เจียงอวิ๋นหลิวเข้าใจความหมายของน้องสาว
เขี้ยวหมาป่า กรงเล็บหมาป่า และกระดูกกระดองเต่าพวกนั้นล้วนเป็นของแข็งทั้งนั้น ไม่แน่ว่ามีดบินอาจกินเข้าไปหมดแล้ว
ก็เมื่อกี้เธอยังพูดเองว่า วันนี้มีดบินของเขาไม่ใช่ของวิเศษธรรมดาอย่างเห็นได้ชัด
ความคมของมันน่าทึ่ง ตรงกับลักษณะของของวิเศษคู่กาย
เจียงอวิ๋นหลิวกล่าวอย่างจริงจังว่า “ก่อนหน้านี้ฉันไม่คิดแบบนั้น แต่ตอนนี้รู้สึกว่ามีโอกาสเป็นไปได้จริง ๆ!”
“หมอนั่นไม่ได้ร่วมมือกับหลี่จ้งซานและหงเสี่ยวเทียน หาวัสดุมาหลายร้อยชิ้นหรอกเหรอ?”
“ตอนลุงฝูไปเก็บส่วนที่ต้องส่งมอบ หลี่จ้งซานกลับหน้าด้านหน้าทนบอกว่าตัวเองชอบสีเขียวมาตั้งแต่เด็ก ขอเก็บฟันหน้าทั้งหมดไว้ให้พวกเขาได้ไหม”
“ฉันว่าเหมือนหลี่จ้งซานจะรู้ว่ามีดบินเป็นของวิเศษคู่กาย ถึงได้ตั้งใจช่วยหมอนั่นขอฟันหน้า”
เจียงอวิ๋นซียิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น โอกาสที่จะเป็นของวิเศษคู่กายก็สูงมากจริง ๆ สินะ? ว่าไง พี่ชายคนเก่งของฉัน รู้สึกกดดันขึ้นมาบ้างหรือยัง?”
“เขาน่ะเหรอ?” เจียงอวิ๋นหลิวเบ้ปาก “มีดบินห่วย ๆ นั่นตอนนี้ต่อให้เก่งสุดก็ได้แค่อันดับเจ็ดหมื่น อยากไล่ตามภาพวาดของฉัน ยังอีกไกล”
“ต่อให้ตอนนี้ฉันไม่กลืนกินอะไรแล้วอยู่นิ่ง ๆ เขาก็อาจต้องใช้เวลาสองปีกว่าจะตามทัน”
“แต่ภาพวาดของพี่ใช้เวลาแค่เจ็ดเดือน ก็ไต่ขึ้นมาอยู่อันดับนี้แล้วนะ” เจียงอวิ๋นซีเตือนว่าอย่ามั่นใจเกินไป
เจียงอวิ๋นหลิวไม่ฟัง ยืนยันว่าตัวเองมั่นใจแบบนี้แหละ เหตุผลที่มั่นใจก็เพราะ...