ยูซีไอพีสาม แล้วเด็กคนที่ห้า เพราะตอนจางเยี่ยนเฟินตั้งครรภ์ได้รับสารอาหารไม่เพียงพอ อีกทั้งยังถูกหลี่หย่งข่มขู่และทุบตีอยู่ทุกวัน เด็กจึงคลอดก่อนกำหนด และสิ้นใจทันทีที่ลืมตาดูโลก
เดิมทีจางเยี่ยนเฟินกำลังอยู่ไฟ พอได้ยินว่าหลี่หย่งจะเอาศพทารกที่คลอดก่อนกำหนดไปให้หมูกิน เธอก็ฝืนพยุงตัวลุกจากเตียงอย่างยากลำบาก ในใจมีเพียงความคิดเดียว คือจะต้องจัดการฝังศพเด็กให้สมเกียรติ
เธอจึงมาอยู่ที่ร้านเครื่องหอมบูชาศพ
น่าเสียดายที่ยังถูกหลี่หย่งพบเข้าอยู่ดี
เจียงฉือถามเธอว่า “พั่นพั่น วิญญาณของน้องสาวคนเล็กยังอยู่ที่บ้านไหม?”
หากวิญญาณทารกเต็มไปด้วยความแค้นจนกลายเป็นทารกร้าย พลังทำร้ายย่อมร้ายกาจพอ ๆ กับผีร้าย มันจะลงมือฆ่ามารดาผู้ให้กำเนิดด้วยตัวเอง รวมถึงทุกคนที่ไม่ยอมให้มันได้เกิดมา
พั่นตี้ส่ายหน้า “น้องสาวเพิ่งคลอดออกมาก็ขาดใจแล้ว หนูไม่เห็นวิญญาณเลยค่ะ”
เจียงฉือครุ่นคิด
ดูท่าเด็กคนที่ห้าของจางเยี่ยนเฟินจะถูกกำหนดมาแล้วว่าไม่มีทางรอด เพราะไม่มีวิญญาณไปเกิดใหม่ตั้งแต่แรก จึงตายทันทีที่คลอดออกมา
ก็ดี อย่างน้อยก็ไม่ได้ก่อบาปเพิ่ม มีวิญญาณบริสุทธิ์ต้องตายเพิ่มอีกดวง
พั่นตี้พาเธอมาถึงบ้านเก่าในเขตโรงงานร้าง
แค่ยืนอยู่ไกล ๆ ก็ได้ยินเสียงผู้ชายด่าทอตบตีดังมาจากห้องที่ทรุดโทรมที่สุดบนชั้นบน
“นังแพศยา! แกไปถูกใจไอ้หนุ่มขายของใช้สำหรับคนตายคนนั้นเข้าแล้วใช่ไหม?”
“มันเป็นลูกแกได้เลยนะโว้ย! ยังจะไปยั่วยวนมันอีก ไม่รู้จักอายบ้างหรือไง?”
“นังผู้หญิงสำส่อน ไม่รู้จักเจียมตัว! ฉันจะตีแกให้ตาย!”