หลี่กวงเหว่ยยกมือปลอบ พร้อมส่งสัญญาณให้ผมรู้ว่าเข้าใจแล้ว
จากนั้นก็หันไปถามเหลยคุนอีกครั้ง «แล้วตอนนี้นายคิดจะเอายังไง?»
เหลยคุนก้มหน้าก้มตา «พี่หลี่ ผมไม่ใช่คนไร้เหตุผล ในเมื่อน้องสาวของผมชอบเขาจากใจจริง ขอแค่เขาแต่งงานกับน้องสาวผม แล้วชดเชยค่าเสียหายทางใจให้เธอสักก้อนก็พอ»
«จะชดเชยยังไง?»
«แบ่งวัสดุพิศวงให้ครึ่งหนึ่งแล้วกัน ผมเชื่อว่าน้องสาวของผมต้องสัมผัสได้ถึงความจริงใจในการขอโทษของเขาแน่»
«ได้»
หลี่กวงเหว่ยถึงค่อยมองเฉินหย่วนตรง ๆ «ได้ยินหมดแล้วใช่ไหม ก็ทำตามนี้ มีปัญหาอะไรไหม?»
ตอนนี้ผมมองออกแล้วว่าอีกฝ่ายจงใจพุ่งเป้ามาที่สวี่หรูเมิ่งล้วน ๆ พอรู้ว่าผมเข้าร่วมฝ่ายของสวี่หรูเมิ่ง ก็ไม่แม้แต่จะแสดงละครต่อแล้ว ตั้งใจมาหาเรื่องผมแต่เช้าตรู่ เพื่อจะตบหน้าสวี่หรูเมิ่งอย่างแรง
ส่วนเป้าหมายก็แน่นอนว่าเพื่อแสดงให้ผู้เหนือธรรมชาติหน้าใหม่ที่เพิ่งตื่นพลังเห็น
เบิกตาดูให้ชัด ๆ ว่าในขบวนรถนี้ ใครคือคนที่มีอำนาจรองจากหัวหน้าทีม
เลือกข้างผิด ก็ต้องจ่ายราคา
«คุณตัดสินใจไปหมดแล้ว ผมจะมีความเห็นอะไรได้?»
«รู้เรื่องดีนี่» หลี่กวงเหว่ยพอใจ «งั้นเอาวัสดุพิศวงออกมา»
«ไม่มีปัญหา»
ผมตอบอย่างไม่อิดออด แล้วหันหลังเตรียมไปเอาของ
หลี่จ้งซานมองจนงง รีบเข้ามาขวาง «เดี๋ยวก่อนพี่ชาย สมองนายรวนหรือไง? จะให้จริง ๆ เหรอ?»
ผมยักไหล่ «ทำไงได้ สถานการณ์บีบคั้น»
«มีพี่เมิ่งหนุนหลังอยู่ จะกลัวอะไร?»