เมื่อทุกคนมาพร้อมหน้ากันแล้ว หัวหน้าหมู่ก็ล้วงเงินตัวเองออกมาซื้อมันเทศมาแจกคนละหัว “ทุกคน เรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน พวกเรากินมื้อเย็นไม่ทัน งั้นขบมันเทศรองท้องกันไปก่อน”
พวกผู้ชายต่างงุนงง กำลังจะเอ่ยถาม ลู่เอ้อก็ขัดขึ้นเสียก่อน “ชุนหัว ฝูกุ้ย ขบมันเทศกันก่อน ขบเสร็จแล้วฉันจะค่อย ๆ เล่าให้ฟัง”
หลอชุนหัว เย่ฝูกุ้ย และคนอื่น ๆ เห็นลู่เอ้อพูดเช่นนี้ ก็ไม่สะดวกจะถามต่อ
ทุกคนถือมันเทศมานั่งล้อมวงบนขั้นบันไดหน้าสำนักงานหมู่ แล้วกัดกินมันเทศกันคำโต ๆ
วันนี้ลูกชายคนเล็กของเลขาพรรคหมู่บ้านกลับมา ทั้งครอบครัวกำลังรอเขากลับไปกินข้าว
ตอนที่ลู่เอ้อออกไปเรียกคน เขาก็กลับบ้านไปแล้ว...
ก่อนกลับ เขาฝากหัวหน้าหมู่ไว้ว่า หลังสามทุ่มจะพาลูกชายคนเล็กมาด้วย
ลูกชายคนเล็กของเลขาพรรคหมู่บ้านชื่อเย่ลี่เฉิง เป็นทหารอยู่ในกองทัพ หากหลิวเอ้อร์ก่อเหตุปล้นปลาจริงในคืนนี้ มีเขาช่วยก็จะทำงานได้ง่ายขึ้นมาก
ทางบ้านลู่ ยายลู่ทำอาหารเย็นเสร็จแล้ว เห็นลู่เอ้อยังไม่กลับมาเสียที จึงให้ซ่งอวี่ไปเรียกเขาที่สำนักงานหมู่
แต่ซ่งอวี่รู้จักลู่เอ้อดี เขาไปที่หมู่ตอนมื้อเย็นจนป่านนี้ยังไม่กลับมา แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญให้จัดการแน่
ตอนนี้เธอไปก็ช่วยอะไรไม่ได้ มีแต่จะกลายเป็นภาระของเขา
เธอจึงปฏิเสธคำขอของยายลู่อย่างสุภาพ แล้วบอกให้ทุกคนกินข้าวกันเลย ไม่ต้องรอลู่เอ้อ
หลังกินข้าวเย็น ยายลู่ก็บ่นกับตาลู่เป็นการส่วนตัว “คุณดูสิ ปกติลู่เอ้อรักเมียจะตาย พอให้เมียไปเรียกคนสักคนกลับไม่ยอมไป”