【การจับคู่เกมนักล่ารอบใหม่กำลังจะเริ่มต้น】
เสียงระบบเย็นเยียบดังก้องไปทั่วห้องเรียน
เหล่านักเรียนพากันแตกตื่นขึ้นมาทันที
“มาอีกแล้วเหรอ? เดือนก่อนคนห้องข้าง ๆ ตายไปครึ่งห้อง เกมผีนี่จะไม่จบไม่สิ้นกันเลยหรือไง!”
“หมอนั่นที่สุ่มได้ซัคคิวบัสครั้งก่อน วันรุ่งขึ้นกลายเป็นศพแห้งกรังไปเลย”
“ขออย่าให้เป็นฉันเลย ฉันยังไม่อยากตาย!”
“เกมนี้พลาดไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว ไม่ยุติธรรมเกินไปแล้ว”
“สวรรค์โปรดคุ้มครอง ขอให้ฉันสุ่มได้การ์ดตัวละครระดับเอส!”
เสียงบ่นกับเสียงอธิษฐานดังปะปนกัน
หลินโม่ นั่งอยู่แถวหลังสุด มองท้องฟ้าหม่นมัวด้านนอกผ่านหน้าต่าง
โลกใบนี้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไร แต่หลังจากทุกคนบรรลุนิติภาวะ ก็มีโอกาสถูกดึงเข้าไปใน【เกมนักล่า】อันโหดร้าย
สุ่มการ์ดตัวละคร รับความสามารถพิเศษ แล้วออกไปล่าเป้าหมายที่ระบบกำหนดให้
หากชนะ ก็จะได้รับทั้งทรัพย์สินและสถานะ บางคนถึงขั้นยืดอายุขัยและเลื่อนชั้นทางสังคมได้
หากแพ้ ก็มีแต่ต้องตาย
【เริ่มคัดเลือกนักล่าจากผู้บรรลุนิติภาวะ】
เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง
“จบเห่แล้ว ฉันถูกเลือก!” เด็กสาวคนหนึ่งที่นั่งแถวหน้าร้องไห้ออกมาทันที
“กลัวอะไร ถ้าได้การ์ดระดับเอสดี ๆ ละก็ ฉันก็ทะยานขึ้นฟ้าได้เลย!” บางคนมีสีหน้าคลั่งไคล้
ม่านแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินโม่ บนนั้นคือรูปใบหน้าของเขาเอง
เมื่อเทียบกับความตื่นตระหนกของเพื่อนร่วมชั้น เขากลับสงบนิ่งกว่ามาก
การถูกเลือกใช่ว่าจะเป็นเรื่องเลวร้ายเสมอไป
มันอาจเป็นจุดเปลี่ยนให้ชีวิตพลิกผันก็ได้
ครูประจำชั้นบนแท่นบรรยายเคาะกระดานดำ “เงียบก่อน นักเรียนที่ถูกเลือกอย่าเพิ่งตื่นตระหนก โชคก็เป็นส่วนหนึ่งของความสามารถเหมือนกัน”
【เหล่านักล่าทุกท่าน โปรดเริ่มสุ่มการ์ดตัวละครของท่าน】
ม่านแสงแตกสลาย กลายเป็นด้านหลังการ์ดหลากสีสันนับไม่ถ้วน ลอยอยู่ตรงหน้าผู้ที่ถูกเลือก
การสุ่มการ์ดเริ่มขึ้นแล้ว
“ฉันได้การ์ดนักปรุงยาพิษปลิดชีพระดับซี หรือว่าความสามารถของฉันคือพ่นพิษ?”
“ของฉันเป็นนักต้มตุ๋นระดับบี ให้ฉันปลอมตัวเป็นสิบแปดมงกุฎเหรอ?”
“บ้าจริง ฟ้าถล่มแล้ว! ความสามารถของฉันคือควบ... ควบคุมอึเนี่ยนะ!”
“ทำไมฉันถึงได้การ์ดฆาตกรยามค่ำคืนฝนตก ระดับอี ตัวละครนี่ฟังดูไม่เหมือนคนดีเลย...”
