“ไม่มี”
“ลึกลับขนาดนั้นเลย?”
“ใครจะรู้ล่ะ บางทีเธออาจกลัวว่าจะเผยตัว พวกเราเลยกรูกันเข้าไปตื๊อไม่เลิกก็ได้”
เฉินหย่วนกลับไม่คิดเช่นนั้น จากเรื่องที่ส่งเสื้อผ้ามาให้ก็เห็นได้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนละเอียดรอบคอบ ไม่ธรรมดาแน่ การตื๊อไม่เลิกราอย่างหน้าด้าน ๆ แบบนั้นคงทำให้เธอกลัวไม่ได้หรอก
หรือว่าราคาที่ต้องจ่ายของลำดับพลังคือการต้องรักษาความลึกลับไว้?
วินาทีถัดมา เฉินหย่วนก็อดหัวเราะไม่ได้ เขาส่ายหน้า ตัวเองคงถูกพี่น้องคู่นี้ทำเอาประสาทไปแล้ว ถึงได้คิดถึงแต่ราคาที่ต้องจ่ายของลำดับพลังอยู่เรื่อย
หรือเธออาจแค่ไม่ชอบความครึกครื้น ชอบอยู่คนเดียวเฉย ๆ ก็ได้?
ทุกคนแลกของกันเสร็จแล้ว ต่างก็ถูไม้ถูมือ เตรียมเอาวัสดุพิศวงที่แลกออกไปกลับมาหาให้ได้เป็นสองเท่า
หลี่จ้งซานก็เช่นกัน
“พี่เฉิน ลุงมีดบินสภาพเป็นยังไงบ้าง?”
“ดีมาก”
“งั้นก็ดีเลย! วันนี้เราจะไปล้างบางเมืองฉางซิงกับหัวหน้าผู้ยิ่งใหญ่ของพวกเรา!”
เจียงอวิ๋นหลิวกำป้ายอาญาสิทธิ์สีเลือดไว้แน่น ก่อนจะถ่ายเทพลังเหนือธรรมชาติเข้าไป เมื่อเขานึกสั่ง รถไฟก็เริ่มเคลื่อนตัว หนิวไหลเองก็ขยับตามไปด้วย
ภายใต้การควบคุมของหัวรถจักรสีเลือดกับหนิวไหล รถไฟที่ยาวเกือบ 1 กิโลเมตรก็ล้อมเป็นวงกลมขนาดใหญ่ โดยมีตู้โดยสารตู้สุดท้ายเป็นจุดศูนย์กลาง แม้รูปทรงจะไม่ค่อยสม่ำเสมอนัก แต่ก็เป็นวงกลมจริง ๆ
ถ้าเป็นก่อนวันสิ้นโลก ต่อให้มีใครบอกว่ารถไฟสามารถล้อมเป็นวงกลมได้โดยไม่ต้องวิ่ง ทุกคนก็คงคิดว่าเขาบ้า เพราะมันเป็นไปไม่ได้ ขัดต่อหลักวิทยาศาสตร์โดยสิ้นเชิง
แต่ตอนนี้ เมื่อมีของวิเศษและผู้เหนือธรรมชาติสายช่างกลควบคุม สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ก็กลับเป็นไปได้
จากนั้นเจียงอวิ๋นหลิวก็โบกมือ สุนัขดำสิ่งพิศวงเหล่านั้นวิ่งไปยังครึ่งวงกลมด้านหลังรถไฟ กระจายตัวออกเป็นรูปพัด คอยคุ้มกันครึ่งวงกลมด้านที่รถไฟไม่ได้หันหน้าเข้าหาตัวเมืองไว้ด้านหลัง