อีกด้านหนึ่ง เจียงฉือหาไม้ท้อสายฟ้าในป่าท้อไม่พบ แต่กลับเจอต้นพุทราป่าต้นหนึ่งริมทางซึ่งอยู่ไม่ไกล ต้นพุทรานี้มีอายุยืนยาว บนต้นมีร่องรอยถูกฟ้าผ่า แถมไม่ได้ถูกผ่าแค่ครั้งเดียว
ซ่งหรานเดินเข้ามาดูด้วยความตื่นตะลึง “ต้นไม้นี่ไปทำผิดกฎสวรรค์มาหรือไง ถึงถูกฟ้าผ่าตั้งหลายครั้งแล้วยังไม่ตาย”
เจียงฉือเอ่ยอย่างยินดี “ต้นพุทราป่าถูกฟ้าผ่าหลายครั้งแล้วยังมีชีวิตอยู่ เนื้อไม้จึงแข็งกว่าไม้ท้อ เหมาะที่สุดสำหรับนำมาแกะสลัก!”
ไม้พุทราที่ถูกฟ้าผ่านั้นหายากยิ่งนัก หากแกะเป็นตราห้าสายฟ้าแล้วจะมีอานุภาพร้ายกาจมาก
ใช้จัดการผีน้อยตนนั้นให้กลายเป็นเถ้าถ่านได้สบาย
ซ่งหรานรีบบอกว่า “เดี๋ยวฉันเรียกคนมาช่วยโค่นต้นพุทรานี่ แล้วขนกลับไปให้คุณเจียงนะคะ!”
“สรรพสิ่งล้วนมีจิตวิญญาณ มันถูกสายฟ้าสวรรค์ฟาดตั้งหลายครั้งแล้วยังไม่ตาย ถ้าต้องมาตายด้วยมือเธอก็คงไม่เป็นธรรมเกินไป ตัดเอาแค่ส่วนที่ถูกฟ้าผ่าก็พอ”
เจียงฉือครุ่นคิดว่าจะไปหาป๋อหานโจวดีหรือไม่ ใช้ร่างกายที่ดึงดูดสิ่งอัปมงคลมาตั้งแต่เกิดของเขาล่อผีเด็กร้ายอาฆาตสีเขียวให้ออกมา
เธอนำไม้พุทราที่ถูกฟ้าผ่ากลับไปยังลานหลังร้านขายเครื่องหอมและเทียน แล้วเริ่มแกะตราห้าสายฟ้าทันทีโดยไม่หยุดพัก
ส่วนในร้าน ขณะนี้มีหญิงคนหนึ่งซึ่งดูสิ้นหวังและบาดเจ็บไปทั้งตัวเข้ามาถามเฮ่าโหยวว่าที่นี่มีโลงศพสั่งทำขายหรือไม่
“มีสิ อยากได้ขนาดไหนเหรอ?” เฮ่าโหยวก้มหน้าเล่นเกม ไม่ได้มองหญิงคนนั้น
หญิงคนนั้นเอ่ยเสียงแหบพร่าว่า “โลงเล็ก ๆ ยาวไม่ถึงหนึ่งเมตรก็พอ...”