บางคนโห่ร้องด้วยความยินดี บางคนผิดหวัง ขณะที่บางคนร่ำไห้อย่างสิ้นหวัง
การ์ดของคนส่วนใหญ่ธรรมดามาก
ถึงตาหลินโม่ เขามองม่านแสงตรงหน้าซึ่งมีเพียงตัวเองที่เห็น
เขาสูดหายใจลึก ๆ แล้วยื่นมือไปแตะการ์ดใบหนึ่ง
แสงสีแดงคล้ำวาบขึ้น
การ์ดพลิกกลับ เผยให้เห็นชายหนุ่มรูปงามในชุดสูท ผมดำดวงตาแดง
แววตาของชายหนุ่มลึกล้ำเย็นชา ราวกับกำลังก้มมองสรรพชีวิต
【ชื่อตัวละคร: ยางามิ ไลท์】
【ระดับ: ???】
【ผลงานต้นฉบับ: สมุดมรณะ】
【ความเข้ากันได้กับตัวละคร: 17%】
เมื่อเห็นการ์ดที่สุ่มได้ หลินโม่ก็ทบทวนสารบบตัวละครที่เป็นที่รู้จักและตรวจสอบได้ในโลกนี้อย่างรวดเร็ว
เขามั่นใจเต็มร้อยว่าไม่มีข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับ “ยางามิ ไลท์” หรือ “สมุดมรณะ” เลย
ครูบนแท่นบรรยายปลอบนักเรียนด้านล่าง “นักเรียนที่สุ่มได้การ์ดระดับต่ำก็อย่าเพิ่งท้อแท้ การ์ดยังมีศักยภาพในการเติบโต ลองเพิ่มความเข้ากันได้ดูให้มากที่สุด บางทีอาจมีทางพลิกสถานการณ์ก็ได้”
นักเรียนชายคนหนึ่งถามว่า “ถ้าความเข้ากันได้กับตัวละครต่ำกว่า 60% ก็หมดประโยชน์แล้วใช่ไหมครับ?”
ครูอธิบายว่า “ความเข้ากันได้ต่ำกว่า 60% หมายความว่าคุณยังเข้ากับตัวละครในการ์ดได้ไม่ดีพอ ต้องพยายามสวมบทบาทเป็นตัวละครในการ์ดให้มากที่สุด ถึงจะเพิ่มความเข้ากันได้ได้!”
การ์ดยางามิ ไลท์ที่หลินโม่สุ่มได้มีความเข้ากันได้เพียง 17%
ถ้าพูดตามคำของเพื่อนร่วมชั้น ความเข้ากันได้ต่ำขนาดนี้ก็ไม่ต่างจากส่งตัวเองไปตาย
หลินโม่เองก็มึนงงอยู่บ้าง ไม่แน่ใจว่าจะเพิ่มความเข้ากันได้กับตัวละครได้หรือไม่
ในชั่วขณะที่เขากำลังสงสัย กระแสข้อมูลสายหนึ่งก็พุ่งเข้าสู่สมอง
มันคือคุณลักษณะของยางามิ ไลท์
ความสามารถในการใช้ตรรกะและอนุมานขั้นสุดยอด การชิงไหวชิงพริบทางจิตวิทยาอย่างเหนือชั้น และการสังเกตสีหน้าแววตาอันละเอียดอ่อนอย่างเฉียบคม
รวมถึง... เหตุผลอันเด็ดขาดเย็นชาจนน่าขนลุก!
หลินโม่หลับตาลง ลมหายใจที่เคยกระชั้นเพราะความตื่นเต้นสงบลงในชั่วพริบตา
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็ราวกับกลายเป็นคนละคน
มุมปากของเขากดต่ำลงเล็กน้อย ดวงตาที่เคยใสกระจ่างกลับลึกล้ำและเย็นชา แผ่ความรู้สึกสุขุมเด็ดขาดราวกับไม่แยแสทุกสิ่ง
ไม่ว่าจะท่วงท่าหรือสีหน้า ล้วนเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ทันใดนั้น
สมุดปกดำเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะเรียนของหลินโม่จากความว่างเปล่า
บนปกพิมพ์ตัวอักษรภาษาอังกฤษสีขาวไว้ว่า DEATH NOTE
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในสมองของเขาเพียงลำพัง
【ความสามารถพิเศษ: สมุดมรณะ】
【กฎที่ปลดล็อกในขณะนี้: 7%】
【กฎข้อที่หนึ่ง: ผู้ที่มีชื่อถูกเขียนลงในสมุดมรณะจะต้องตาย】
【กฎข้อที่สอง: ขณะเขียนชื่อ ต้องนึกถึงใบหน้าของเป้าหมาย】
【กฎข้อที่สาม: หลังเขียนชื่อ หากไม่ระบุสาเหตุการตายภายใน 40 วินาที เป้าหมายจะเสียชีวิตจากภาวะหัวใจหยุดเต้น】
【หมายเหตุ: เพิ่มความเข้ากันได้กับตัวละคร เพื่อปลดล็อกสิทธิ์การใช้กฎอื่น ๆ ของสมุดมรณะ】
ปลายนิ้วของหลินโม่ลูบผ่านปกสีดำ ประกายคมกริบวาบผ่านดวงตา
จางเหว่ย เพื่อนร่วมโต๊ะร่างอ้วนมองหลินโม่
“พี่โม่ นายเลือกการ์ดอะไร?”
