“เป็นอะไรไป? หรือว่าบรรพบุรุษตระกูลเฉินของเราส่งควันเขียวพวยพุ่งขึ้นจากสุสานจริง ๆ นายก็ปลุกพลังได้แล้ว?” เฉินหย่วนเองก็ตื่นเต้น “มาก”
“อืม ผม... ผมปลุกพลังได้แล้ว!”
เฉินตงยังรู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่
เขากลัวว่านี่จะเป็นเรื่องไม่จริง
ร่างกายเกร็งแน่น
กลัวว่าถ้าขยับแม้แต่นิดเดียว ความฝันจะสลายไป!
เฉินหย่วนดีใจจนโอบไหล่เขาไว้ “จริงเหรอ?”
“จริง! ผมปลุกลำดับพลังผู้เลี้ยงสัตว์เทพได้แล้ว!”
เขาขยับตัวแล้ว!
แต่ข้อมูลลำดับพลังในหัวไม่ได้หายไป!
ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง!
จริงทุกอย่าง!
เขาปลุกพลังได้จริง ๆ!
โจวซานสือหันไปมองซูฉิงทันที และสังเกตเห็นความผิดปกติในแววตาของเธอ
ดวงตาซูฉิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแบบ “เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ”
ต้องเป็นน้ำขวดนั้นแน่!
เป็นเพราะพี่หย่วน!
เฉินตงไม่ได้ปลุกพลังขึ้นมาเอง แต่ปลุกพลังได้หลังดื่ม【ยาปลุกพลังลำดับ】!
มีคนในทีมขึ้นรถแล้ว!
คนต่อไปก็ถึงคิวซูฉิง!
แม้ซูฉิงจะไม่เคยต่อรองกับเฉินหย่วนเรื่องลำดับคิว และขอให้เขายืนยันว่าเธอจะได้เป็นคนถัดจากเฉินตง แต่จากความเข้าใจที่เธอมีต่อเฉินหย่วน ขอแค่เธอไม่ทำตัวมีปัญหา เชื่อฟัง และเอาใจเขาให้เต็มที่
โอกาสที่คนถัดไปจะเป็นเธอก็สูงถึง 99 เปอร์เซ็นต์!
ดังนั้นความตื่นเต้นของซูฉิงในตอนนี้ นอกจากจะดีใจที่เดาถูกแล้ว ยังตื่นเต้นเพราะคิดว่าคนต่อไปคือเธอด้วย!
ส่วนสองพี่น้องหลี่หลงกับหลี่หู่ หลังหายตกตะลึงในตอนแรก ก็รีบแสดงความยินดีกับเฉินตงจากใจจริง ทั้งคู่โอบเขาไว้แล้วตบหลังแรง ๆ พลางพูดว่า “ยินดีด้วย! ในที่สุดสวรรค์ก็ไม่ทอดทิ้งนาย!”
ไม่ว่าจะเป็นขบวนรถก่อนหน้านี้หรือขบวนรถตะวันออก เฉินตงก็มีชื่อเสียงดีมาโดยตลอด ทั้งการปฏิบัติต่อคนอื่นและการทำงาน ล้วนไม่มีอะไรให้ตำหนิ