หลี่จ้งซานตบไหล่กัวหย่งเบา ๆ “พี่หวังเป็นคนมีฝีมือ ผมนับถือเขา! นายไม่ต้องกังวลมากหรอก หัวหน้าทีมก็พูดแล้วไม่ใช่เหรอว่าหลังเรื่องนี้จบ จะชดเชยให้ได้ทุกอย่าง พวกนายก็แค่เอา【ยาเหนือธรรมชาติ】ไป จนกว่าจะเลื่อนกลับไปเป็นลำดับพลัง 2 ได้อีกครั้ง!”
หลี่จ้งซานลดเสียงลง “อย่าไปเกรงใจเขาเด็ดขาด ฟังผมนะ ตอนนี้ยังรีดเขาได้ก็รีบรีดให้หนัก พลาดโอกาสนี้ไปแล้วจะไม่มีอีก ต่อไปตอนใช้วัสดุมาแลกของ เชื่อผมเถอะ พวกนายจะเสียดายจนแทบกระอักเลือด”
พูดจบ หลี่จ้งซานก็รู้สึกเหมือนเจียงอวิ๋นหลิวกำลังมองมา จึงสะดุ้ง รีบส่งสายตาถามเฉินหย่วนว่าเขาได้ยินหรือเปล่า
เฉินหย่วนกลอกตามองเขา แต่ก็เห็นด้วยว่าคำแนะนำของหลี่จ้งซานมีเหตุผล เฮอะ ๆ!
“พอได้แล้ว นายยังไม่ได้ฆ่าใครสักหน่อย เขาอุตส่าห์มาช่วยด้วยความหวังดี นายยังจะมาน้อยใจอีกเหรอ? เรื่องนี้จบแค่นี้ ต่อไปห้ามใครพูดถึงอีก”
เจียงอวิ๋นหลิวคร้านจะฟังต่อ จึงตัดสินให้เรื่องยุติลงทันที
หนูเขี้ยวน้ำแข็งระดับสามตัวนั้น นายเป็นคนทำให้บาดเจ็บหรือไง?
เถี่ยเฟิงต่างหากที่ฟันมันบาดเจ็บ
แค่เก็บผลประโยชน์ยังทำไม่เป็น ยังกล้ามาฟ้องอีก
น่าขัน!
ซ่งเวยเวยหมุนตัวเดินจากไป ไม่แม้แต่จะชายตามองหลี่กวงเหว่ย
หวังเทาแค่สูญเสียลำดับพลังไปเท่านั้น ถ้าเขาตาย เรื่องคงไม่จบแค่แย่งวัสดุพิศวงแน่
ยังจะเป็นรองหัวหน้าทีมอีกเหรอ? ขี้ขลาดรักตัวกลัวตายแบบนี้ คู่ควรด้วยหรือไง?
ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นมาหาหลี่กวงเหว่ย แล้วกระซิบข้างหู