ความสามารถปลอมตัวของการ์ดยางามิ ไลท์เปิดใช้งานทันที หลินโม่กดมุมปากลง แสร้งทำหน้าเศร้าแล้วตอบว่า
“การ์ดขยะใบหนึ่ง ไม่มีแม้แต่ระดับ”
จางเหว่ยมีสีหน้าประหลาดใจ “งั้นฉันก็ยังดีกว่านายนิดหน่อย แต่ยังมีโอกาสนะ ขอแค่เลือกเหยื่อที่ระดับต่ำได้ ก็ยังพอมีหวังรอดจากเกมรอบแรก”
ขณะนั้นเอง เสียงระบบก็ขัดจังหวะความวุ่นวายในห้องเรียน
【นักล่า โปรดเลือกเป้าหมายของท่าน】
การ์ดเป้าหมาย 12 ใบปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินโม่
นักเรียนคนอื่น ๆ ต่างก็ยื่นมือออกไปเลือกการ์ดเป้าหมาย
“เยี่ยมเลย! เป้าหมายที่ฉันต้องล่าระดับซี เป็นคนธรรมดาชื่อฮันนิบาล รอบนี้รอดแน่!”
“ทำไมถึงจัดสัตว์ปรสิตระดับบีมาให้ฉัน ระบบเฮงซวยนี่จงใจเล่นงานฉันชัด ๆ!”
“ฉันไม่อยากตาย... เป้าหมายของฉันเป็นตัวทดลองที่หนีออกมาจากสถานกักกันสิ่งผิดปกติ ฉันต้องโดนฆ่ากลับแน่...”
บางคนดีใจ บางคนบ่น ขณะที่บางคนกลัวจนตัวสั่นไปทั้งร่าง
หลินโม่เงยหน้าขึ้น กวาดตามองการ์ดเรียงแถว แล้วแตะเปิดใบหนึ่งตามใจชอบ
การ์ดพลิกกลับ
บนการ์ดเป็นเด็กสาวในชุดนักเรียน
ผมยาวสีดำ ผิวขาวซีดผิดปกติ ใต้หน้าม้าตรงคือดวงตาคู่ใสสะอาดแต่ชวนให้รู้สึกประหลาด
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือไฝสีดำใต้หางตา ราวกับหยาดน้ำตา
งดงาม เย้ายวน และมีเสน่ห์เย็นชา
【เป้าหมายการล่า: คาวาคามิ โทมิเอะ】
【ระดับอันตราย: เอสเอสเอส】
【ระยะเวลาภารกิจ: 30 วัน】
【ภารกิจล้มเหลว: เสียชีวิต】
ตัวอักษรสีแดงเลือดขนาดใหญ่สว่างวาบบนม่านแสง
หลินโม่เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ
นี่มันโชคบ้าบออะไรของเขากัน?
ระดับเอสเอสเอส? ล้อเล่นหรือไง!
เริ่มเกมมาก็เจอระดับนรกเลยหรือ?
เขาสุ่มได้สัตว์ประหลาดแบบไหนกันแน่?
เกรงว่าแค่เกมล่ารอบแรกก็คงเอาชีวิตไม่รอดแล้ว
มือที่กำสมุดของหลินโม่กระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย
แต่ดวงตาเรียวยาวของเขาหรี่ลงเล็กน้อย สติอันเยือกเย็นเด็ดขาดแบบยางามิ ไลท์เปิดใช้งานทันที ประกายคมกริบวูบไหวในดวงตา
ตายงั้นหรือ?
เขาเองก็คิดว่าตัวเองอาจจะตายจริง ๆ
แต่...
เขาก้มมองสมุดมรณะในมือ
จู่ ๆ ความคิดเหลวไหลอย่างหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในสมอง
ในเมื่อสมุดเล่มนี้เป็นของจริง
ขอเพียงรู้ชื่อและรูปร่างหน้าตา
ก็เท่ากับกุมความเป็นความตายของมนุษย์ไว้ในมือไม่ใช่หรือ?
