ขณะที่พี่สะใภ้ตระกูลซ่งกำลังทำกับข้าว ซ่งอวี่กับลู่เอ้ออยากเข้าไปช่วยในครัว แต่กลับถูกไล่ออกมา
“ไป ๆ ไป ครัวเล็กนิดเดียว พวกคุณสองคนเข้ามาแล้ว ฉันจะหันตัวยังลำบาก”
คำพูดนี้ไม่ได้เกินจริงเลย เพราะตอนนี้บ้านพักของหลายโรงงานยังไม่มีห้องครัว ต้องตั้งเตาทำอาหารไว้ตรงทางเดินด้านนอกกันเลยทีเดียว
บ้านพักของโรงงานเครื่องจักรก็ไม่ได้มีห้องครัวกันทุกบ้าน มีแค่บ้านตระกูลซ่งที่ได้ห้องมาสามห้อง จึงมีครัวเล็ก ๆ ติดมาด้วย
ซ่งฟู่พูดไว้แล้วว่า รอน้องเสี่ยวตี้แต่งงานเมื่อไร ที่บ้านจะแบ่งแยกครอบครัวกัน ไม่อย่างนั้นก็อยู่กันไม่ไหวแล้ว!
ตอนนี้ลูกของพี่ใหญ่ลู่กับภรรยายังนอนในห้องของซ่งอวี่ได้ แต่พอลู่เอ้อแต่งงานแล้วมีลูก ก็จะไม่มีที่อยู่กันอีก
บ้านตระกูลสวินที่อยู่ชั้นบน แม้จะกินข้าวด้วยกัน และเด็ก ๆ ก็มีหวังซิ่วเหมย์ช่วยเลี้ยงดู แต่พวกเขาแบ่งแยกครอบครัวกันมานานแล้ว
พี่ใหญ่ตระกูลสวินไม่ได้รับการจัดสรรบ้านจากโรงงาน จึงอยู่กับผู้เฒ่าทั้งสอง พวกเขาได้ห้องมาสามห้องเหมือนกัน อยู่กันได้สบาย ๆ
คนรองตระกูลสวินกับภรรยาเป็นคนงานของโรงงานเครื่องจักร หลังแต่งงานก็ไม่ได้ยื่นขอบ้านทันที
เพราะคู่สามีภรรยาที่ยังไม่มีลูก โรงงานจะอนุมัติบ้านให้แค่ห้องเดียว
จนกระทั่งลูกของทั้งคู่เกิดมา คนรองตระกูลสวินจึงนำหนังสือรับรองแบ่งแยกครอบครัวและแยกทะเบียนบ้านไปยื่นขอบ้านสองห้องกับโรงงาน
เพื่อให้ได้บ้านสองห้อง บ้านตระกูลสวินต้องวิ่งเต้นฝากเส้นสายอยู่หลายรอบ ทั้งยังส่งของขวัญไปไม่น้อย ถึงจะสมหวัง
สามีภรรยาคนรองตระกูลสวินเป็นคนงานทั้งคู่ ปกติเด็ก ๆ อยู่ที่โรงเรียนได้ แต่ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนและฤดูหนาวก็ต้องอยู่บ้าน หรือไม่ก็ไปอยู่ที่สวนเด็ก ซึ่งพวกเขาไม่วางใจ