้ได้ด้วย