ถ้าอย่างนั้น ระดับเอสเอสเอสแล้วอย่างไร?
สมุดเล่มนี้มอบความสามารถระดับแนวคิดเช่นนี้ให้เขา
วิธีที่ปลอดภัยที่สุดก็คือเขียนชื่อลงไปตรง ๆ แล้วฆ่าเป้าหมายเสีย จะได้ไม่ต้องปล่อยให้เรื่องยืดเยื้อ
หลินโม่เงยหน้าขึ้น
สายตากลับไปจับจ้องใบหน้าของเด็กสาวบนม่านแสง
คาวาคามิ โทมิเอะ!
เขาจดจำรูปร่างหน้าตาของเป้าหมายไว้ในใจอย่างแม่นยำ
จากนั้นก็เปิดสมุดมรณะ
ปากกาหมึกซึมแตะลงบนหน้ากระดาษ
ครืด ครืด ครืด...
อักษรสี่ตัวค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
【คาวาคามิ โทมิเอะ】
เมื่อเขียนชื่อเสร็จ หลินโม่ก็ปิดสมุด
40 วินาที
เขายกมือดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือ แล้วนับถอยหลังในใจ
สามสิบเจ็ด
สามสิบแปด
สามสิบเก้า
สี่สิบ
เมื่อครบเวลา เขาก็ปิดสมุดลง
ตอนนี้คาวาคามิ โทมิเอะที่เขาเขียนชื่อไปแล้วตายเรียบร้อย!
บางทีในตอนนี้ เธออาจนอนอยู่ในมุมที่ไม่มีใครเหลียวแล ค่อย ๆ กลายเป็นศพเย็นชืด
จากนี้ก็แค่รอให้ระบบสรุปผลภารกิจภายใน 1-3 วัน
รางวัลจากการล่าเป้าหมายระดับเอสเอสเอสต้องอู้ฟู่แน่
หลินโม่เริ่มตั้งตารออยู่ในใจแล้ว
ไม่แน่ว่าทำภารกิจครั้งเดียว เขาอาจเปลี่ยนชีวิตตัวเองได้ ย้ายพาครอบครัวเข้าไปอยู่ในเขตคุ้มครองชั้นใน
ระหว่างทางกลับหลังเลิกเรียน ถนนเต็มไปด้วยรถราและผู้คน
ไฟแดงสว่างขึ้น
หลินโม่ยืนอยู่ตรงทางแยก มองฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ใส่ใจ
รถโดยสารคันใหญ่ที่แขวนป้ายผ้า “ทัศนศึกษา” แล่นผ่านไปอย่างช้า ๆ
นักเรียนกลุ่มหนึ่งกำลังหัวเราะหยอกล้อกันอยู่ในรถ
หลินโม่เหลือบมองเพียงแวบเดียว
วินาทีต่อมา ร่างของเขาพลันแข็งทื่อ รูม่านตาหดเล็กลงฉับพลัน
ที่นั่งริมหน้าต่างแถวรองสุดท้ายของรถ มีเด็กสาวคนหนึ่งนั่งอยู่
หน้าม้าตรงสีดำ ผิวซีด และไฝรูปหยาดน้ำตาใต้หางตาที่คุ้นตา
หลินโม่แทบหยุดหายใจ
ใบหน้านั้นเขาไม่มีทางจำผิด
เพราะเมื่อครู่นี้เอง เขาเป็นคนเขียนชื่อเธอลงในสมุดมรณะด้วยมือตัวเอง
เด็กสาวที่ควรตายเพราะภาวะหัวใจหยุดเต้น กลับนั่งอยู่ในรถอย่างมีชีวิต
ยิ่งไปกว่านั้น ขณะที่รถโดยสารกำลังจะแล่นผ่านหน้าเขา
เด็กสาวคนนั้นก็หันหน้ามา สบตากับเขาผ่านกระจกรถ
เธอมองหลินโม่ มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นทีละน้อย
เผยรอยยิ้มประหลาดที่ทั้งเย้ายวนและชวนขนลุก
（นิยายใหม่ขอแรงสนับสนุน ฝากเพิ่มเข้าชั้นหนังสือด้วย ผ่านไป 5 บทจะพุ่งทะยานทันที เข้มข้นตลอดเรื่อง นิยายประชันปัญญาชั้นยอดที่หาได้ยากบนฟานเฉียน ติดตามอ่านตอนใหม่ได้อย่างต่อเนื่องและอัปเดตสม่ำเสมอ）